1 Dywizja Strzelców Polskich (AP we Francji)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 1 Dywizji Strzelców Polskich AP we Francji. Zobacz też: 1 Dywizja Piechoty - inne dywizje piechoty z numerem 1.
1 Dywizja Strzelców Polskich
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1918
Rozformowanie 1919
Tradycje
Kontynuacja 13 Kresowa Dywizja Piechoty
Dowódcy
Pierwszy gen. Joseph Ecochard
Ostatni gen. Joseph Jean Bernard
Działania zbrojne
wojna polsko-bolszewicka
Organizacja
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość Armia Polska we Francji

1 Dywizja Strzelców Polskich (fr. 1re Division Polonaise) – związek taktyczny piechoty Armii Polskiej we Francji.

Formowanie[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 1918 w składzie Armii Polskiej we Francji przystąpiono do formowania 1 Dywizji Strzelców Polskich. 17 czerwca w miejscowości Villeres-Marmery 1 Pułk Strzelców Polskich złożył przysięgę i otrzymał sztandar ufundowany przez miasto Paryż. 22 czerwca pod Mailly w Szampanii miasta Verdun, Nancy i Belfort wręczyły ufundowane przez siebie sztandary 2 i 3 Pułkowi Strzelców Polskich oraz 1 Pułkowi Artylerii Polowej. 8 lipca dywizja liczyła 227 oficerów i 10.005 szeregowców. 4 sierpnia francuskie Naczelne Dowództwo podjęło formalną decyzję o sformowaniu 1 DSP w oparciu o dowództwo i poddziały rozformowywanej 63 Dywizji Piechoty.

Dowódcą 1 DSP został gen. Ecochard, dotychczasowy dowódca francuskiej 63 DP. Wkrótce zastąpił go gen. Vidalon, były szef Sztabu 4 Armii (franc.). Zastępcą dowódcy dywizji (dowódcą piechoty dywizyjnej) został płk Jasieński. Formowanie dywizji w oparciu o służby i zakłady 63 DP (franc.) trwało do grudnia 1918.

W listopadzie 1918 dowództwo francuskie zamierzało użyć dywizji w operacji zmierzającej do zajęcia rejonu Saarbrücken pomimo tego, że nie zakończyła ona formowania. 11 listopada dywizja znalazła się na podstawie wyjściowej do natarcia w rejonie miejscowości Lunéville. Podpisanie rozejmu przekreśliło plany wykorzystania dywizji do walk frontowych. 19 lutego 1919 na bazie rozformowanego XXXVI Korpusu (franc.) sformowano I Korpus AP we Francji w skład, którego weszła 1 i 2 Dywizja Strzelców Polskich.

Dowódcy dywizji[edytuj | edytuj kod]

  • général de brigade Joseph Ecochard 3 lipca 1917 – 4 sierpnia 1918
  • général de brigade Jean Vidalon 2 września 1918 – 21 marca 1919
  • général de brigade Joseph Jean Bernard

Przeformowanie[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: 13 Kresowa Dywizja Piechoty.

9 września 1919 r. rozkazem Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego 1 Dywizję Strzelców Polskich przemianowano na 13 Dywizję Piechoty i przeformowano na etat dywizji złożonej z dwóch brygad piechoty (każda po dwa pułki):

  • XXV Brygada Piechoty
  • XXVI Brygada Piechoty
    • 45 pułk piechoty (dawny 3 pułk strzelców polskich 1 DSP)
    • 50 pułk piechoty (dawny 8 pułk strzelców polskich 3 DSP)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Księga chwały piechoty, praca zbiorowa, Warszawa 1992, reprint wydania z 1939 r.
  • Witold Jarno, 1 Dywizja Strzelców Armii Generała Hallera, 2006, ​ISBN 83-88679-55-4​.