133 Pułk Piechoty (II RP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
133 Pułk Piechoty
Historia
Państwo

 II Rzeczpospolita

Sformowanie

1939

Rozformowanie

1939

Tradycje
Rodowód

pułk KOP „Wilno”

Dowódcy
Pierwszy

płk Antoni Wandtke

Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych

wojsko

Rodzaj wojsk

piechota

Podległość

33 Dywizja Piechoty

133 Pułk Piechoty (133 pp) – rezerwowy oddział piechoty Wojska Polskiego.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk nie występował w organizacji pokojowej wojska. Został sformowany w dniach 24-27 sierpnia 1939 roku, zgodnie z planem mobilizacyjnym „W”, w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym.

Jednostkami mobilizującymi były bataliony wchodzące w skład pułku KOP „Wilno”. Z chwilą sformowania oddział został podporządkowany dowódcy rezerwowej 33 Dywizji Piechoty i w jej składzie walczył w kampanii wrześniowej.

Organizacja wojenna i obsada personalna pułku[edytuj | edytuj kod]

Organizacja wojenna i obsada personalna pułku[a]
Stanowisko etatowe Stopień, imię i nazwisko Uwagi
dowództwo pułku (batalion KOP „Niemenczyn”)
dowódca pułku płk piech. Antoni Wandtke niemiecka niewola
adiutant kpt. adm. (piech.) Kazimierz Żyliński[1]
lekarz kpt. lek. dr Dydak Pozarzycki[b]
I batalion (batalion KOP „Nowe Święciany”)
dowódca I batalionu kpt. Romuald Władysław Kamiński
lekarz kpt. lek. rez. dr Bolesław Habdank
dowódca 1 kompanii strzeleckiej por. Tadeusz Michał Bujarski
dowódca 2 kompanii strzeleckiej por. rez. Szewczyk
dowódca 3 kompanii strzeleckiej kpt. Stanisław Romecki
dowódca 1 kompanii ckm
II batalion (batalion KOP „Niemenczyn”)
dowódca II batalionu kpt. Olgierd Leonard Wojdatt[c]
dowódca 4 kompanii strzeleckiej por. Wacław Janiszek
dowódca 5 kompanii strzeleckiej por. Leonid Ryszard Diadyk
dowódca 6 kompanii strzeleckiej por. piech. Tadeusz Janocha[d] †1940 Ukraina[5]
dowódca 2 kompanii ckm por. Leon Dobrzyński[e]
III batalion (batalion KOP „Troki”)
dowódca III batalionu kpt. piech. Mikołaj Artiuch[f] †26 IX 1939[7][8]
oficer żywnościowy ppor. piech. rez. Czesław Jacewicz[9]
dowódca 7 kompanii strzeleckiej
dowódca 8 kompanii strzeleckiej
dowódca 9 kompanii strzeleckiej
dowódca 3 kompanii ckm
pododdziały specjalne
dowódca kompanii zwiadu por. piech. Włodzimierz Stanisław Szumigalski[g]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W nawiasach podano nazwę jednostki mobilizującej.
  2. kpt. lek. dr Dydak Pozarzycki ur. 1 stycznia 1896. W marcu 1939 pełnił służbę w baonie KOP „Niemenczyn” na stanowisku lekarza. Był odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi[2]. We wrześniu 1933 na stanowisku lekarza 133 pp[1].
  3. Wojdatt Olgierd Leonard, mjr piech., w KOP od 1935. Do mobilizacji dca 3 kompanii granicznej „Gudulin”. We wrześniu 1939 dca II/133 pułku piechoty[3].
  4. por. piech. Tadeusz Janocha ur. 24 grudnia 1910 w Potoku, w powiecie krośnieńskim, w rodzinie Józefa i Marianny z Gancarzów. W marcu 1939 pełnił służbę w 17 pp w Rzeszowie na stanowisku dowódcy plutonu 5. kompanii strzeleckiej[4].
  5. Dobrzyński Leon, por. piech., w KOP od 1937. Do mobilizacji adiutant baonu KOP „Niemenczyn”. We wrześniu 1939 dca 2 kompanii ckm II batalionu 133 pułku piechoty. → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 715
  6. kpt. piech. Mikołaj Artiuch ur. 15 kwietnia 1900 w Borysowie, w rodzinie Antoniego[6].
  7. por. piech. Włodzimierz Stanisław Szumigalski ur. 20 maja 1910 w Chodaczkowie Wielkim, w powiecie tarnopolskim. Do mobilizacji w sierpniu 1939 młodszy oficer kompanii granicznej „Rudziszki”. 12 października 1939 przekroczył granicę z Litwą. W czasie starań o poszport został zatrzymany i osadzony w obozie internowanych, a później przekazany władzom ZSRR. W 1942 dowódca oddziału rozpoznawczego 13 pp[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]