145 Pułk Piechoty (1939)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy polskiego 145 Pułku Piechoty. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer „145”.
145 Pułk Piechoty
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Dowódcy
Pierwszy ppłk Józef Marcickiewicz
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 44 Dywizja Piechoty

145 Pułk Piechoty (145 pp) – rezerwowy oddział piechoty Wojska Polskiego.

145 pp nie występował w organizacji pokojowej Wojska Polskiego. Był jednostką mobilizowaną dla rezerwowej 44 Dywizji Piechoty[1].

Zgodnie planem mobilizacyjnym „W” 145 pp był mobilizowany II rzucie mobilizacji powszechnej na obszarze Okręgu Korpusu Nr IV. Jednostkami mobilizującymi były: 10 pułk piechoty w Łowiczu, 18 pułk piechoty w Skierniewicach, 28 pułk piechoty w Łodzi i 37 pułk piechoty w Kutnie[2]. Dowódcy wymienionych wyżej pułków piechoty byli odpowiedzialni za przygotowanie i przeprowadzenie mobilizacji:

  • 10 pp – dowództwa 145 pp, organów kwatermistrzowskich jednostek pozabatalionowych 145 pp, kompanii gospodarczej 145 pp, kompanii zwiadowczej 145 pp, kompanii przeciwpancernej typ II 145 pp, plutonu łączności 145 pp, plutonu pionierów 145 pp i plutonu przeciwgazowego 145 pp[3],
  • 18 pp – I baonu 145 pp[4],
  • 28 pp – III baonu 145 pp[5],
  • 37 pp – II baonu 145 pp[6].

Organizacja wojenna i obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

Organizacja wojenna i obsada personalna 145 pp we wrześniu 1939[7][8]

  • dowódca pułku – ppłk piech. Józef Marcickiewicz
  • I adiutant – por. Klemens Zakrzewski
  • kwatermistrz – kpt. piech. Kazimierz Stefan Szul[a]
  • dowódca kompanii zwiadu – por. Józef Tymoteusz Kraśniewski
  • dowódca plutonu pionierów – ppor. rez. Józef Lech Zajączkiewicz
  • dowódca plutonu przeciwgazowego – ppor. rez. Juliusz Staiński
  • dowódca I batalionu – kpt. adm. (piech.) Bolesław Józef Blokus[b]
  • adiutant – ppor. rez. Taadeusz Stanisław Fangrat
  • oficer łączności – ppor. rez. Aleksander Satkowski
  • dowódca 1 kompanii – por. Tadeusz Sylwester Łańcucki
  • dowódca 2 kompanii – por. rez. Stanisław Korliński
  • dowódca 3 kompanii – por. Jan Jarmurzyński[c]
  • dowódca 1 kompanii ckm – por. Bronisław Malinowski
  • dowódca II batalionu – ppłk piech. Jan Korkiewicz
  • dowódca 4 kompanii – kpt. piech. Henryk Leon Machnowski
  • dowódca III batalionu – ppłk piech. Ludwik Smolarz

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Kazimierz Stefan Szul ur. 3 grudnia 1895 był odznaczony Krzyżem Walecznych i Srebrnym Krzyżem Zasługi. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1939 pełnił służbę na stanowisku komendanta 10 Obwodu Przysposobienia Wojskowego w Łowiczu przy 10 pp[9].
  2. Bolesław Józef Blokus ur. 30 kwietnia 1896 w Foshuta był odznaczony Krzyżem Walecznych i Srebrnym Krzyżem Zasługi. W styczniu 1934 ogłoszono sprostowanie nazwiska i imion z „Blockus Bolesław” na „Blokus Bolesław Józef”[10]. 3 maja 1922, jako oficer 63 pp został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1816. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1939, w tym samym stopniu i starszeństwie, zajmował 141. lokatę w korpusie oficerów administracji, grupa administracyjna. W tym czasie pełnił służbę na stanowisku komendanta 18 Obwodu Przysposobienia Wojskowego w Skierniewicach przy 18 pp. W czasie kampanii wrześniowej dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu VII A Murnau[11][12].
  3. Jan Jarmurzyński ur. 8 lutego 1905 w Łaznowie. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 14. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym czasie pełnił służbę w 18 pp i przebywał na kursie[13]. W czasie kampanii wrześniowej dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu X A Sandbostel, a od 17 września 1942 w Oflagu VI B Dössel[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jarno 2001 ↓, s. 343-344.
  2. Rybka i Stepan 2010 ↓, s. 53, 64, 76, 89, 1163.
  3. Rybka i Stepan 2010 ↓, s. 53.
  4. Rybka i Stepan 2010 ↓, s. 64.
  5. Rybka i Stepan 2010 ↓, s. 76.
  6. Rybka i Stepan 2010 ↓, s. 89.
  7. Jarno 2001 ↓, s. 345.
  8. Głowacki 1985 ↓, s. 332, 333.
  9. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 37, 671.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 30.
  11. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 292, 672.
  12. a b Straty ↓.
  13. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 95, 569.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]