97 Pułk Piechoty (II RP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
97 Pułk Piechoty
Historia
Państwo

 II Rzeczpospolita

Sformowanie

1939

Rozformowanie

1939

Dowódcy
Pierwszy

płk dypl. Jerzy Płatowicz-Płachta

Działania zbrojne
kampania wrześniowa
bitwa pod Jaworowem (15–16 IX 1939)
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych

wojsko

Rodzaj wojsk

piechota

Podległość

38 Dywizja Piechoty

97 Pułk Piechoty (97 pp) – rezerwowy oddział piechoty Wojska Polskiego II RP.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

97 pułk piechoty nie występował w organizacji pokojowej wojska. Został sformowany w pierwszej dekadzie września 1939 roku, w I rzucie mobilizacji powszechnej, w miejscowościach: Rokitno, Dawidgródek i Bereźne. Mobilizacja pułku została przygotowana latem 1939 roku. jednostkami mobilizującymi były:

W kampanii wrześniowej oddział walczył w składzie rezerwowej 38 Dywizji Piechoty.

Organizacja i obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

Organizacja i obsada personalna 97 pułku piechoty we wrześniu 1939 roku[2][3]
Stanowisko etatowe Stopień, imię i nazwisko Uwagi
dowództwo i organa kwatermistrzowskie jednostek pozabatalionowych
dowódca pułku płk dypl. Jerzy Płatowicz-Płachta †18 IX 1939 Janów
I adiutant kpt. piech. Edward Mazurkiewicz[a] † 1940 Charków[8]
kwatermistrz kpt. piech. Zdzisław Tadeusz Stęślicki[b] niemiecka niewola[10]
I batalion
dowódca batalionu mjr piech. Józef Jakub Trzęsiński
dowódca 1 kompanii strzeleckiej kpt. Kazimierz Zaborszczyk
dowódca 2 kompanii strzeleckiej kpt. Antoni Berowski[c] 15 IX 1939 ciężko ranny pod Hartfeld
dowódca I plutonu por. Kazimierz Szemiot
dowódca 3 kompanii strzeleckiej por. Edward Suchcicki
dowódca 1 kompanii ckm kpt. piech. Władysław Witold Chełchowski[d] † 15 IX 1939 Hartfeld
II batalion
dowódca batalionu mjr piech. Klemens Karol Maria Rzeppa[e] † 17 IX 1939
adiutant por. piech. Zygmunt Masiulanis
dowódca 4 kompanii strzeleckiej kpt. piech. Alfred Jan Szmidt[f] † 17 IX 1939 ciężko ranny
dowódca 5 kompanii strzeleckiej por. Szymon Bołtruczuk[g]
dowódca 6 kompanii strzeleckiej kpt. piech. Władysław Ullman[h]
dowódca 2 kompanii ckm kpt. Mieczysław Szczepański
dowódca plutonu ppor. piech. rez. Hilary Jan Krzak[i] niemiecka niewola[10]
III batalion
dowódca batalionu mjr piech. Franciszek II Wrona[j] PSZ w Wielkiej Brytanii
dowódca 7 kompanii strzeleckiej
dowódca 8 kompanii strzeleckiej kpt. piech. Tadeusz Osmolak[k] † 1940 Charków[20]
dowódca 9 kompanii strzeleckiej kpt. piech. Paweł Mieczysław Gdula † 1940 Charków[21]
dowódca 3 kompanii ckm por. piech. Marian Adam Pierzchała † 1940 Charków[22]
pododdziały specjalne
dowódca kompanii zwiadowczej por. piech. Stanisław Sołtysiak † 1940 Charków[23]
dowódca kompanii przeciwpancernej kpt. piech. Józef Tkacz[l]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. kpt. piech. Edward Mazurkiewicz (ur. 4 maja 1898 w Pilznie, w rodzinie Wincentego i Walerii z Bronowskich. Od 1915 walczył w szeregach 6 Pułku Piechoty Legionów Polskich. Następnie działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. W październiku 1924 został przydzielony z 3 Pułku Piechoty Legionów do Powiatowej Komendy Uzupełnień Nisko na stanowisko oficera instrukcyjnego[4]. W lutym 1926, w związku z likwidacją stanowiska oficera instrukcyjnego, wrócił do macierzystego pułku[5]. W 1931 był komendantem powiatowym PW 3 pp Leg. w Tarnobrzegu. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 44. lokatą w korpusie oficerów piechoty[6]. W czerwcu 1934 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza[7]. Do września 1939 służył w Pułku KOP „Sarny” na stanowisku adiutanta. Wiosną 1940 został zamordowany w Charkowie. Był odznaczony Krzyżem Niepodległości i Srebrnym Krzyżem Zasługi.
  2. kpt. piech. Zdzisław Tadeusz Stęślicki ur. 3 września 1900 w Siemianowicach. W marcu 1939 pełnił służbę w 58 pp w Poznaniu na stanowisku dowódcy 4. kompanii strzeleckiej. Był odznaczony KW i MN[9]. Zmarł w 1972.
  3. Berowski Antoni, kpt. piech., w KOP od 1935. Do mobilizacji dowódca kompanii odwodowej batalionu KOP „Dawidgródek”. We wrześniu 1939 dowódca 2 kompanii piechoty I batalionu piechoty 97 pułku piechoty. Ciężko ranny w walkach z Niemcami 15/16 września 1939[11].
  4. kpt. piech. Władysław Witold Chełchowski w KOP od 1935. Do mobilizacji dowódca kompanii ckm baonu KOP „Dawidgródek”. We wrześniu 1939 dowódca 1 kompanii ckm I batalionu piechoty 97 pułku piechoty. Poległ w walkach z Niemcami pod Hartfeld 15/16 września 1939[12].
  5. Rzeppa Klemens Karol Maria (1898-1939), mjr piech., w KOP od 1937. Do mobilizacji zca dcy baonu KOP „Rokitno”. We wrześniu 1939 dca II/ 97 pułku piechoty. Poległ podczas walk z Niemcami 16 września pod Bratkowicami k. Lwowa[12].
  6. kpt. piech. Alfred Jan Szmidt ur. 22 października 1903[13], w KOP od 1938. Do mobilizacji dowódca 1 kompanii granicznej „Ostki”. We wrześniu 1939 dowódca 4 kompanii piechoty II/97 pułku piechoty. Ciężko ranny podczas walk z Niemcami 16 września pod Bratkowicami[14].
  7. Bołtruczuk Szymon, por. piech., w KOP od 1936. Do mobilizacji dowódca 2 kompanii granicznej „Białowiż”. We wrześniu 1939 dowódca 5 kompanii piechoty II batalionu piechoty 97 pułku piechoty[15].
  8. kpt. piech. Władysław Ullman ur. 29 sierpnia 1905. Absolwent Oficerskiej Szkoły Piechoty (V promocja 1928). Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 291. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1939 pełnił służbę w 1 psp w Nowym Sączu na stanowisku dowódcy 2 kompanii km[16].
  9. ppor. piech. rez. Hilary Jan Krzak ur. 16 maja 1914 w Kuźnicy Skakawskiej[10]. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1938 i 2725. lokatą w korpusie oficerów piechoty[17].
  10. mjr piech. Franciszek II Wrona ur. 18 listopada 1898 w Krakowie, w rodzinie Franciszka i Katarzyny, żołnierz Legionów Polskich. W KOP od 1937. Do mobilizacji dowódca baonu KOP „Bereźne”. We wrześniu 1939 dowódca III/97 pułku piechoty[18]. Odznaczony KN, KW i ZKZ[19].
  11. Osmolak Tadeusz (1905–1940), kpt. piech., w KOP od 1935. Do mobilizacji dowódca 2 kompanii granicznej „Lewacze”. We wrześniu 1939 dowódca 8 kompanii piechoty III batalionu 97 pułku piechoty. Więzień obozu w Starobielsku. Zamordowany przez NKWD. → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 738
  12. kpt. piech. Józef Tkacz ur. 14 sierpnia 1906. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 101. lokatą w korpusie oficerów piechoty[24]. W KOP od 1935. Do mobilizacji dowódca kompanii ckm baonu KOP „Bereźne”. We wrześniu 1939 roku dowódca kompanii przeciwpancernej 97 pułku piechoty[25]. Był odznaczony SKZ[24].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rybka i Stepan 2010 ↓, s. CXXXIX, CXL425, 913, 914, 917.
  2. Prochwicz 2003 ↓, s. 375–376.
  3. Dalecki 1989 ↓, s. 262.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 116 z 31 października 1924 roku, s. 647.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 11 marca 1926 roku. Dodatek „Obsada personalna przysposobienia wojskowego”, s. 4.
  6. Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 388.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 179.
  8. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 339.
  9. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 43, 616.
  10. a b c Straty ↓.
  11. Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 710.
  12. a b Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 713.
  13. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 58.
  14. Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 752.
  15. Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 711.
  16. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 57, 653.
  17. Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 306.
  18. Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 758.
  19. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 24.
  20. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 388.
  21. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 130.
  22. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 412.
  23. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 503.
  24. a b Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 64.
  25. Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 754.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]