VII Brygada Piechoty (II RP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
VII Brygada Piechoty
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1921
Dowódcy
Pierwszy płk Witold Jarosz-Kamionka
Ostatni płk Adam Nałęcz Nieniewski
Działania zbrojne
wojna polsko-bolszewicka
Organizacja
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 4 Dywizja Piechoty (II RP)
Skład 14 Pułk Piechoty
10 Pułk Piechoty

VII Brygada Piechoty (VII BP) – brygada piechoty Wojska Polskiego II RP.

VII BP sformowana została w kwietniu 1919 roku, w Małopolsce Wschodniej, w składzie 4 Dywizji Piechoty. Na początku września 1920 roku VII BP podporządkowana została dowódcy 6 Armii, przetransportowana koleją do Żółkwi i skierowana przeciwko sowieckiej 24 Dywizji Strzelców, która sforsowała Bug pod Krystynopolem. 3 września nawiązała kontakt z nieprzyjacielem, a II/14 pp atakiem na bagnety zdobył Kuliczków. Następnego dnia pod m. Rekliniec rozbiła sowiecki 215 Pułki Strzelców.

W pierwszej dekadzie lipca 1921 roku brygada przeniesiona została z terenu Okręgu Generalnego "Warszawa" na teren Okręgu Generalnego "Łódź". Dowództwo brygady i 14 Pułk Piechoty rozmieszczono we Włocławku, a 10 Pułk Piechoty w Łowiczu.

W czasie działań wojennych stany osobowe brygady uzupełniała:

  • Powiatowa Komenda Uzupełnień 10 Pułku Piechoty w Łowiczu,
  • Batalion Zapasowy 10 Pułku Piechoty w Łowiczu (do VIII 1919 w Lubaczowie)
  • Powiatowa Komenda Uzupełnień 14 Pułku Piechoty we Włocławku,
  • Batalion Zapasowy 14 Pułku Piechoty we Włocławku (do 6 II 1920 w Aleksandrowie Kujawskim, a do 9 XI 1919 w Jarosławiu)

Wymienione instytucje i pododdziały stacjonowały na terenie Okręgu Generalnego "Łódź" i podporządkowane były jego dowódcy.

W październiku-listopadzie 1921 roku Dowództwo VII BP przeformowane zostało w Dowództwo Piechoty Dywizyjnej 4 Dywizji Piechoty i dyslokowane do Torunia. 14 Pułk Piechoty podporządkowany zostały bezpośrednio dowódcy 4 DP, a 10 Pułk Piechoty dowódcy nowo powstałej 26 Dywizji Piechoty.

Dowódcy[edytuj]

Adiutantem sztabowym był kpt. Marian Porwit

Organizacja i obsada personalna[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 21 z 28 maja 1921 roku, s. 1008 tu jako Leon Silecki przyjęty do Wojska Polskiego 6 maja 1921 roku. 12 maja 1921 roku otrzymał przydział służbowy do 7 BP, a ewidencyjnie do 38 pp.

Bibliografia[edytuj]

  • Dzienniki Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2016-02-15].
  • Bitwa niemeńska 29 VIII - 18 X 1920. Dokumenty operacyjne. Część I (29 VIII - 19 IX), oprac. i przygotowanie do druku zespół pod redakcją Marka Tarczyńskiego, Oficyna Wydawnicza "Rytm", Warszawa 1998, ​ISBN 83-867893-05-6​, s. 11, 99, 125, 151, 169, 192, 232, 284, 353.
  • Witold Jarno, Okręg Korpusu Wojska Polskiego nr IV Łódź 1918-1939, Instytut Historii Uniwersytetu Łódzkiego, Katedra Historii Polski Współczesnej, Wydawnictwo „Ibidem”, Łódź 2001, ​ISBN 83-88679-10-4​, s. 61-63, 69, 86, 108-109.
  • Marian Porwit, Spojrzenia poprzez moje życie, Warszawa 1986, ​ISBN 83-07-01535-9​.