VII Brygada Piechoty (II RP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
VII Brygada Piechoty
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1921
Dowódcy
Pierwszy płk Witold Jarosz-Kamionka
Ostatni płk Adam Nałęcz Nieniewski
Działania zbrojne
wojna polsko-bolszewicka
bitwa nad Autą
Organizacja
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 4 Dywizja Piechoty (II RP)
Skład 14 Pułk Piechoty
10 Pułk Piechoty

VII Brygada Piechoty (VII BP) – brygada piechoty Wojska Polskiego II RP.

Ofensywa 4lipca1920.png

Historia[edytuj | edytuj kod]

VII BP sformowana została w kwietniu 1919 roku, w Małopolsce Wschodniej, w składzie 4 Dywizji Piechoty. Na początku września 1920 roku VII BP podporządkowana została dowódcy 6 Armii, przetransportowana koleją do Żółkwi i skierowana przeciwko sowieckiej 24 Dywizji Strzelców, która sforsowała Bug pod Krystynopolem. 3 września nawiązała kontakt z nieprzyjacielem, a II/14 pp atakiem na bagnety zdobył Kuliczków. Następnego dnia pod m. Rekliniec rozbiła sowiecki 215 pułk strzelców.

W pierwszej dekadzie lipca 1921 roku brygada przeniesiona została z terenu Okręgu Generalnego „Warszawa” na teren Okręgu Generalnego „Łódź”. Dowództwo brygady i 14 pułk piechoty rozmieszczono we Włocławku, a 10 pułk piechoty w Łowiczu.

W czasie działań wojennych stany osobowe brygady uzupełniała:

Wymienione instytucje i pododdziały stacjonowały na terenie Okręgu Generalnego „Łódź” i podporządkowane były jego dowódcy.

W październiku–listopadzie 1921 roku dowództwo VII BP przeformowane zostało w dowództwo piechoty dywizyjnej 4 Dywizji Piechoty i dyslokowane do Torunia. 14 pułk piechoty podporządkowany zostały bezpośrednio dowódcy 4 DP, a 10 pułk piechoty dowódcy nowo powstałej 26 Dywizji Piechoty.

Organizacja[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Adiutantem sztabowym był kpt. Marian Porwit.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Stachiewicz 1925 ↓, zał.
  2. Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 21 z 28 maja 1921 roku, s. 1008 tu jako Leon Silecki przyjęty do Wojska Polskiego 6 maja 1921 roku. 12 maja 1921 roku otrzymał przydział służbowy do 7 BP, a ewidencyjnie do 38 pp.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]