240 Pułk Piechoty (1920)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
240 pułk piechoty
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 10 VII 1920
Rozformowanie 20 VIII 1920
Działania zbrojne
wojna polsko-bolszewicka
Organizacja
Dyslokacja Lwów
Rodzaj wojsk piechota

240 ochotniczy pułk piechoty (238 pp) – oddział piechoty Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej okresu wojny polsko-bolszewickiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

240 ochotniczy pułk piechoty został sformowany we Lwowie. Pułk wyposażono w karabiny kilku systemów, posiadał ciężkie karabiny maszynowe produkcji rosyjskiej i niemieckiej. 20 lipca na placu Kapitulnym przed katedrą żołnierze złożyli przysięgę, a 2 sierpnia pułk otrzymał sztandar.

20 sierpnia pułk został rozwiązany, a żołnierze wcieleni do 20 pułku piechoty[1].

Walki pułku[edytuj | edytuj kod]

26 lipca na front wyjechał liczący 727 żołnierzy III batalion mjr. Zdzisława Tatara-Trześniowskiego, 2 sierpnia I batalion ppłk. dr. Aleksandra Domaszewicza posiadający na stanie 836 żołnierzy, a 7 sierpnia II batalion kpt. dr. Stanisława Zagórskiego. Puk wszedł w skład 6 Dywizji Piechoty. Walczył nad Bugiem i pod Kamionką Strumiłową[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Odziemkowski 2020 ↓, s. 42.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]