7 Pułk Piechoty Legionów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy 7 Pułku Piechoty Legionów. Zobacz też: 7 Pułk Piechoty - inne pułki piechoty z numerem 7.
7 Pułk Piechoty Legionów
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1 maja 1918
Rozformowanie 1939
Nazwa wyróżniająca Legionów
Tradycje
Święto 22 września
Nadanie sztandaru 1921
Rodowód 7 Pułk Piechoty
1 Pułk Piechoty Polskiej Siły Zbrojnej
Dowódcy
Pierwszy ppłk Karol Udałowski
Ostatni płk Władysław Muzyka
Działania zbrojne
wojna polsko-bolszewicka
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Ostrów Mazowiecka
Chełm
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk piechota
Podległość Brygada Piechoty
3 Dywizja Piechoty Legionów
Bitwa o granice 1920.png
Bitwa ilza 1939.png

7 Pułk Piechoty Legionów (7 pp Leg.) – oddział piechoty Polskiej Siły Zbrojnej oraz Wojska Polskiego II RP.

Formowanie[edytuj | edytuj kod]

Od lata 1917 r do wiosny 1918 roku trwały w garnizonach Polskiej Siły Zbrojnej w Ostrowi Mazowieckiej i Zegrzu prace organizacyjne i szkolenie, które doprowadziły do sformowania w dniu 1 maja 1918 roku 1 pułku piechoty. Pułk składał się z trzech batalionów oraz z kompani karabinów maszynowych, przy czym 12 kompania (garnizonowa) pełniła służbę asystencyjną w Warszawie. W listopadzie 1918 roku 1 pułk piechoty wziął udział w rozbrojeniu oddziałów niemieckich w Warszawie, Ostrowi Mazowieckiej i Małkini[1].

W związku z odtworzeniem pułków legionowych, 1 pułk piechoty, jako faktycznie młodszy, został na początku lutego 1919 roku przemianowany na 7 pułk piechoty Legionów.

Pułk w okresie pokoju[edytuj | edytuj kod]

W okresie międzywojennym 7 pułk piechoty Legionów stacjonował na terenie Okręgu Korpusu Nr II[2] w garnizonie Chełm[3]. Wchodził w skład 3 Dywizji Piechoty Legionów[2].

19 maja 1927 roku Minister Spraw Wojskowych, marszałek Polski Józef Piłsudski ustalił i zatwierdził dzień 22 września jako datę święta pułkowego[4]. Święto pułku obchodzono „w rocznicę największego zwycięskiego boju pod Brzostowicą Wielką[5].

W 1930 roku, po wprowadzeniu nowej organizacji piechoty na stopie pokojowej, pułk szkolił rekrutów dla potrzeb 3 Batalionu Strzelców w Rembertowie[6].

24 września 1933 roku w obecności Prezydenta RP Ignacego Mościckiego i generała dywizji Sławoj Składkowskiego poświęcono Pomnik Poległych Żołnierzy 7 pp Leg. w wojnach o granice z lat 1918-1920.

8 czerwca 1939 roku w Warszawie odbył się Walny Zjazd Delegatów Koła Żołnierzy VI Batalionu I Brygady Legionów Polskich. Obrady obywały się w Oficerskim Kasynie Garnizonowym. Obradom przewodniczył komendant koła, generał dywizji Tadeusz Piskor. W trakcie obrad przyjęto między innymi następujący wniosek: „na rozkaz Komendanta Józefa Piłsudskiego w maju 1915 został utworzony w Pierwszej Brygadzie z V i VI batalionów 7 pp, którego spadkobiercą bojowych tradycji jest obecny chełmski pp Leg. Armii Polskiej. Dla podkreślenia łączności ideowej VI baonu z chełmskim pp Leg. Walny Zjazd Delegatów Koła Żołnierzy VI Batalionu I Brygady Leg. Pol. postanawia ufundować ze składek członków Koła sztandar dla chełmskiego pp Leg. Wykonanie niniejszej uchwały Zjazd powierza Komendzie Koła (...) Obecny na zjeździe dowódca chełmskiego pp Leg. prosił w imieniu pułku gen. Piskora o zgodę na nazwanie koszar pułku imieniem generała Piskora”[7].

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy pułku

Dowódca pułku kierował osobiście szkoleniem oficerów i był odpowiedzialny za gotowość bojową, całokształt wyszkolenia, służbę gospodarczą i wewnętrzną pułku[8].

Zastępcy dowódcy pułku

13 czerwca 1922 roku Minister Spraw Wojskowych zniósł dotychczasowe stanowisko referenta wyszkolenia pułku piechoty i ustanowił etatowe stanowisko zastępcy dowódcy pułku zaszeregowanego do stopnia podpułkownika, wyznaczanego przez Ministra Spraw Wojskowych. Zakres działania zastępcy dowódcy określał dowódca pułku, przed którym był on całkowicie odpowiedzialny[9]. W 1938 roku zmieniona została nazwa stanowiska na „I zastępca dowódcy”. W organizacji wojennej pułku nie było stanowiska zastępcy dowódcy.

Kwatermistrzowie pułku

W latach 1921-1923 zastępcą dowódcy pułku i jego pomocnikiem w zakresie służby administracyjno-gospodarczej był dowódca batalionu sztabowego[8]. W 1924 roku, w nowej organizacji pokojowej pułku piechoty, utworzono stanowisko kwatermistrza, a zlikwidowano batalion sztabowy i stanowisko dowódcy tego pododdziału. 1 kwietnia 1938 roku stanowisko kwatermistrza zostało zamienione na stanowisko II zastępcy dowódcy (zastępcy dowódcy do spraw gospodarczych)[12]. W 1939 roku, w organizacji wojennej pułku było ponownie stanowiskiem kwatermistrza.

  • kpt. / mjr piech. Jan Michnowicz (1923[13] – 1924[11] → dowódca III baonu)
  • mjr piech. Franciszek Pytel (1925[14])
  • mjr piech. Michał Zawadzki (1928[15])
  • mjr piech. Jakub Hanejko[16] (26 III[17] – 23 X 1931[18])
  • mjr piech. Stanisław II Stankiewicz (23 X 1931[19] – 7 VI 1934 → komendant PKU Płock[20])
  • mjr piech. Kazimierz Pruszkowski (od 7 VI 1934)
Oficerowie pułku

Obsada personalna we wrześniu 1939 roku[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna pułku we wrześniu 1939 roku[21]

Dowództwo
  • dowódca pułku - płk piech. Władysław Muzyka
  • I adiutant – kpt. Adam Węgrzyniak
  • II adiutant – por. rez. Wacław Englert
  • oficer informacyjny – NN
  • oficer łączności – kpt. Władysław Panicz
  • kwatermistrz – mjr Jan Sochacki
  • oficer płatnik - por. rez. Antoni Budny
  • oficer żywnościowy – chor. Józef Czyż
  • naczelny lekarz – kpt. rez. lek. dr Wiktor Maleszewski
  • kapelan – ks. kpi. rez. Stanisław Syper
  • dowódca kompanii gospodarczej – ppor. rez. Henryk Jędrzejewski
I batalion
  • dowódca batalionu – mjr Roman Grabiński
  • adiutant batalionu – ppor. rez. Roman Dymel
  • dowódca 1 kompanii strzeleckiej – kpt. Bolesław Marzec
  • dowódca I plutonu - ppor. rez. Wacław Matysek
  • dowódca 2 kompanii strzeleckiej – kpt. Gustaw Cichocki
  • dowódca I plutonu - ppor. rez. Kazimierz Berezecki
  • dowódca 3 kompanii strzeleckiej – por. Makuch (por. Zenon Starewicz)
  • dowódca 1 kompanii ckm - por. Stanisław Lempert (ppor. rez. Antoni Iwaniec)
II batalion
  • dowódca batalionu - mjr Ignacy Karandyszowski
  • adiutant II batalionu – ppor. rez. Józef Rachwalski
  • dowódca 4 kompanii strzeleckiej – por. Józef Jurałomski
  • dowódca 5 kompanii strzeleckiej - por. Kazimierz Korowaj
  • dowódca 6 kompanii strzeleckiej – por. rez. Bronisław Lokaj
  • dowódca 2 kompanii ckm – kpt. Wacław Brożek
III batalion
  • dowódca batalionu – mjr Jan Adamski
  • adiutant III batalionu - ppor. rez. Franciszek Adamczuk
  • dowódca 7 kompanii strzeleckiej - por. Stanisław Brożek
  • dowódca 8 kompanii strzeleckiej - por. Franciszek Jarocki
  • dowódca 9 kompanii strzeleckiej – kpt. Roman Hospodarewski
  • dowódca 3 kompanii ckm – por. Aleksander Białas
Pododdziały specjalne
  • dowódca kompanii zwiadowczej - NN
  • dowódca kompanii przeciwpancernej - por. Edward Maliszewski
  • dowódca plutonu artylerii piechoty – por. Anjdrzej Czerenkow
  • dowódca kompanii technicznej – NN
  • dowódca plutonu pionierów - NN
  • dowódca plutonu przeciwgazowego – por. Mieczysław Barszczyński

Kawalerowie Virtuti Militari[edytuj | edytuj kod]

Żołnierze pułku odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari za wojnę 1918-1920[22]

Order Virtuti Militari
  • st. sierż. Józef Balcerzak
  • kpt. Józef Zończyk Bohusz
  • st. sierż. Szczepan Boksa
  • sierż. Gustaw Boliński
  • kpr. Tomasz Brzozowski
  • por. Zygmunt Cwenarski
  • kpt. Witold Czachowski
  • st. szer. Władysław Czwarnowski
  • kpt. dr Bronisław Daniec
  • kpt. Bronisław Dorobczyński
  • st. sierż. Józef Fink
  • sierż. Andrzej Franczyk
  • st. sierż. Kazimierz Głowacki
  • sierż. Jan Górniak
  • por. Paweł Hajduk
  • por. Tadeusz Jakubowski
  • sierż. Stanisław Karpała
  • kpt. Kazimierz Kominkowski
  • kpr. Wiktor Koczwarski
  • ppor. Stanisław Kosiński
  • mjr Michał Kostmanowicz
  • kpt. Jerzy Oskierka-Kramarczyk
  • sierż. Franciszek Król
  • ppłk Zdzisław Maćkowski
  • por. Ferdynand Markiewicz
  • st. sierż. Bolesław Marzec
  • ppor. Jan Mączyński
  • kpt. Jan Michnowicz
  • sierż. Bazyli Mik
  • kpt. Seweryn Monasterski
  • kpt. Jan Niemiec-Moroński
  • por. Kazimierz Pruszkowski
  • kpr. Władysław Pyra
  • plut. Henryk Schmalenberg
  • por. Bronisław Sikorski
  • chor. Stanisław Smolarek
  • plut. Stanisław Sosnowski
  • st. sierż. Józef Stanecki
  • por. Adolf Staszkiewicz
  • st. sierż. Stefan Stępień
  • st. szer. Jan Sułowski
  • st. sierż. Franciszek Tomczak
  • kpt. Józef Warchałowski
  • st. szer. Wacław Woroniecki
  • por. Stefan Zając
  • por. Marcin Zalewski
  • mjr Jan Zientarski

Symbole pułku[edytuj | edytuj kod]

Sztandar

22 września 1921 roku, w Podbrodziu, w rocznicę bitwy pod Brzostowicą, płk Władysław Bończa-Uzdowski w imieniu Naczelnika Państwa i Naczelnego Wodza wręczył dowódcy pułku chorągiew ufundowaną przez Związek Ziemian Ziemi Chełmskiej[23]. Chorągiew poświęcił ks bp Władysław Bandurski. Rodzicami chrzestnymi zostali Irena Iżycka i Wacław Rzewuski. Losy sztandaru po 1939 nie są znane[23]

 Osobny artykuł: Polskie sztandary wojskowe.
Odznaka pamiątkowa

6 września 1929 roku Minister Spraw Wojskowych, marszałek Polski Józef Piłsudski zatwierdził wzór i regulamin odznaki pamiątkowej 7 Pułku Piechoty Legionów[24]. Odznaka o wymiarach 40x40 mm ma kształt krzyża emaliowanego w kolorze granatowym. Środek wypełnia romb z orłem wojskowym II i III Brygady Legionów Polskich z 1916, w koronie zamkniętej na tle czerwonej emalii. Pola między ramionami krzyża wypełnione są numerem i inicjałami „7 PPL”. Wieloczęściowa - wykonana w srebrze lub w tombaku srebrzonym, emaliowana, łączona trzema nitami. Wykonawcą odznaki był Wiktor Gontarczyk z Warszawy[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Markiewicz 1928 ↓, s. 6.
  2. a b Almanach 1923 ↓, s. 50.
  3. a b Sawicki i Wielechowski 2007 ↓, s. 36.
  4. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 16 z 19 maja 1927 roku, poz. 174.
  5. Markiewicz 1928 ↓, s. 33.
  6. Jagiełło 2007 ↓, s. 64.
  7. Zjazd VI Baonu I Brygady Leg. Pol., „Polska Zbrojna” Nr 159 z 10 czerwca 1939 roku, s. 2.
  8. a b Almanach 1923 ↓, s. 49.
  9. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 24 z 13 czerwca 1922 roku, poz. 357.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 67 z 20 października 1923 roku, s. 715.
  11. a b Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 138.
  12. Kłoczewski 1987 ↓, s. 163, 168.
  13. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 143.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 55 z 22 maja 1925 roku, s. 266.
  15. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 23.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 257, sprostowano datę urodzenia z 20 lipca 1896 roku na 20 lipca 1895 roku.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 101.
  18. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 23 października 1931 roku, s. 323.
  19. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 23 października 1931 roku, s. 329.
  20. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 159.
  21. Rzadkowski 2016 ↓, s. 31.
  22. Markiewicz 1928 ↓, s. 37-38.
  23. a b Satora 1990 ↓, s. 37.
  24. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 29 z 6 września 1929 roku, poz. 285.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]