263 Pułk Piechoty (1920)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
263 pułk piechoty
4 Pomorski pułk piechoty
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie VII 1920
Rozformowanie VIII 1920
Działania zbrojne
wojna polsko-bolszewicka
Organizacja
Rodzaj wojsk piechota

263 ochotniczy pułk piechoty (4 Pomorski pp) (263 pp) – oddział piechoty Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej okresu wojny polsko-bolszewickiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

263 ochotniczy pułk piechoty (4 Pomorski pp) sformowany został w sierpniu 1920 przy batalionie zapasowym 63 pułku piechoty[1]. Jego I batalion powstał w Toruniu, II batalion - w Grudziądzu, a III batalion w Bydgoszczy. 24 lipca II batalion odjechał na front. W czasie uroczystego pożegnania na stacji kolejowej w Grudziądzu, kiedy orkiestra grała polskie pieśni wojskowe, lokomotywy obsługiwane przez kolejarzy niemieckich przeraźliwym świstem zagłuszały muzykę. To demonstracyjne działanie wywołało ogromne oburzenie wśród ludności i żołnierzy[1].

Działania pułku (batalionu) na froncie[edytuj | edytuj kod]

Już 2 sierpnia 1920 II batalion walczył pod Śniadowem z oddziałami sowieckiej 15 Dywizji Kawalerii. Po zużyciu amunicji batalion został rozbity, a jego straty sięgały 75% stanu etatowego. Pułk został rozformowany 28 sierpnia w Mławie, a jego żołnierzy wcielono do 202 pułku piechoty, 65 pułku piechoty i oddziałów 18 Dywizji Piechoty[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Odziemkowski 2020 ↓, s. 47.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]