Pułk Morski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pułk Morski
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1920
Tradycje
Rodowód Batalion Morski
Kontynuacja 1 Morski Batalion Strzelców
Dowódcy
Pierwszy kpt. Konstanty Jacynicz
Działania zbrojne
wojna polsko-bolszewicka
Organizacja
Dyslokacja Twierdza Modlin
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk piechota

Pułk Morskioddział piechoty Wojska Polskiego II RP.

Historia oddziału[edytuj | edytuj kod]

W lutym 1919 roku w Twierdzy Modlin został utworzony Batalion Morski. 4 kwietnia dowódcą batalionu został kpt. Konstanty Jacynicz[1]. Batalion składał się z czterech kompanii strzeleckich i kompanii karabinów maszynowych. Jesienią 1919 zajął pozycje na granicy z Pomorzem, od Aleksandrowa Kujawskiego do linii Wisły. W połowie stycznia 1920 rozpoczął akcję obejmowania terenów Pomorza, zajmując 18 stycznia Toruń i w pierwszych dniach lutego docierając do Pucka. Tam część Batalionu wraz z gen. Józefem Hallerem 10 lutego dokonała zaślubin Polski z Bałtykiem.

6 lipca 1920 roku Minister Spraw Wojskowych generał porucznik Józef Leśniewski wydał rozkaz nr 2516/20.tj. w sprawie sformowania pułku morskiego z oddziałów marynarki podległych Departamentowi Morskiemu. Pod względem organizacyjnym i zaopatrzenia pułk został podporządkowany Dowództwu Okręgu Generalnego „Pomorze”. Organizacja pułku morskiego miała się odbywać „według regulaminów, etatów i norm ustalonych dla pułku piechoty”. Dowódcą pułku został kpt. mar. Konstanty Jacynicz[2].

25 lipca 1920 roku zakończono organizację dowództwa pułku oraz plutonów: technicznego, telefonicznego i sanitarnego[3]. Pułk wziął udział w wojnie z bolszewikami. Chwałę Pułkowi przyniosły bohaterskie boje pod Zabielem, Nową Wsią, Suskiem i Wiklinem. 13 listopada Minister Spraw Wojskowych wydał rozkaz o rozformowaniu pułku. 24 listopada dowódca pułku złożył meldunek o rozformowaniu I i III batalionów[4]. 18 grudnia 1920 roku zostało rozformowane dowództwo pułku. Sprawy likwidacyjne pułku przejął II batalion, który został podporządkowany dowódcy Kadry Marynarki Wojennej. 1 lutego 1921 roku został rozwiązany II batalion[5].

Obsada personalna pułku[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna pułku[6]

Dowództwo
I batalion
  • dowódca I batalionu - kpt. mar. Antoni Wąsowicz
  • dowódca 1 kompanii - por. mar. Marian Wolbek
  • dowódca 2 kompanii - por. mar. Michał Wilkicki
  • oficer młodszy - por. mar. Aleksander Hulewicz
  • oficer młodszy - ppor. mar. Włodzimierz Kodrębski
  • oficer młodszy - ppor. mar.Jerzy Krępski
  • dowódca półkompanii karabinów maszynowych - por. mar. Ignacy Błażewicz
  • oficer młodszy - pchor. Bolesław Dunin-Marcinkiewicz
II batalion
  • dowódca II batalionu - kpt. mar. Adam Mohuczy (6 VII - 15 VIII 1920)
  • adiutant - por. mar. Romuald Dziewałtowski-Gintowt
  • oficer operacyjny - por. piech. Lucjan Sobol † 1940 Charków
  • dowódca 1 kompanii - por. mar. Michał Borowski
  • dowódca 2 kompanii - por. mar. Józef Czechowicz
III batalion
  • dowódca III batalionu - kpt. mar. Włodzimierz Steyer
  • adiutant - por. Wiktor Porębski
  • dowódca 1 kompanii - ppor. Lucjan Wrzesiński
  • dowódca 2 kompanii - por. mar. Kazimierz Śliwerski
  • dowódca półkompanii karabinów maszynowych - por. mar. Konstanty Rakusa-Suszczewski

Kawalerowie Virtuti Militari[edytuj | edytuj kod]

Żołnierze pułku odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari. W nawiasie, obok nazwiska, podano numer krzyża[7][8]:

  1. mar. Adam Bartnik (2798)
  2. sierż. szt. mar. Aleksander Brzeszko[9] (2160)
  3. por. mar. Tomasz Duracz (4020)
  4. por. mar. Aleksander Hulewicz (4022)
  5. kpt. mar. Konstanty Jacynicz (2939)
  6. ks. Władysław Miegoń (4023)
  7. kpt. mar. Adam Mohuczy (1990)
  8. por. mar. Roman Pieńkowski (2835)
  9. sierż. szt. mar. Seweryn Pióro (2785)
  10. por. mar. Tadeusz Morgenstern-Podjazd (4021)
  11. st. mar. Józef Walewski (2786)
  12. por. mar. Marian Wolbek (3101)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]