Strażnica WOP Markocice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica WOP Markocice
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
Organizacja
Dyslokacja Markocice
Formacja Wojska Ochrony Pogranicza
Podległość 3 komenda odcinka
83 batalion WOP
Dysl wop 1945 1.png

Strażnica WOP Markocice – podstawowy pododdział graniczny Wojsk Ochrony Pogranicza.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Strażnica została sformowana w 1945 roku w strukturze 3 komendy odcinka Bogatynia jako 12 strażnica WOP[1] (Markersdorf)[2] o stanie 56 żołnierzy. Kierownictwo strażnicy stanowili: komendant strażnicy, zastępca komendanta do spraw polityczno-wychowawczych i zastępca do spraw zwiadu. Strażnica składała się z dwóch drużyn strzeleckich, drużyny fizylierów, drużyny łączności i gospodarczej. Etat przewidywał także instruktora do tresury psów służbowych oraz instruktora sanitarnego[3]. W 1947 roku została przeformowana na strażnicę II kategorii[4] – 43 wojskowych[5].

W 1956 roku rozpoczęto numerowanie strażnic na poziomie brygady. Strażnica II kategorii Markocice była 15. w 8 Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza[6]. W 1960 roku, po kolejnej zmianie numeracji, strażnica posiadała numer 14 i zakwalifikowana była do kategorii II w 8 Łużyckiej Brygadzie WOP[6]. W 1964 roku strażnica WOP nr 13 Markocice uzyskała status strażnicy lądowej i zaliczona została do III kategorii[6].

Ochrona granicy[edytuj | edytuj kod]

Strażnice sąsiednie:

11 strażnica WOP Maxdorf; 13 strażnica WOP Rozporitz

Dowódcy strażnicy[edytuj | edytuj kod]

  • chor. Marian Bembenek (był 10.1946)[a].
  • chor. Józef Kiełbasa (?–1952)
  • ppor. Zygmunt Stelmaszczyk (1952–?)
  • por. Ryszard Bartoszewicz (1961–?)[7]
  • por. Mieczysław Mgłosiek (1966–1972)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozkaz personalny dowódcy WOP nr 054 z 19.10.1946. → Rozkazy personalne D WOP ↓

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Historia ŁBWOP ↓, s. 53-54.
  2. ASGran., sygn. 217/143 ↓.
  3. Dominiczak 1985 ↓, s. 46.
  4. Historia ŁBWOP ↓, s. 57.
  5. Zaręba 2008 ↓, s. 100.
  6. a b c Wykazy dyslokacyjne WOP ↓.
  7. Ryszard Bartoszewicz (pol.). muzeumsg.strazgraniczna.pl, 2017-10-25. [dostęp 2019-01-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Dominiczak: Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945-1985. Warszawa: Wojskowa drukarnia w Łodzi, 1985.
  • Jerzy Prochwicz: Wojska Ochrony Pogranicza 1945-1965. Piotrków Trybunalski: Naukowe Wydawnictwo Piotrkowskie, 2011. ISBN 978-83-7726-027-2.
  • Grzegorz Zaręba. Przyczyny reorganizacji WOP w latach 1946 – 1948. „Biuletyn Centralnego Ośrodka Straży Granicznej”. 3/08, 2008. Koszalin: Centralny Ośrodek Straży Granicznej. ISSN 1429-2505. 
  • Archiwum Straży Granicznej, zespół arch. D WOP sygn. 217/143 k.120 -121. Wykazy dyslokacyjne WOP 1946.
  • Archiwum Straży Granicznej,Historia Łużyckiej Brygady WOP 1945-1991
  • Archiwum Straży Granicznej. Rozkazy personalne dowódcy Wojsk Ochrony Pogranicza.
  • Archiwum Straży Granicznej. Wykazy dyslokacyjne jednostek i pododdziałów Wojsk Ochrony Pogranicza.