Strażnica WOP Świeradowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica WOP/SG Świeradowiec
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
od 1991 strażnica SG
Organizacja
Dyslokacja Świeradów-Zdrój
Formacja Wojska Ochrony Pogranicza
Straż Graniczna
Podległość 2 komenda odcinka
81 batalion WOP
Łużycki Oddział SG
Dysl wop 1945 1.png
81 batalion WOP.png

Strażnica w Świeradowie-Zdroju:

  1. podstawowy pododdział graniczny Wojsk Ochrony Pogranicza.
  2. graniczna jednostka organizacyjna polskiej straży granicznej realizująca zadania bezpośrednio w ochronie granicy państwowej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Strażnica została sformowana w 1945 roku w strukturze 2 komendy odcinka Leśna jako 6 strażnica WOP[1] (Kammheuser)[2] o stanie 56 żołnierzy. Kierownictwo strażnicy stanowili: komendant strażnicy, zastępca komendanta do spraw polityczno-wychowawczych i zastępca do spraw zwiadu. Strażnica składała się z dwóch drużyn strzeleckich, drużyny fizylierów, drużyny łączności i gospodarczej. Etat przewidywał także instruktora do tresury psów służbowych oraz instruktora sanitarnego[3]. W 1947 roku została przeformowana na strażnicę I kategorii[4] – 55 wojskowych[5].

Na początku grudnia 1945 roku strażnica nr 6 mieściła się na Polanie Izerskiej. Po kilku miesiącach przeniesiono ją na dół, do Świeradowa Zdroju. Jej placówka pozostała w Skalnie[6].

W 1954 roku wprowadzono nową numerację strażnic, a strażnica WOP Świeradów-Zdrój otrzymała nr 8[2]. W 1956 roku rozpoczęto numerowanie strażnic na poziomie brygady. Strażnica I kategorii Świerdów-Zdrój była 8. w 8 Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza[2]. W 1960 roku, po kolejnej zmianie numeracji, strażnica posiadała numer 22 i zakwalifikowana była do kategorii IV w 8 Łużyckiej Brygadzie WOP[2]. W 1964 roku strażnica WOP nr 21 Świeradów Zdrój uzyskała status strażnicy lądowej i zaliczona została do IV kategorii[2].

Po rozwiązaniu w 1991 roku Wojsk Ochrony Pogranicza, strażnica w Świeradowie weszła w podporządkowanie Łużyckiego Oddziału Straży Granicznej[7].

Ochrona granicy[edytuj | edytuj kod]

W 1958 roku w strażnicy zorganizowano drużynę "służby niemundurowej"[a].

Strażnice sąsiednie:

5 strażnica WOP Karlsthal; 7 strażnica WOP Bad-Schwarzbach

Dowódcy strażnicy[edytuj | edytuj kod]

  • ppor. Marian Orleański (był 10.1946)[b].
  • ppor Eugeniusz Chmiel - był w 1948[8]
  • kpt. Władysław Jabłoński (?-1952)
  • chor. Władysław Romkowski (1952-?)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarządzenie MSW nr 0165 z 21 lipca 1958 → Historia Łużyckiej Brygady WOP ↓, s. 47
  2. Rozkaz personalny dowódcy WOP nr 054 z 19.10.1946. → Rozkazy personalne D WOP ↓

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Dominiczak: Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945-1985. Warszawa: Wojskowa drukarnia w Łodzi, 1985.
  • Jerzy Prochwicz: Wojska Ochrony Pogranicza 1945-1965. Piotrków Trybunalski: Naukowe Wydawnictwo Piotrkowskie, 2011. ISBN 978-83-7726-027-2.
  • Halina Łach: System ochrony polskiej granicy państwowej. Olsztyn: Instytut Historii i Stosunków Międzynarodowych. Wydział Humanistyczny UWM, 2013. ISBN 978-83-935593-8-1.
  • Tomasz Rzeczycki: Utracone Sudety. Kraków: Wydawnictwo Technol, 2014. ISBN 978-83-60762-49-3.
  • Grzegorz Zaręba. Przyczyny reorganizacji WOP w latach 1946 – 1948. „Biuletyn Centralnego Ośrodka Straży Granicznej”. 3/08, 2008. Koszalin: Centralny Ośrodek Straży Granicznej. ISSN 1429-2505. 
  • Archiwum Straży Granicznej, Historia Łużyckiej Brygady WOP 1945-1991
  • Archiwum Straży Granicznej, Rozkazy personalne dowódcy Wojsk Ochrony Pogranicza.
  • Archiwum Straży Granicznej, Wykazy dyslokacyjne jednostek i pododdziałów Wojsk Ochrony Pogranicza.