Strażnica WOP Krasne Pole

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica WOP Krasne Pole
Strażnica SG w Krasnym Polu
Ilustracja
Budynek strażnicy (czerwiec 2015)
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945[a]
Rozformowanie 2 stycznia 2003
Tradycje
Rodowód 218 strażnica WOP Chomiz
226 strażnica WOP Krasne Pole
16 strażnica WOP Krasne Pole
10 strażnica WOP Krasne Pole
11 strażnica WOP lądowa Krasne Pole
Strażnica WOP Lądowa rozwinięta w Krasnym Polu
Strażnica WOP Lądowa kadrowa w Krasnym Polu
Kontynuacja Strażnica SG w Krasnym Polu
GPK SG w Pietrowicach
Placówka SG w Pietrowicach
Placówka SG w Opolu
Dowódcy
Ostatni por. Jacek Murdzek
Organizacja
Kryptonim Sekret 29[b]
Dyslokacja 48-155 Krasne Pole 29A
Formacja Wojska Ochrony Pogranicza
Straż Graniczna
Podległość 47 komenda odcinka Głubczyce
69 batalion OP
44 batalion WOP
43 batalion WOP
GB WOP
batalion graniczny WOP w Raciborzu im. Bohaterów Powstań Śląskich w Raciborzu
GB WOP
Śląski Oddział SG
Strażnica WOP Krasne Pole
Dowódca strażnicy por. Stanisław Mroszczak wręcza nagrody rzeczowe dla kpr. Andrzej Niziński i kpr. Bogdan Kowalik (1975)
Żołnierze przed i po służbie (1975)
Żołnierze na motocyklu WSK-175 (1975)
Żołnierze w strażnicowym sklepiku (1976)
Z-ca d-cy strażnicy sierż. pchor. Jan Doroszkiewicz na odcinku lewym (wiosna 1986)
Dysl wop 1945 10.png

Strażnica Wojsk Ochrony Pogranicza Krasne Pole – nieistniejący obecnie podstawowy pododdział graniczny Wojsk Ochrony Pogranicza pełniący służbę ochronną na granicy polsko-czechosłowackiej.

Strażnica Straży Granicznej w Krasnym Polu – nieistniejąca obecnie graniczna jednostka organizacyjna polskiej straży granicznej realizująca zadania bezpośrednio w ochronie granicy państwowej z Czechami.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Strażnica została sformowana w 1945 roku w strukturze 47 komendy odcinka Głubczyce jako 218 strażnica WOP (Chomiz)[1] o stanie 56 żołnierzy. Kierownictwo strażnicy stanowili: komendant strażnicy, zastępca komendanta do spraw polityczno-wychowawczych i zastępca do spraw zwiadu. Strażnica składała się z dwóch drużyn strzeleckich, drużyny fizylierów, drużyny łączności i gospodarczej. Etat przewidywał także instruktora do tresury psów służbowych oraz instruktora sanitarnego[2].

W związku z reorganizacją oddziałów WOP w 1948 roku, strażnica podporządkowana została dowódcy 69 batalionu OP[3], a od stycznia 1951 roku podlegała dowódcy 44 batalionu WOP w Głubczycach[4].

Od 15 marca 1954 roku wprowadzono nową numerację strażnic[c], a strażnica WOP Krasne Pole otrzymała nr 226 w skali kraju.

W 1956 roku rozpoczęto numerowanie strażnic na poziomie brygady. Strażnica II kategorii Krasne Pole była 16. w 4 Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza.

1 stycznia 1960 roku była jako 10. strażnica WOP IV kategorii Krasne Pole.

Z dniem 4 lipca 1961 roku rozformowano 44 batalion WOP w Głubczycach[d], komendę nad strażnicą objął dowódca 43 batalionu WOP w Racibórzu.

1 stycznia 1964 roku była jako 11. strażnica WOP lądowa IV kategorii Krasne Pole.

W 1976 roku w związku z przejściem na dwuszczeblowy system dowodzenia[6], strażnicę podporządkowano bezpośrednio dowódcy Górnośląskiej Brygady WOP w Gliwicach, a w 1984 roku dowódcy nowo utworzonego batalionu granicznego WOP im. Bohaterów Powstań Śląskich w Raciborzu[6], jako Strażnica WOP Lądowa rozwinięta kat. I w Krasnym Polu.

Z dniem 16 kwietnia 1990 roku rozformowano 43 batalion WOP w Raciborzu i strażnicę podporządkowano bezpośrednio dowódcy Górnośląskiej Brygady WOP w Gliwicach już jako Strażnica WOP Lądowa kadrowa kat. I w Krasnym Polu (na czas „P” kadrowa)[e]. Żołnierze służby zasadniczej WOP z ostatnich poborów nadal pełnili służbę w strażnicy. Tak funkcjonowała do 15 maja 1991 roku.

Straż Graniczna:
16 maja 1991 roku strażnica została przejęta przez Śląski Oddział Straży Granicznej[7] i przyjęła nazwę Strażnica Straży Granicznej w Krasnym Polu. Funkcjonowała do 1 stycznia 2003 roku, kiedy to została rozformowania[f]. Ochraniany przez strażnicę odcinek granicy, przejęła Graniczna Placówka Kontrolna Straży Granicznej w Pietrowicach[g] wraz z obiektem, który wykorzystywany był jako siedziba GPK SG w Pietrowicach. Od 15 stycznia 2008 roku, obiekt wykorzystywany był jako tymczasowa siedziba nowo utworzonej placówki SG w Opolu do czasu przejęcia obiektów w Opolu[8]. Następnie budynki zostały przekazane gminie i sprzedane osobie prywatnej.

Ochrona granicy[edytuj | edytuj kod]

W 1960 roku 10 strażnica WOP Krasne Pole IV kategorii ochraniała odcinek granicy państwowej o długości 14 044 m od znaku granicznego nr 93/11 (włącznie) do znaku granicznego nr IV/103 (wyłącznie).

Na ochranianym odcinku funkcjonowało przejście graniczne małego ruchu granicznego obsługiwanie przez załogę strażnicy[h]:

Do maja 1989 roku, Strażnica WOP Lądowa rozwinięta kat. I w Krasnym Polu ochraniała odcinek granicy państwowej od znaku granicznego nr IV/93 (włącznie), do znaku granicznego nr IV/108 (wyłącznie).

Od maja 1989 do 15 maja 1991 roku Strażnica WOP Lądowa rozwinięta kat. I w Krasnym Polu, potem Strażnica WOP Lądowa kadrowa kat. I w Krasnym Polu, ochraniała odcinek granicy państwowej od znaku granicznego nr IV/87 (włącznie), do znaku granicznego nr IV/109 (wyłącznie). W ochronie granicy dowódca strażnicy ściśle współpracował ze swoimi odpowiednikami tj. naczelnikami placówek OSH (Ochrana Statnich Hranic) CSRS: Slezské Rudoltice, Albrechtice i Krnov.

Straż Graniczna:
W okresie 16 maja 1991-1992 rok Strażnica SG w Krasnym Polu ochraniała odcinek granicy państwowej od znaku granicznego nr II/87 (włącznie), do znaku granicznego nr II/109 (wyłącznie).

Wydarzenia:

  • Koniec czerwca–początek lipca 1956 roku w okresie tzw. „Wypadków poznańskich”, przy linii granicznej i w strefie działania, odnajdywano pakunki zawierające ulotki z tzw. „bibułą”, przytwierdzone do balonów leżących na ziemi[i]. W związku z masowością zjawiska, żołnierze otrzymali zezwolenie na użycie broni, celem zestrzelenia nisko przelatujących balonów (nawet jeśli znajdowały się na terytorium czechosłowackim, ale w zasięgu ognia – to samo czynili pogranicznicy czechosłowaccy)[9].
  • 13 grudnia 1981–22 lipca 1983 roku (Stan Wojenny w Polsce), normę służby granicznej dla żołnierzy podwyższono z 8 do 12 godzin na dobę. Ścisłą kontrolą objęto całą strefę nadgraniczną. W stan gotowości były postawione pododdziały odwodowe[10].
  • maj 1989 roku, odcinek strażnicy został wydłużony po przejęciu części odcinka po rozformowanej strażnicy WOP Bliszczyce, tj. od znaku granicznego nr IV/93 do znaku granicznego nr IV/87 (włącznie) i strażnicy WOP Równe, tj. od znaku granicznego nr IV/116 do znaku granicznego nr IV/109 (wyłącznie).

Straż Graniczna:

  • 1998 rok, odcinek strażnicy został wydłużony po przejęciu części odcinka granicy po rozformowanej strażnicy SG w Pomorzowicach, tj od znaku granicznego nr II/109 do znaku granicznego nr 120/22 (wyłącznie).
  • 1 lutego 2001 roku odcinek strażnicy został skrócony po przekazaniu części odcinka granicy po ponownie odtworzonej strażnicy SG w Pomorzowicach, tj od znaku granicznego nr 120/22 do znaku granicznego nr II/109 do (wyłącznie).
  • 9 lutego 2001 roku na odcinku strażnicy zostało uruchomione przejście graniczne małego ruchu granicznego Lenarcice-Linhartovy, w którym odprawę graniczną i celną wykonywali funkcjonariusze strażnicy.
  • 7 listopada 2002 roku na odcinku strażnicy zostało uruchomione przejście graniczne małego ruchu granicznego Chomiąża-Chomýž, w którym odprawę graniczną i celną wykonywali funkcjonariusze strażnicy.

Strażnice sąsiednie:

Straż Graniczna”

Dowódcy/komendanci strażnicy[edytuj | edytuj kod]

  • sierż. Kazimierz Kniaź (?–był 1953)
  • kpt./mjr Kazimierz Górecki[11] (?–?)
  • por./kpt. Stanisław Mroszczak (był 1974–był 1976[12])
  • mjr Jan Muryjas[13] (?–31 III 1987)
  • ppor. Jan Doroszkiewicz (1 IV 1987–2 VII 1989)
  • por. Henryk Michulec (3 VII 1989–I 1990)
  • ppor./por. Jacek Murdzek[14] (I 1990–1 IV 1991[j])

Komendanci strażnicy SG:

  • kpt. SG Czesław Korczowski (2 IV 1991–?)
  • por. SG/mjr SG Sławomir Stachura (?–1 I 2003) – do rozformowania.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Od 1991 roku strażnica Straży Granicznej.
  2. Kryptonim strażnicy w latach 80. XX wieku]
  3. Rozkaz dowódcy WOP z 22.02.1954 roku[5]
  4. Zarządzenie MSW nr 0104/61/WW z 4 lipca 1961 r.
  5. Zarządzenie Dowódcy Wojsk Ochrony Pogranicza nr 068/Org z dnia 12 marca 1990 r. w sprawie rozformowania batalionu granicznego GB WOP w Raciborzu oraz zmianach etatowych w jednostkach WOP (zarządzenie do 24 listopada 2010 roku opatrzone było klauzulą tajne)
  6. Zarządzenie nr 058 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 13.12.2002 r. zmieniające zarządzenie w sprawie organizacji wchodzących w skład Straży Granicznej komend, strażnic, granicznych placówek kontrolnych, dywizjonów, pododdziałów odwodowych oraz ośrodków szkolenia w ramach III etapu realizacji programu dostosowania Straży Granicznej do standardów Schengen, polegającą na włączeniu wytypowanych strażnic w struktury gpk. W wyniku przeprowadzonej reorganizacji we wszystkich oddziałach SG 62 strażnice zostały włączone w struktury gpk
  7. Od 24 sierpnia 2005 roku przekształcona w Placówkę Straży Granicznej w Pietrowicach (W miejsce dotychczas funkcjonujących strażnic oraz granicznych placówek kontrolnych utworzono placówki Straży Granicznej. Funkcjonariusze i pracownicy pełniący służbę i zatrudnieni w strażnicach oraz granicznych placówkach kontrolnych Straży Granicznej stali się odpowiednio funkcjonariuszami i pracownikami placówek Straży Granicznej) → Dz.U. z 2005 r. nr 90, poz. 757
  8. Stan na dzień 1 stycznia 1964 r.
  9. Agenci w balonach – mniej znany aspekt „wojny balonowej”.
  10. Rozkaz nr 077 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 17.04.1991 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ASGran., sygn. 217/143 ↓.
  2. Dominiczak 1985 ↓, s. 46.
  3. Jackiewicz 1998 ↓, s. 142–143.
  4. Gacek 2005 ↓, s. 11.
  5. Prochowicz 2011 ↓.
  6. a b Jackiewicz 1998 ↓, s. 145.
  7. Łach 2013 ↓, s. 293.
  8. Reorganizacja ŚlOSG 15.01.2008 (pol.). W: Śląski Oddział Straży Granicznej – Aktualności [on-line]. slaski.strazgraniczna.pl. [dostęp 2016-12-27].
  9. Kudasiewicz 2003 ↓, s. 8.
  10. Żurawlow 2011 ↓, s. 37.
  11. Gacek 2005 ↓, s. 65.
  12. Gacek 2005 ↓, s. 16.
  13. Gacek 2005 ↓, s. 67.
  14. Gacek 2005 ↓, s. 71.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]