Strażnica WOP Hołny Wolmera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica WOP Hołny Wolmera
Ilustracja
Strażnica Hołny Wolmera w 2011 roku
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
Rozformowanie 1956
Organizacja
Dyslokacja Hołny Wolmera
Formacja Wojska Ochrony Pogranicza
Podległość 26 komenda odcinka
22 Brygada WOP
Dysl wop 1945 6.png

Strażnica WOP Hołny Wolmera – podstawowy pododdział graniczny Wojsk Ochrony Pogranicza pełniący służbę ochronną na granicy polsko-radzieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Strażnica została sformowana w 1945 roku w strukturze 26 komendy odcinka jako 124 strażnica WOP (Hołny Wolmera)[1] o stanie 56 żołnierzy. Kierownictwo strażnicy stanowili: komendant strażnicy, zastępca komendanta do spraw polityczno-wychowawczych i zastępca do spraw zwiadu. Strażnica składała się z dwóch drużyn strzeleckich, drużyny fizylierów, drużyny łączności i gospodarczej. Etat przewidywał także instruktora do tresury psów służbowych oraz instruktora sanitarnego[2].

Wiosną 1954 roku wprowadzono nową numerację strażnic. Strażnica otrzymała numer 118[3]. Z dniem 15. 11.1955 roku zlikwidowano sztab batalionu[a]. Strażnica podporządkowana została bezpośrednio pod sztab brygady. W sztabie brygady wprowadzono stanowiska nieetatowych oficerów kierunkowych odpowiedzialnych za służbę graniczną strażnic [4]. Na początku 1956 roku ponownie przejściowo sformowano batalion graniczny w Sejnach i podporządkowano mu strażnicę nr 118[4].

W lipcu 1956 roku rozwiązano strażnicę [4]. W jej miejsce zorganizowano placówkę graniczną WOP kategorii „B” Hołny Wolmera. Placówka swoim zasięgiem obejmowała powiat sejneński[4]. W 1964 roku w Hołnach Wolmera stacjonowała placówka WOP nr 6 22 Białostockiego Oddziału Wojsk Ochrony Pogranicza[5].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Faktyczną ochronę granicy strażnica rozpoczęła w czerwcu 1946 roku[6]. W 1960 roku 6 placówka WOP Hołny Wolmera ochraniała 52 km odcinek granicy państwowej od znaku granicznego 1780 do zn. gr. 1900.

Sąsiednie strażnice:

123 strażnica WOP Sankury125 strażnica WOP Stanowisko

Dowódcy strażnicy[edytuj | edytuj kod]

  • ppor. Osmola[3]
  • p.o. sierż. Bronisław Rataj (?-1952)
  • chor. Stanisław Sterczewski (1952-?)
  • por. Jan Oleksy (dowódca placówki) – (1956-?)[7]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozkaz dowódcy WOP nr 049 z 27.10 1955 roku → Historia BOWOP ↓, s. 114-134

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Dominiczak: Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945-1985. Warszawa: Wojskowa drukarnia w Łodzi, 1985.
  • Jerzy Prochwicz: Wojska Ochrony Pogranicza 1945-1965. Piotrków Trybunalski: Naukowe Wydawnictwo Piotrkowskie, 2011. ISBN 978-83-7726-027-2.
  • Zenon Jackiewicz: Wojska Ochrony Pogranicza: (1945-1991): krótki informator historyczny. Kętrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej, 1998. ISBN 83-909304-3-9.
  • Archiwum Straży Granicznej, DWOP sygn.2825/1. Rejestr główny jednostek WOP.
  • ASGr.Historia Białostockiego Oddziału Wojsk Ochrony Pogranicza. Białystok 1960