13 Batalion Ochrony Pogranicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
13 Batalion Ochrony Pogranicza
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 24 kwietnia 1948
Rozformowanie 1 stycznia 1951
Tradycje
Rodowód 26 komenda odcinka WOP
Kontynuacja 222 batalion WOP
Dowódcy
Pierwszy kpt. Kwieciński
Organizacja
Numer JW 1915[1]
Dyslokacja ul. Łąkowa 1 Sejny
Formacja Wojska Ochrony Pogranicza
Podległość 11 Brygada OP
Skład patrz: batalion OP

Samodzielny Batalion Ochrony Pogranicza nr 13 – samodzielny pododdział Wojsk Ochrony Pogranicza.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie rozkazu MON nr 055/org. z 20 marca 1948 roku, na bazie Białostockiego Oddziału WOP nr 6, sformowano 11 Brygadę Ochrony Pogranicza, a 26 komendę odcinka WOP, 24 kwietnia 1948 roku[2] przemianowano na batalion Ochrony Pogranicza nr 13[3]. Sztab 13 batalionu Ochrony Pogranicza w Sejnach, był w budynku obecnie istniejącego Liceum Ogólnokształcącego im. S. Konarskiego przy ulicy Łąkowej 1[2]

Rozkazem Ministra Obrony Narodowej nr 205/Org. z 4 grudnia 1948 roku, z dniem 1 stycznia 1949 roku, Wojska Ochrony Pogranicza podporządkowano Ministerstwu Bezpieczeństwa Publicznego[4]. Zaopatrzenie batalionu przejęła Komenda Wojewódzka Milicji Obywatelskiej[5].

1 stycznia 1951 roku, na podstawie rozkazu MBP nr 043/org z 3 czerwca 1950 roku, na bazie 11 Brygady Ochrony Pogranicza, sformowano 22 Brygadę Wojsk Ochrony Pogranicza, a 13 batalion Ochrony Pogranicza przemianowano na 222 batalion WOP[6].

 Osobny artykuł: batalion ochrony pogranicza.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

13 SBOP liczył 300 żołnierzy wraz z batalionem rekruckim, w tym 20 oficerów[2].

Dowódcy batalionu[edytuj | edytuj kod]

  • kpt. Kwieciński (był w 1948)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Dominiczak: Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945-1985. Warszawa: Wojskowa drukarnia w Łodzi, 1985.
  • Zenon Jackiewicz: Wojska Ochrony Pogranicza: (1945-1991): krótki informator historyczny. Kętrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej, 1998. ISBN 83-909304-3-9.
  • Jerzy Prochwicz: Wojska Ochrony Pogranicza 1945-1965. Piotrków Trybunalski: Naukowe Wydawnictwo Piotrkowskie, 2011. ISBN 978-83-7726-027-2.
  • Koło Nr 14 im. Powstańców Sejneńskich Związku Żołnierzy Wojska Polskiego przy Placówce SG w Sejnach: Zarys historyczny Służb Granicznych na Sejneńszczyźnie (pol.). W: Muzeum Ziemi Sejneńskiej [on-line]. muzeum.sejny.pl, 2012-11-26. [dostęp 2020-01-31].
  • Archiwum Straży Granicznej, DWOP sygn.2825/1. Rejestr główny jednostek WOP.
  • ASGr.Historia Białostockiego Oddziału Wojsk Ochrony Pogranicza. Białystok 1960.
  • Wykaz dyslokacyjny etatowych pododdziałów Wojsk Ochrony Pogranicza z dnia 20 października 1956 roku → Archiwum Straży Granicznej. Szczecin.