Strażnica WOP Bartnica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica WOP/SG Bartnica
Strażnica WOP Konary
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
od 1991 strażnica SG
Organizacja
Dyslokacja Konary[1]
Formacja Wojska Ochrony Pogranicza
Straż Graniczna
Podległość 52 komenda odcinka
54 batalion WOP
Sudecka Brygada WOP
Sudecki Oddział SG
Dysl wop 1945 11.png
54 batalion WOP w 1957.png

Strażnica w Konarach/w Bartnicy

  1. podstawowy pododdział graniczny Wojsk Ochrony Pogranicza.
  2. graniczna jednostka organizacyjna polskiej straży granicznej realizująca zadania bezpośrednio w ochronie granicy państwowej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Strażnica została sformowana w 1945 roku w strukturze 52 komendy odcinka jako 244 strażnica WOP[1] (Kunigawalde)[2] o stanie 56 żołnierzy. Kierownictwo strażnicy stanowili: komendant strażnicy, zastępca komendanta do spraw polityczno-wychowawczych i zastępca do spraw zwiadu. Strażnica składała się z dwóch drużyn strzeleckich, drużyny fizylierów, drużyny łączności i gospodarczej. Etat przewidywał także instruktora do tresury psów służbowych oraz instruktora sanitarnego[3]. Strażnica wystawiła placówkę w Gieszczach Górnych[1] ?. W 1947 roku strażnicę przeniesiono do Bytowa, a placówkę z Głuszycy Górnej do Krojanowa [4]. W 1951 roku stacjonowała w Bartnicy.

W 1954 roku wprowadzono nową numerację strażnic, a strażnica WOP Bartnica otrzymała nr 256[2]. W 1956 roku rozpoczęto numerowanie strażnic na poziomie brygady. Strażnica II kategorii Bartnica była 20. w 5 Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza[2]. W 1960 roku, po kolejnej zmianie numeracji, strażnica posiadała numer 7 i zakwalifikowana była do kategorii II w 5 Sudeckiej Brygadzie WOP[2]. W 1964 roku strażnica WOP nr 7 Bartnica uzyskała status strażnicy lądowej i zaliczona została do II kategorii[2].

Po rozwiązaniu w 1991 roku Wojsk Ochrony Pogranicza, strażnica w Bartnicy weszła w podporządkowanie Sudeckiego Oddziału Straży Granicznej[5].

Ochrona granicy[edytuj | edytuj kod]

Wydarzenia:

10 września 1946 roku zginął zastępca komendanta strażnicy ds. zwiadu chor. Henryk Dąbrowski. Został on zastrzelony przez pełniącego obowiązki komendanta strażnicy por. Kajdę. Po tym tragicznym incydencie doszło do zbiorowej dezercji załogi strażnicy. Por. Kajdę oskarżono o przynależność do grupy Narodowych Sił Zbrojnych "Maślanka". W późniejszym czasie został ujęty i skazany[6].

Strażnice sąsiednie:

243 strażnica WOP Wunschelburg; 245 strażnica WOP Lomnitz

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Dominiczak: Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945-1985. Warszawa: Wojskowa drukarnia w Łodzi, 1985.
  • Jerzy Prochwicz: Wojska Ochrony Pogranicza 1945-1965. Piotrków Trybunalski: Naukowe Wydawnictwo Piotrkowskie, 2011. ISBN 978-83-7726-027-2.
  • Halina Łach: System ochrony polskiej granicy państwowej. Olsztyn: Instytut Historii i Stosunków Międzynarodowych. Wydział Humanistyczny UWM, 2013. ISBN 978-83-935593-8-1.
  • Wiesław Ziemianek. Proces powstania, organizacji i rozwoju Wojsk Ochrony Pogranicza w latach 1945-1948 na przykładzie jednostki w Kłodzku. „Biuletyn Centralnego Ośrodka Straży Granicznej”. 23/2003, 2003. Koszalin: Centralny Ośrodek Straży Granicznej. ISSN 1429-2505. 
  • Archiwum Straży Granicznej, Wykazy dyslokacyjne jednostek i pododdziałów Wojsk Ochrony Pogranicza.