Strażnica WOP Bielawa Dolna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica WOP Bielawa Dolna
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
od 1991 strażnica SG
Organizacja
Dyslokacja Bielawa Dolna
Straż Graniczna
Formacja Wojska Ochrony Pogranicza
Podległość 4 komenda odcinka
84 batalion WOP
Dysl wop 1945 1.png
84 batalion WOP w 1957.png

Strażnica w Bielawie Dolnej:

  1. podstawowy pododdział graniczny Wojsk Ochrony Pogranicza pełniący służbę ochronną na granicy polsko-niemieckiej..
  2. graniczna jednostka organizacyjna polskiej straży granicznej realizująca zadania bezpośrednio w ochronie granicy państwowej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Strażnica została sformowana w 1945 roku w strukturze 4 komendy odcinka Zgorzelec jako 19 strażnica WOP[1] (Penzig)[2] o stanie 56 żołnierzy. Kierownictwo strażnicy stanowili: komendant strażnicy, zastępca komendanta do spraw polityczno-wychowawczych i zastępca do spraw zwiadu. Strażnica składała się z dwóch drużyn strzeleckich, drużyny fizylierów, drużyny łączności i gospodarczej. Etat przewidywał także instruktora do tresury psów służbowych oraz instruktora sanitarnego[3]. 10 listopada 1946 roku przeniesiono strażnicę do kolonii Bielwa Dolna[4]. W 1947 roku została przeformowana została na strażnicę I kategorii[5] – 55 wojskowych[6].

W 1956 roku rozpoczęto numerowanie strażnic na poziomie brygady. Strażnica I kategorii Bielawa Dolna była 25. w 8 Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza[2]. W 1960 roku, po kolejnej zmianie numeracji, strażnica posiadała numer 3 i zakwalifikowana była do kategorii II w 8 Łużyckiej Brygadzie WOP[2]. W 1964 roku strażnica WOP nr 2 Bielawa Dolna uzyskała status strażnicy lądowej i zaliczona została do II kategorii[2].

Po rozwiązaniu w 1991 roku Wojsk Ochrony Pogranicza, strażnica w Bielawie weszła w podporządkowanie Łużyckiego Oddziału Straży Granicznej[7].

Ochrona granicy[edytuj | edytuj kod]

Strażnice sąsiednie:

18 strażnica WOP Penzig; 20 strażnica WOP Sobolice

W 1968 roku zainstalowano i włączono do eksploatacji urządzenia podczerwieni typu US-1861 na prawym odcinku strażnicy Bielawa[a].

Komendanci/dowódcy strażnicy[edytuj | edytuj kod]

stopień imię i nazwisko okres pełnienia służby kolejne stanowisko
por. Tomasz Piwko ?−1951[8]
chor. Tadeusz Koziak 1952−?
por. Zenon Traczuk 1973−1976

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarządzenie szefa WOP nr pf 9 z 24.02.1968 roku

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Dominiczak: Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945-1985. Warszawa: Wojskowa drukarnia w Łodzi, 1985.
  • Jerzy Prochwicz: Wojska Ochrony Pogranicza 1945-1965. Piotrków Trybunalski: Naukowe Wydawnictwo Piotrkowskie, 2011. ISBN 978-83-7726-027-2.
  • Halina Łach: System ochrony polskiej granicy państwowej. Olsztyn: Instytut Historii i Stosunków Międzynarodowych. Wydział Humanistyczny UWM, 2013. ISBN 978-83-935593-8-1.
  • Grzegorz Zaręba. Przyczyny reorganizacji WOP w latach 1946 – 1948. „Biuletyn Centralnego Ośrodka Straży Granicznej”. 3/2008, 2008. Koszalin: Centralny Ośrodek Straży Granicznej. ISSN 1429-2505. 
  • Archiwum Straży Granicznej, Historia Łużyckiej Brygady WOP 1945-1991
  • Archiwum Straży Granicznej. Rozkazy personalne dowódcy Wojsk Ochrony Pogranicza.
  • Archiwum Straży Granicznej. Wykazy dyslokacyjne jednostek i pododdziałów Wojsk Ochrony Pogranicza.