Strażnica WOP Bielawa Dolna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica WOP
Penzig/Bielawa Dolna

Strażnica SG w Bielawie Dolnej
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945[a]
Organizacja
Kryptonim Ciupaga 2[b]
Dyslokacja Bielawa Dolna 92
59–930 Bielawa Dolna[1]
Formacja WOP
Straż Graniczna
Podległość 4 komenda odcinka
84 batalion WOP
Łużycki Oddział SG
Żołnierze Strażnicy WOP Bielawa Dolna
D-ca strażnicy ppor. Gocał z załogą (lato 1981)
Żołnierz gotowy do służby granicznej (1981)
Żołnierze w zimowym umundurowaniu polowym (zima 1981/1982)
Żołnierze odchodzący do cywila (wiosna 1982)
Dyslokacje
1957
1945

Strażnica Wojsk Ochrony Pogranicza Penzig/Bielawa Dolna – nieistniejący obecnie podstawowy pododdział Wojsk Ochrony Pogranicza pełniący służbę graniczną[c] na granicy z Niemiecką Republiką Demokratyczną i Republiką Federalną Niemiec[d].

Strażnica Straży Granicznej w Bielawie Dolnej – nieistniejąca obecnie graniczna jednostka organizacyjna Straży Granicznej realizująca zadania bezpośrednio w ochronie granicy państwowej z Republiką Federalną Niemiec.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Strażnica została sformowana w 1945 roku w strukturze 4 komendy odcinka Zgorzelec jako 19 strażnica WOP[2] (Penzig)[3] o stanie 56 żołnierzy. Kierownictwo strażnicy stanowili: komendant strażnicy, zastępca komendanta do spraw polityczno-wychowawczych i zastępca do spraw zwiadu. Strażnica składała się z dwóch drużyn strzeleckich, drużyny fizylierów, drużyny łączności i gospodarczej. Etat przewidywał także instruktora do tresury psów służbowych oraz instruktora sanitarnego[4].

10 listopada 1946 roku przeniesiono strażnicę do kolonii Bielwa Dolna[5].

W 1947 roku została przeformowana została na strażnicę I kategorii[6] – 55 wojskowych[7].

W 1956 roku rozpoczęto numerowanie strażnic na poziomie brygady. Strażnica I kategorii Bielawa Dolna była 25 w 8 Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza[3].

W 1960 roku, po kolejnej zmianie numeracji, strażnica posiadała numer 3 i zakwalifikowana była do kategorii II w 8 Łużyckiej Brygadzie WOP[3].

W 1964 roku strażnica WOP nr 2 Bielawa Dolna uzyskała status strażnicy lądowej i zaliczona została do II kategorii[3].

Straż Graniczna

Po rozwiązaniu 15 maja 1991 roku Wojsk Ochrony Pogranicza, 16 maja 1991 roku strażnica w Bielawie Dolnej weszła w podporządkowanie Łużyckiego Oddziału Straży Granicznej[8] i przyjęła nazwę Strażnica Straży Granicznej w Bielawie Dolnej (Strażnica SG w Bielawie Dolnej).

Ochrona granicy[edytuj | edytuj kod]

W 1968 roku zainstalowano i włączono do eksploatacji urządzenia podczerwieni typu US-1861 na prawym odcinku strażnicy Bielawa[e].

Strażnice sąsiednie[edytuj | edytuj kod]

Komendanci/dowódcy strażnicy[edytuj | edytuj kod]

stopień imię i nazwisko okres pełnienia służby kolejne stanowisko
por. Tomasz Piwko był w 1951[9]
chor. Tadeusz Koziak był w 1952
kpt. Sobieszak
por. Zenon Traczuk 1973−1976
kpt. Beker był w 1980
ppor./por. Gocał 1980–1982
ppor. Ceglecki 1982−był w 1984

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Od 1991 roku strażnica Straży Granicznej.
  2. Kryptonim strażnicy w latach 1971–1973.
  3. Pełnienie służby granicznej jest wykonywaniem zadania bojowego w ochronie granicy państwowej. Służbę ochrony granicy państwowej żołnierz WOP powinien pełnić z całkowitym poświęceniem i oddaniem, nie szczędząc swych sił, wiedzy i umiejętności fachowych, a nawet życia. Granica państwa musi być ochraniana zawsze bez względu na porę roku, doby i warunki (Regulamin Służby Granicznej 1968 ↓, s. 24).
  4. Od 3 października 1990 roku z RFN.
  5. Zarządzenie szefa WOP nr pf 9 z 24.02.1968 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Dominiczak, Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945–1985, Warszawa: Wojskowa drukarnia w Łodzi, 1985.
  • Jerzy Prochwicz, Wojska Ochrony Pogranicza 1945–1965, Piotrków Trybunalski: Naukowe Wydawnictwo Piotrkowskie, 2011, ISBN 978-83-7726-027-2.
  • Halina Łach, System ochrony polskiej granicy państwowej, Olsztyn: Instytut Historii i Stosunków Międzynarodowych. Wydział Humanistyczny UWM, 2013, ISBN 978-83-935593-8-1.
  • Grzegorz Zaręba. Przyczyny reorganizacji WOP w latach 1946–1948. „Biuletyn Centralnego Ośrodka Straży Granicznej”. 3/2008, 2008. Koszalin: Centralny Ośrodek Straży Granicznej. ISSN 1429-2505. 
  • Archiwum Straży Granicznej, Historia Łużyckiej Brygady WOP 1945–1991
  • Archiwum Straży Granicznej. Rozkazy personalne dowódcy Wojsk Ochrony Pogranicza.
  • Archiwum Straży Granicznej. Wykazy dyslokacyjne jednostek i pododdziałów Wojsk Ochrony Pogranicza.
  • Regulamin Służby Granicznej Część I – Zasady Ogólne. Rozdział V, Obowiązki żołnierza WOP, punkt 70, t. WOP 1/67, Warszawa: Ministerstwo Obrony Narodowej Szefostwo Wojsk Ochrony Pogranicza, 20 sierpnia 1967, s. 24.