32 Batalion Ochrony Pogranicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
32 Batalion Ochrony Pogranicza
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1 września 1948[1].
Tradycje
Rodowód 7 Komenda Odcinka Gubin
Kontynuacja 92 Batalion WOP
Dowódcy
Pierwszy kpt. Stanisław Pachla
Organizacja
Numer JW 1742
Dyslokacja Gubin
Formacja Wojska Ochrony Pogranicza
Podległość 10 Brygada Ochrony Pogranicza
Skład patrz: batalion OP
32 bop.png

32 Samodzielny Batalion Ochrony Pogranicza - samodzielny pododdział Wojsk Ochrony Pogranicza.

Sformowany w 1948 roku[2] na bazie 7 Komendy Odcinka Gubin.

Przemianowany w roku 1950[3] na 92 batalion Wojsk Ochrony Pogranicza.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Powstał jako 7 Komenda Odcinka zlokalizowana w Gubinie, w koszarach im. Moltkego przy obecnej ul. Wyzwolenia.

Na podstawie rozkazu MON nr 055/org. z 20 marca 1948 roku, na bazie Poznańskiego Oddziału WOP nr 2 sformowano 10 Brygadę Ochrony Pogranicza. W skład brygady wszedł między innymi 32 samodzielny batalion ochrony pogranicza w Gubinie.

Rozkazem Ministra Obrony Narodowej nr 205/Org. z 4 grudnia 1948 roku, z dniem 1 stycznia 1949, Wojska Ochrony Pogranicza podporządkowano Ministerstwu Bezpieczeństwa Publicznego[4]. Zaopatrzenie batalionu przejęła Komenda Wojewódzka Milicji Obywatelskiej[5].

 Osobny artykuł: batalion ochrony pogranicza.

Charakterystyka odcinka granicznego[edytuj | edytuj kod]

Odcinek granicy ochranianej przez 32 batalion ochrony pogranicza posiadał długość 49,3 km. Na południe droga graniczna zaczynała się od zerwanego mostu na wysokości Mielna. Teren początkowo odkryty, dalej na północ przechodził w zakrzaczony. Za zakrętem rzeki teren porośnięty był gęstą trzciną i trawą na przestrzeni ok. 800 m. Na wysokości Strzegowa znajdowała się zaporowa wodna. Powyżej m. Późna, teren pokryty zadrzewieniami. Do rozebranego mostu drewnianego przy drodze z Gubinka i dalej do Gubina teren odkryty. Do mostu kolejowego granica biegnie przez środek miasta. Za mostem rozciągał się las mieszany na przestrzeni 800 m. Za lasem łąka i krzaki do drogi z Gubina do wsi Żytowań. Następnie łąki do wsi Budoradz. Dalej do wsi Kosarzyn teren drogi granicznej mocno porośnięty trawą, trzciną i krzakami. W okolicach gdzie Nysa wpada do Odry trzciny i mokradła.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Dyslokacja batalionu przedstawiała się następująco[6]:

  • dowództwo batalionu – Gubin
  • 27 strażnica Strzegów (kategoria 2) – 14.900 m
  • 28 strażnica Polanowice (kategoria 4) – 9.300 m
  • 30 strażnica Sękowice (kategoria 4) – 4.600 m
  • 31 strażnica Gubin południowy (kategoria 4) – 3.200 m
  • 32 strażnica Gubin północny (kategoria 4) – 6.300 m
  • 34 strażnica Żytowań (kategoria 4) – 10.000 m

W grudniu 1948 roku poszczególne strażnice batalionu ochraniały w/w odcinki granicy.

Dowódcy batalionu[edytuj | edytuj kod]

  • mjr Stanisław Pachla
  • mjr Stanisław Noga (1949)
  • kpt. Bolesław Niećko (1.12.1949-31.01.1950)
  • mjr Arkadiusz Rozenkier

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kalendarium Gubina 1945-2009 s. 39
  2. Zenon Jackiewicz: Wojska Ochrony Pogranicza. s. 51.
  3. Henryk Dominiczak: Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945-1985. s. 63.
  4. Dominiczak 1985 ↓, s. 65–69.
  5. Jackiewicz 1995 ↓, s. 12–14.
  6. Wykaz pododdziałów WOP ↓.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Dominiczak: Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945-1985. Warszawa: Wojskowa drukarnia w Łodzi, 1985.
  • Zenon Jackiewicz: Wojska Ochrony Pogranicza : (1945-1991) : krótki informator historyczny. Kętrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej, 1998. ISBN 83-909304-3-9.
  • Stowarzyszenie Przyjaciół Ziemi Gubińskiej, Gubińskie Towarzystwo Kultury czerwiec 2010 - Kalendarium Gubina 1945-2009ISBN 978-83-927655-6-1
  • Zygmunt Traczyk: Ziemia Gubińska 1939 – 1949…. Gubin: Stowarzyszenie Przyjaciół Ziemi Gubińskiej, 2011, s. 97-98. ISBN 978-83-88059-54-4.
  • Wykaz dyslokacyjny etatowych pododdziałów Wojsk Ochrony Pogranicza z dnia 20 października 1956 roku → Archiwum Straży Granicznej. Szczecin.