Strażnica WOP Soblówka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica WOP
Glinka/Soblówka/Soblówka

Strażnica SG w Soblówce
Ilustracja
Strażnica WOP/SG w Soblówce (październik 2014)
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945[a]
Rozformowanie 2005
Tradycje
Rodowód 197 strażnica WOP Glinka
202 strażnica WOP Soblówka
16 strażnica WOP Soblówka
7 strażnica WOP Soblówka
3 strażnica WOP lądowa Soblówka
Kontynuacja Strażnica SG w Soblówce
GPK SG w Korbielowie
PSG w Korbielowie
PSG w Żywcu
PSG w Bielsku-Białej
Dowódcy
Ostatni ppor. Jan Sawoś
Organizacja
Dyslokacja Soblówka 193
34-371 Soblówka
Formacja Wojska Ochrony Pogranicza
Straż Graniczna
Podległość 43 komenda odcinka Rajcza
57 batalion OP
34 batalion WOP
Górnośląska Brygada WOP
batalion graniczy WOP w Cieszynie
Beskidzki Oddział SG
Karpacki Oddział SG
Strażnica WOP Soblówka
(październik 2014)
(październik 2014)
Dyslokacje
1945
1946

Strażnica WOP Glinka/Soblówka – nieistniejący obecnie podstawowy pododdział graniczny Wojsk Ochrony Pogranicza pełniący służbę ochronną na granicy polsko-czechosłowackiej.

Strażnica SG w Soblówce – nieistniejąca obecnie graniczna jednostka organizacyjna polskiej straży granicznej realizująca zadania bezpośrednio w ochronie granicy państwowej ze Słowacją.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

W październiku 1945 roku tereny przyszłej strażnicy WOP Soblówka ochraniały pododdziały 14 Kołobrzeskiego pułku piechoty[1].

Strażnica została sformowana w 1945 roku w strukturze 43 komendy odcinka[2] jako 197 strażnica WOP (Glinka)[3] o stanie 56 żołnierzy. Kierownictwo strażnicy stanowili: komendant strażnicy, zastępca komendanta do spraw polityczno-wychowawczych i zastępca do spraw zwiadu. Strażnica składała się z dwóch drużyn strzeleckich, drużyny fizylierów, drużyny łączności i gospodarczej. Etat przewidywał także instruktora do tresury psów służbowych oraz instruktora sanitarnego[4]. W związku z reorganizacją oddziałów WOP w 1948 roku, placówkę podporządkowana została dowódcy 57 batalionu OP[5], a od stycznia 1951 roku podlegała dowódcy 34 batalionu WOP w Żywcu. Od 15 marca 1954 roku wprowadzono nową numerację strażnic[b], a strażnica WOP Soblówka otrzymała nr 202. W 1956 roku rozpoczęto numerowanie strażnic na poziomie brygady. Strażnica II kategorii Soblówka była 16. w 3 Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza. 1 stycznia 1960 roku była jako 7. strażnica WOP III kategorii Soblówka. W 1963 roku przeniesiono strażnicę III kategorii Soblówka do kategorii IV[c]. 1 stycznia 1964 roku była jako 3. strażnica WOP lądowa Soblówka. W 1976 roku, w związku z przejściem na dwuszczeblowy system dowodzenia, strażnicę podporządkowano bezpośrednio dowódcy Górnośląskiej Brygady WOP w Gliwicach[7]. Od połowy 1984 roku dowódcy odtworzonego batalionu granicznego WOP w Żywcu[7], a od października 1989 roku dowódcy batalionu granicznego WOP w Cieszynie do 15 maja 1991 roku[8].

Z dniem 16 maja 1991 roku przejęta przez Beskidzki Oddział Straży Granicznej[9] i przyjęła nazwę Strażnica Straży Granicznej w Soblówce. 1 grudnia 1998 roku przeszła w struktury Karpackiego Oddziału Straży Granicznej w Nowym Sączu. Funkcjonowała do 2005 roku, kiedy to została rozformowania[10]. Ochraniany przez strażnicę odcinek granicy, przejęła Graniczna Placówka Kontrolna Straży Granicznej w Korbielowie. Obecnie w obiektach byłej strażnicy funkcjonuje szkolne schronisko młodzieżowe.

Ochrona granicy[edytuj | edytuj kod]

Od 1947 roku funkcjonował, obsługiwany przez załogę strażnicy:

W 1960 roku 7 strażnica WOP Soblówka III kategorii ochraniała odcinek granicy państwowej o długości 22 250 m od znaku granicznego nr III/117 (włącznie) do znaku granicznego nr III/154 (wyłącznie).

W 1986 roku ochraniała odcinek granicy o długości 31 280 m. Główny wysiłek w ochronie granicy skupiała na kierunku Rajcza-Złatna–Huta. W ochronie granicy dowódcy strażnicy ściśle współpracowali z swoimi odpowiednikami tj. naczelnikami placówek OSH (Ochrana Statnich Hranic) CSRS.

Wydarzenia:

  • Koniec czerwca, początek lipca 1956 roku w okresie tzw. „Wypadków poznańskich”, przy linii granicznej i w strefie działania, odnajdywano pakunki zawierające ulotki z tzw. „bibułą”, przytwierdzone do balonów leżących na ziemi[d]. W związku z masowością zjawiska, żołnierze otrzymali zezwolenie na użycie broni, celem zestrzelenia nisko przelatujących balonów (nawet jeśli znajdowały się na terytorium czechosłowackim, ale w zasięgu ognia - to samo czynili pogranicznicy czechosłowaccy)[11].
  • 13 grudnia 1981-22 lipca 1983 roku (Stan Wojenny w Polsce), normę służby granicznej dla żołnierzy podwyższono z 8 do 12 godzin na dobę. Ścisłą kontrolą objęto całą strefę nadgraniczną, zamknięte zostały szlaki turystyczne. W stan gotowości były postawione pododdziały odwodowe[12].

Straż Graniczna:

Strażnice sąsiednie:

Straż Graniczna:

Dowódcy strażnicy[edytuj | edytuj kod]

  • kpt. Zbigniew Binek (?–1976[13])
  • kpt. Mikołaj Jakoniuk (1976–1978)
  • por./kpt. Stanisław Szostak (1978–1986)
  • por. Włodzimierz Binek (1986–1988)
  • st. sierż. Andrzej Kocoń p.o. (1988–?)
  • ppor. Jan Sawoś[8] (1 IV 1989–31 VII 1990)[14].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Od 1991 roku strażnica Straży Granicznej
  2. Rozkaz dowódcy WOP z 22.02.1954 roku[6]
  3. Rozkaz organizacyjny dowódcy WOP nr 0148 z dnia 2.09.1963 r.
  4. Agenci w balonach – mniej znany aspekt „wojny balonowej”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]