Strażnica WOP Równe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica WOP Równe
Strażnica WOP Dobieszów
ilustracja
Załoga strażnicy (1979)
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
Rozformowanie maj 1989
Tradycje
Rodowód 219 strażnica WOP Dobieszów
227 strażnica WOP Równe
17 strażnica WOP Równe
9 strażnica WOP Równe
10 strażnica WOP lądowa Równe
Strażnica WOP Lądowa rozwinięta w Równem
Kontynuacja Strażnica WOP Pomorzowice
Strażnica SG w Pomorzowicach
Placówka SG w Pomorzowicach
Placówka SG w Pietrowicach
Placówka SG w Opolu
Dowódcy
Ostatni por. Franiszek Pokorczak
Organizacja
Kryptonim Sekret 28[a]
Dyslokacja 48-100 Dobieszów
48-100 Równe
Formacja Wojska Ochrony Pogranicza
Podległość 47 komenda odcinka Głubczyce
69 batalion OP
44 batalion WOP
43 batalion WOP
GB WOP
batalion graniczny WOP im. Bohaterów Powstań Śląskich w Raciborzu
Dysl wop 1945 10.png

Strażnica Wojsk Ochrony Pogranicza Dobieszów/Równe – nieistniejący obecnie podstawowy pododdział graniczny Wojsk Ochrony Pogranicza pełniący służbę ochronną na granicy polsko-czechosłowackiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Strażnica została sformowana w 1945 roku w strukturze 47 komendy odcinka Głubczyce jako 219 strażnica WOP (Dobieszów)[1] o stanie 56 żołnierzy. Kierownictwo strażnicy stanowili: komendant strażnicy, zastępca komendanta do spraw polityczno-wychowawczych i zastępca do spraw zwiadu. Strażnica składała się z dwóch drużyn strzeleckich, drużyny fizylierów, drużyny łączności i gospodarczej. Etat przewidywał także instruktora do tresury psów służbowych oraz instruktora sanitarnego[2].

W związku z reorganizacją oddziałów WOP w 1948 roku, strażnica podporządkowana została dowódcy 69 batalionu OP[3], a od stycznia 1951 roku podlegała dowódcy 44 batalionu WOP w Głubczycach[4].

Od 15 marca 1954 roku wprowadzono nową numerację strażnic[b], a strażnica WOP Równe otrzymała nr 227 w skali kraju.

W 1956 roku rozpoczęto numerowanie strażnic na poziomie brygady. Strażnica II kategorii Równe była 17. w 4 Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza.

1 stycznia 1960 roku była jako 9. strażnica WOP IV kategorii Równe.

Z dniem 4 lipca 1961 roku rozformowano 44 batalion WOP w Głubczycach[c], komendę nad strażnicą objął dowódca 43 batalionu WOP w Racibórzu.

1 stycznia 1964 roku była jako 10. strażnica WOP lądowa IV kategorii Równe.

W 1976 roku w związku z przejściem na dwuszczeblowy system dowodzenia[6], strażnicę podporządkowano bezpośrednio dowódcy Górnośląskiej Brygady WOP w Gliwicach, a w 1984 roku dowódcy nowo utworzonego batalionu granicznego WOP im. Bohaterów Powstań Śląskich w Raciborzu[6], jako Strażnica WOP Lądowa rozwinięta kat. ? w Równem.

Funkcjonowała do maja 1989 roku, kiedy to została rozformowania[7], a ochraniany przez strażnicę odcinek granicy, przejęły strażnice WOP Krasne Pole i Pomorzowice.

Ochrona granicy[edytuj | edytuj kod]

W 1960 roku 9 strażnica WOP Równe IV kategorii ochraniała odcinek granicy państwowej o długości 16 370 m od znaku granicznego nr IV/103 (włącznie) do znaku granicznego nr IV/116 (wyłącznie).

Wydarzenia:

  • Koniec czerwca–początek lipca 1956 roku w okresie tzw. „Wypadków poznańskich”, przy linii granicznej i w strefie działania, odnajdywano pakunki zawierające ulotki z tzw. „bibułą”, przytwierdzone do balonów leżących na ziemi[d]. W związku z masowością zjawiska, żołnierze otrzymali zezwolenie na użycie broni, celem zestrzelenia nisko przelatujących balonów (nawet jeśli znajdowały się na terytorium czechosłowackim, ale w zasięgu ognia - to samo czynili pogranicznicy czechosłowaccy)[8].
  • 13 grudnia 1981–22 lipca 1983 roku (Stan Wojenny w Polsce), normę służby granicznej dla żołnierzy podwyższono z 8 do 12 godzin na dobę. Ścisłą kontrolą objęto całą strefę nadgraniczną. W stan gotowości były postawione pododdziały odwodowe[9].

Strażnice sąsiednie:

Dowódcy strażnicy[edytuj | edytuj kod]

  • kpt./mjr Tadeusz Narajczyk (był 1976[10]–był 1986)
  • por. Franciszek Pokorczak (?–V 1989) – do rozformowania.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Kryptonim strażnicy w latach 80. XX wieku]
  2. Rozkaz dowódcy WOP z 22.02.1954 roku[5]
  3. Zarządzenie MSW nr 0104/61/WW z dnia 4 lipca 1961 r.
  4. Agenci w balonach – mniej znany aspekt „wojny balonowej”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stefan Gacek: Górnośląska Brygada WOP. Rys historyczny 1945-1991. Gliwice: Wydawnictwo Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy Wojska Polskiego, 2005.
  • Zenon Jackiewicz: Wojska Ochrony Pogranicza: (1945-1991): krótki informator historyczny. Kętrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej, 1998. ISBN 83-909304-3-9.
  • Henryk Dominiczak: Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945-1985. Warszawa: Wojskowa drukarnia w Łodzi, 1985.
  • Archiwum Straży Granicznej, DWOP, sygn. 217/143 k. 119-123. Wykazy dyslokacyjne WOP 1946.
  • Sławomir Żurawlow: Pododdziały Ochrony Pogranicza w Jaworzynce, Istebnej i Koniakowie – Rys historyczny 1922-2008. Gliwice: Gminny Ośrodek Kultury w Istebnej, 2011.
  • Mirosław Kudasiewicz. Z archiwum odkrywcy - Balonowa propaganda. „Tygodnik Prudnicki”. 19(649), s. 8, 2003-05-07. ISSN 1231-904X.