Strażnica WOP Równe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica WOP Dobieszów
Strażnica WOP Równe
ilustracja
Załoga strażnicy WOP Równe (1979)
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
Rozformowanie maj 1989
Tradycje
Rodowód 219 strażnica WOP Dobieszów
227 strażnica WOP Równe
17 strażnica WOP Równe
9 strażnica WOP Równe
10 strażnica WOP lądowa Równe
Strażnica WOP Lądowa rozwinięta w Równem
Kontynuacja Strażnica WOP Pomorzowice
SSG w Pomorzowicach
PSG w Pomorzowicach
PSG w Pietrowicach
PSG w Opolu
Dowódcy
Ostatni por. Franiszek Pokorczak
Organizacja
Kryptonim Sekret 28[a]
Dyslokacja 48-100 Dobieszów;
48-100 Równe
Formacja WOP
Podległość 47 komenda odcinka
69 batalion OP
44 batalion WOP
43 batalion WOP
GB WOP
bg WOP Racibórz
Żołnierze Strażnicy WOP Równe
D-ca strażnicy gratuluje wyróżnionemu żołnierzowi (1988)
Kadra strażnicy: kpt. Andrzej Zagaj, chor. sztab. Zdzisław Radys i sierż. sztab. Stanisław Nowak (1988)
Żołnierze strażnicy przy szlabanie granicznym (1979)
Służba dyżurna podczas świąt (grudzień 1978)
Dysl wop 1945 10.png

Strażnica Wojsk Ochrony Pogranicza Dobieszów/Równe – nieistniejący obecnie podstawowy pododdział Wojsk Ochrony Pogranicza pełniący służbę graniczną na granicy polsko-czechosłowackiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Strażnica została sformowana w 1945 roku w strukturze 47 komendy odcinka Głubczyce jako 219 strażnica WOP (Dobieszów)[1] o stanie 56 żołnierzy. Kierownictwo strażnicy stanowili: komendant strażnicy, zastępca komendanta do spraw polityczno-wychowawczych i zastępca do spraw zwiadu. Strażnica składała się z dwóch drużyn strzeleckich, drużyny fizylierów, drużyny łączności i gospodarczej. Etat przewidywał także instruktora do tresury psów służbowych oraz instruktora sanitarnego[2].

W związku z reorganizacją oddziałów WOP, 24 kwietnia 1948 roku strażnica została włączona w struktury 69 batalionu Ochrony Pogranicza[3], a 1 stycznia 1951 roku 44 batalionu WOP w Głubczycach[4].

Od 15 marca 1954 roku wprowadzono nową numerację strażnic[b], a strażnica WOP Równe otrzymała nr 227 w skali kraju.

W 1956 roku rozpoczęto numerowanie strażnic na poziomie brygady. Strażnica II kategorii Równe była 17 w 4 Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza.

1 stycznia 1960 roku była jako 9 strażnica WOP IV kategorii Równe.

4 lipca 1961 roku rozformowano 44 batalion WOP w Głubczycach[c], strażnica została włączona w struktury 43 batalionu WOP w Racibórzu.

1 stycznia 1964 roku była jako 10 strażnica WOP lądowa IV kategorii Równe.

W 1976 roku w związku z przejściem na dwuszczeblowy system dowodzenia[6], strażnicę podporządkowano bezpośrednio pod sztab Górnośląskiej Brygady WOP w Gliwicach.

13 grudnia 1981 roku po wprowadzeniu stanu wojennego na terytorium kraju, dowódca GB WOP wewnętrznym rozkazem w miejscu stacjonowania poszczególnych batalionów, utworzył tzw. „wysunięte stanowiska dowodzenia” (zalążek przyszłych batalionów granicznych), którym podporządkował strażnice znajdujące się na odcinkach dawnych batalionów granicznych. Brygada wykonywała zadania ochrony granicy i bezpieczeństwa państwa wynikające z dekretu o wprowadzeniu stanu wojennego[7].

W drugiej połowie 1984 roku Strażnica WOP Równe została włączona w struktury utworzonego batalionu granicznego WOP im. Bohaterów Powstań Śląskich w Raciborzu[6], jako Strażnica WOP Lądowa rozwinięta w Równem.

Strażnica WOP Równe w maju 1989 roku została rozformowania[8], a ochraniany przez strażnicę odcinek granicy, przejęły strażnice WOP: Krasne Pole i Pomorzowice.

Ochrona granicy[edytuj | edytuj kod]

W 1960 roku 9 strażnica WOP Równe IV kategorii ochraniała odcinek granicy państwowej o długości 16370 m:

  • Włącznie znak graniczny nr IV/103, wyłącznie znak gran. nr IV/116.
  • W okresie zimowym pas śnieżny sprawdzany był minimum: na głównym kierunku dwukrotnie, na pozostałym raz w ciągu doby
  • Współdziałała w zabezpieczeniu granicy państwowej z:
    • Strażnice WOP w Krasnym Polu i Pomorzowicach
    • Grupa Operacyjno-Rozpoznawcza Zwiadu w Głubczycach
  • W ochronie granicy dowódcy strażnicy ściśle współpracowali z swoimi odpowiednikami tj. naczelnikami placówek OSH (Ochrana Statnich Hranic) CSRS.

Wydarzenia[edytuj | edytuj kod]

  • 1956 – koniec czerwca, początek lipca w okresie tzw. „Wypadków poznańskich”, przy linii granicznej i w strefie działania, odnajdywano pakunki zawierające ulotki z tzw. „bibułą”, przytwierdzone do balonów leżących na ziemi[9]. W związku z masowością zjawiska, żołnierze otrzymali zezwolenie na użycie broni, celem zestrzelenia nisko przelatujących balonów (nawet jeśli znajdowały się na terytorium czechosłowackim, ale w zasięgu ognia – to samo czynili pogranicznicy czechosłowaccy)[10].
  • 13 grudnia 1981-22 lipca 1983 – (Stan Wojenny w Polsce), normę służby granicznej dla żołnierzy podwyższono z 8 do 12 godzin na dobę. Ścisłą kontrolą objęto całą strefę nadgraniczną. W stan gotowości były postawione pododdziały odwodowe[11].

Strażnice sąsiednie[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy strażnicy[edytuj | edytuj kod]

  • kpt./mjr Tadeusz Narajczyk (był w 1976[12]–był w 1986)
  • kpt. Andrzej Zagaj (1986–1988)
  • por. Franciszek Pokorczak (do 05.1989) – do rozformowania.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Kryptonim strażnicy w latach 80. w.
  2. Rozkaz dowódcy WOP z 22.02.1954 roku[5]
  3. Zarządzenie MSW nr 0104/61/WW z dnia 4 lipca 1961 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stefan Gacek: Górnośląska Brygada WOP. Rys historyczny 1945–1991. Gliwice: Wydawnictwo Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy Wojska Polskiego, 2005.
  • Zenon Jackiewicz: Wojska Ochrony Pogranicza: (1945–1991): krótki informator historyczny. Kętrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej, 1998. ISBN 83-909304-3-9.
  • Henryk Dominiczak, Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945–1985, Warszawa: Wojskowa drukarnia w Łodzi, 1985.
  • Sławomir Żurawlow, Pododdziały Ochrony Pogranicza w Jaworzynce, Istebnej i Koniakowie – Rys historyczny 1922–2008, Gliwice: Gminny Ośrodek Kultury w Istebnej, 2011.
  • Mirosław Kudasiewicz. Z archiwum odkrywcy – Balonowa propaganda. „Tygodnik Prudnicki”. 19(649), s. 8, 2003-05-07. ISSN 1231-904X. 
  • Archiwum Straży Granicznej, DWOP, sygn. 217/143 k. 119–123. Wykazy dyslokacyjne WOP 1946 r.