Strażnica WOP Sortowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica WOP Wiżajny
Strażnica WOP Sortowo
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
Rozformowanie czerwiec 1956
Tradycje
Rodowód 120 strażnica WOP Wiżajny
Kontynuacja Strażnica SG w Wiżajnach
Placówka SG w Wiżajnach
Organizacja
Dyslokacja Wiżajny[1]
Sortowo
Formacja Wojska Ochrony Pogranicza
Podległość 25 komenda odcinka
11 Batalion OP
194 Batalion WOP
221 Batalion WOP
19 Brygada WOP
Dysl wop 1946 5.png

Strażnica Wojsk Ochrony Pogranicza Wiżajny/Sortowo – nieistniejący obecnie podstawowy pododdział graniczny Wojsk Ochrony Pogranicza pełniący służbę graniczną na granicy polsko-radzieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Strażnica została sformowana w 1945 roku w strukturze 25 komendy odcinka[1] jako 120 strażnica WOP (Wiżajny)[2] o stanie 56 żołnierzy. Kierownictwo strażnicy stanowili: komendant strażnicy, zastępca komendanta do spraw polityczno-wychowawczych i zastępca do spraw zwiadu. Strażnica składała się z dwóch drużyn strzeleckich, drużyny fizylierów, drużyny łączności i gospodarczej. Etat przewidywał także instruktora do tresury psów służbowych oraz instruktora sanitarnego[3].

W latach 24 kwietnia 1948–31 grudnia 1950, 120 strażnica OP Wiżajny była w strukturach 11 batalionu Ochrony Pogranicza i w 1948 stacjonowała, w miejscowości Stankuny[4].

1 stycznia 1951 roku 120 strażnica WOP Sortowo była w strukturach 194 batalionu WOP w Kowalach Oleckich i w 1951 roku stacjonowała w miejscowości Sortowo, a następnie 221 batalionu WOP w Gołdapi. Wiosną 1954 roku wprowadzono nową numerację strażnic. Strażnica otrzymała numer 114[5].

15 listopada 1955 roku zlikwidowano sztab 221 batalionu WOP w Gołdapi. Strażnica podporządkowana została bezpośrednio pod sztab 19 Brygady WOP w Kętrzynie. W sztabie brygady wprowadzono stanowiska nieetatowych oficerów kierunkowych odpowiedzialnych za służbę graniczną strażnic[6].

Opracowany w maju 1956 roku przez Dowództwo WOP kolejny plan reorganizacji formacji przewidywał rozformowanie kilku brygad, sztabów, batalionów i strażnic. Ta reforma miała przede wszystkim korzyści finansowe. W wyniku tej reformy, w czerwcu 1956 roku strażnicę rozwiązano[6].

Ochrona granicy[edytuj | edytuj kod]

Strażnice sąsiednie[edytuj | edytuj kod]

Komendanci strażnicy[edytuj | edytuj kod]

  • por. Edward Jaworski (był 10.1946)[a]
  • plut. Piotr Sanak (był w 1951).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozkaz personalny dowódcy WOP nr 053 z 19.10.1946 roku (Rozkazy personalne D WOP ↓).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Dominiczak: Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945-1985. Warszawa: Wojskowa drukarnia w Łodzi, 1985.
  • Jerzy Prochwicz: Wojska Ochrony Pogranicza 1945-1965. Piotrków Trybunalski: Naukowe Wydawnictwo Piotrkowskie, 2011. ISBN 978-83-7726-027-2.
  • Zenon Jackiewicz: Wojska Ochrony Pogranicza: (1945-1991): krótki informator historyczny. Kętrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej, 1998. ISBN 83-909304-3-9.
  • Jan Nikołajuk: Podlaski Oddział Straży Granicznej im. gen. dyw Henryka Minkiewicza w Białymstoku. W: Leszek Elas [patronat]: Straż Graniczna w dwudziestoleciu 1991-2011. Materiały poseminaryjne - Tom I. Koszalin: Centralny Ośrodek Szkolenia Straży Granicznej im. Marszałka Polski Józefa Piłsudskiego, 2011. ISBN 978-83-909484-4-7.
  • Bogdan Rabij. V Mazurski Oddział WOP i jego osiągnięcia w zakresie zwalczania przestępczości granicznej. „Problemy ochrony granic”. 14/2000, 2000. Kętrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej. ISSN 1505-1757. 
  • Archiwum Straży Granicznej, DWOP sygn.2825/1. Rejestr główny jednostek WOP.
  • ASGr.Historia Białostockiego Oddziału Wojsk Ochrony Pogranicza. Białystok 1960
  • Archiwum Straży Granicznej. Rozkazy personalne dowódcy Wojsk Ochrony Pogranicza.