Strażnica WOP Lubinowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica WOP Lubinowo
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
Rozformowanie 1956
Organizacja
Dyslokacja Markowice; Lubinowo
Formacja Wojska Ochrony Pogranicza
Podległość 27 komenda odcinka
15 batalion OP
22 Brygada WOP
Dysl wop 1945 6.png

Strażnica WOP Lubinowo – podstawowy pododdział graniczny Wojsk Ochrony Pogranicza pełniący służbę ochronną na granicy polsko-radzieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Strażnica została sformowana w 1945 roku w strukturze 27 komendy odcinka jako 126 strażnica WOP (Markowice)[1] o stanie 56 żołnierzy. Kierownictwo strażnicy stanowili: komendant strażnicy, zastępca komendanta do spraw polityczno-wychowawczych i zastępca do spraw zwiadu. Strażnica składała się z dwóch drużyn strzeleckich, drużyny fizylierów, drużyny łączności i gospodarczej. Etat przewidywał także instruktora do tresury psów służbowych oraz instruktora sanitarnego[2].

W 1948 roku w miejsce komendantur odcinków zorganizowano bataliony ochrony pogranicza. Strażnica weszła w skład samodzielnego batalionu Ochrony Pogranicza nr 15.

Z dniem 1.06.1952 roku strażnicę 223 batalionu nr 126 włączono do 222 batalionu WOP[3]. Wiosną 1954 roku wprowadzono nową numerację strażnic. Strażnica otrzymała numer 120[3]. Z dniem 15. 11.1955 roku zlikwidowano sztab batalionu[a]. Strażnica podporządkowana została bezpośrednio pod sztab brygady. W sztabie brygady wprowadzono stanowiska nieetatowych oficerów kierunkowych odpowiedzialnych za służbę graniczną strażnic [4]. Na początku 1956 roku ponownie przejściowo sformowano batalion graniczny w Sejnach i podporządkowano mu strażnicę nr 120[4].

W lipcu 1956 roku rozwiązano strażnicę [4]. Budynki koszarowe zaadaptowano na leśniczówkę[5].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Faktyczną ochronę granicy strażnica rozpoczęła w czerwcu 1946 roku[6].

Sąsiednie strażnice:

125 strażnica WOP Stanowisko127 strażnica WOP Chworościany - 1946

Dowódcy strażnicy[edytuj | edytuj kod]

  • chor. Pieńkowski[3]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozkaz dowódcy WOP nr 049 z 27.10 1955 roku → Historia BOWOP ↓, s. 114-134

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Dominiczak: Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945-1985. Warszawa: Wojskowa drukarnia w Łodzi, 1985.
  • Jerzy Prochwicz: Wojska Ochrony Pogranicza 1945-1965. Piotrków Trybunalski: Naukowe Wydawnictwo Piotrkowskie, 2011. ISBN 978-83-7726-027-2.
  • Zenon Jackiewicz: Wojska Ochrony Pogranicza: (1945-1991): krótki informator historyczny. Kętrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej, 1998. ISBN 83-909304-3-9.
  • Archiwum Straży Granicznej, DWOP sygn.2825/1. Rejestr główny jednostek WOP.
  • ASGr.Historia Białostockiego Oddziału Wojsk Ochrony Pogranicza. Białystok 1960