Strażnica WOP Pławidło

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Strażnica WOP Pławidła)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica WOP Tyrpice/Pławidło
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
Rozformowanie 2. poł. lat 70. XX w.
Tradycje
Rodowód 46 strażnica WOP
Dowódcy
Pierwszy ppor. Piotr Kanak
Organizacja
Dyslokacja Pławidło
Formacja Wojska Ochrony Pogranicza
Podległość 10 Komenda Odcinka
36 batalion OP
94 batalion WOP
93 batalion WOP
Dysl wop 1945 2.png
93 batalion WOP 1957.png

Strażnica Wojsko Ochrony Pogranicza Tyrpice/Pławidło – nieistniejący obecnie podstawowy pododdział Wojsk Ochrony Pogranicza pełniący służbę graniczną[a] na granicy z Niemiecką Republiką Demokratyczną.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Strażnica została sformowana w 1945 roku w strukturze 10 komendy odcinka Słońsk jako 46 strażnica WOP (Tyrpice)[1]. Kierownictwo strażnicy stanowili: komendant strażnicy, zastępca komendanta do spraw polityczno-wychowawczych i zastępca do spraw zwiadu. Strażnica składała się z dwóch drużyn strzeleckich, drużyny fizylierów, drużyny łączności i gospodarczej. Etat przewidywał także instruktora do tresury psów służbowych oraz instruktora sanitarnego[2].

W związku z reorganizacją oddziałów WOP, 24 kwietnia 1948 roku strażnica została włączona w struktury 36 batalionu Ochrony Pogranicza, a 1 stycznia 1951 roku 94 batalionu WOP. W 1954 roku wprowadzono nową numerację strażnic, a Strażnica WOP Pławidło otrzymała ten sam numer: 46 w skali kraju.

Jesienią 1954 roku strażnica została przeniesiona do nowego obiektu, wybudowanego w tej miejscowości, typowej strażnicy WOP. W 1956 roku rozpoczęto numerowanie strażnic na poziomie brygady. Strażnica WOP Pławidło III kategorii była 19. w 9 Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza. 1 stycznia 1960 roku była jako 3 strażnica WOP IV kategorii Pławidło w strukturach 93 batalionu WOP[3]. Rozkazem organizacyjnym dowódcy WOP nr 0148 z 2.09.1963 roku przeniesiono strażnicę Pławidło z kategorii IV do III[4]. Kilka miesięcy później przeformowano Strażnicę lądową WOP Płowidło III kategorii na strażnicę rzeczną kategorii I. W marcu 1968 roku będąca w strukturach batalionu rzecznego WOP Słubice, była jako Strażnica WOP rzeczna nr 3 Pławidło.

Rozwiązana w latach 70. XX w. [3].

Ochrona granicy[edytuj | edytuj kod]

W 1960 roku 3 strażnica WOP Pławidło IV kategorii ochraniała odcinek granicy państwowej o długości 7 000 m:

W 1963 strażnica przejęła część odcinka po rozformowanej Strażnicy WOP Nowy Lubusz.

Strażnice sąsiednie[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy strażnicy[edytuj | edytuj kod]

  • ppor. Piotr Kanak (od 11.10.1945)
  • chor. Zdzisław Białyniecki (do 1948)
  • sierż. Józef Kozłowski (był w 1950)
  • sierż. Edmund Jaskulski (był w 1951)
  • st. sierż. Romuald Jodko (od 1952)
  • por. Henryk Cieśla (1953–1958)
  • kpt. Wojciech Materka[5][6] (1958–1961)
  • ppor. Kocieniewski cz.p.o. (1961–1962)
  • kpt. Wojciech Materka[5][6] (1962–1963)
  • por. Zdzisław Matuszewski (od 1963)
  • kpt. Stanisław Sikora (do 09.12.1969)
  • kpt. Jan Włodarkiewicz (09.12.1969–był w 1976).

Wykaz dowódców strażnicy podano za Józef Ostrowski: Lubuska Brygada Wojsk Ochrony Pogranicza 1945–1989. Ludzie – wydarzenia. s. 19.

  • kpt. Władysław Sikora
  • kpt. Zdzisław Matuszewski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ASGran., sygn. 217/143 ↓.
  2. Dominiczak 1985 ↓, s. 46.
  3. a b Ostrowski 2005 ↓, s. 19.
  4. Wykazy dyslokacyjne WOP ↓.
  5. a b Jerzy Jankowski: Ostatnie pożegnanie śp. ppłk. WOP Wojciecha Materki (pol.). emeryci-sg.org.pl, 2020-12-07. [dostęp 2020-12-08].
  6. a b Jan Woś. W hołdzie żołnierzom Wojsk Ochrony Pogranicza i funkcjonariuszom Straży Granicznej. „Biuletyn nr 5 (2012)”. Problemy Ochrony Granic, s. 198–199, 2012. Koszalin: Centralny Ośrodek Straży Granicznej. ISSN 1429-2505. 

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Pełnienie służby granicznej jest wykonywaniem zadania bojowego w ochronie granicy państwowej. Służbę ochrony granicy państwowej żołnierz WOP powinien pełnić z całkowitym poświęceniem i oddaniem, nie szczędząc swych sił, wiedzy i umiejętności fachowych, a nawet życia. Granica państwa musi być ochraniana zawsze bez względu na porę roku, doby i warunki (Rozdział V, Obowiązki żołnierza WOP, pkt 70) (Regulamin Służby Granicznej 1968 ↓, s. 24).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Dominiczak, Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945–1985, Warszawa: Wojskowa drukarnia w Łodzi, 1985.
  • Jerzy Prochwicz, Wojska Ochrony Pogranicza 1945–1965, Piotrków Trybunalski: Naukowe Wydawnictwo Piotrkowskie, 2011, ISBN 978-83-7726-027-2.
  • Józef Ostrowski: Lubuska Brygada Wojsk Ochrony Pogranicza 1945–1989. Ludzie – wydarzenia. Krosno Odrzańskie: Drukarnia Dem-druk w Lubsku, 2005.
  • ASGr.Historia Lubuskiej Brygady Wojsk Ochrony Pogranicza. Krosno Odrzańskie 1965 r.
  • Regulamin Służby Granicznej Część I – Zasady Ogólne, t. WOP 1/67, Warszawa: Ministerstwo Obrony Narodowej Szefostwo Wojsk Ochrony Pogranicza, 1968, s. 24.