Strażnica KOP „Brzoza”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica KOP „Brzoza”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1926
Rozformowanie 1939
Organizacja
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość Kompania graniczna KOP „Chutory Merlińskie”
Rozmieszczenie batalionu KOP „Dawidgródek” w 1931
Kompania KOP Chutory Merlińskie.png

Strażnica KOP „Brzoza” – zasadnicza jednostka organizacyjna Korpusu Ochrony Pogranicza pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

W 1925 roku, w składzie 5 Brygady Ochrony Pogranicza, został sformowany 17 batalion graniczny. W 1928 roku w skład batalionu wchodziło 14 strażnic[1]. W latach 1928 – 1939 w strukturze organizacyjnej 2 kompanii granicznej KOP „Chutory Merlińskie” funkcjonowała strażnica KOP „Brzoza”[2][3][4][5][6][7][8][9]. Strażnica liczyła około 18 żołnierzy i rozmieszczona była przy linii granicznej z zadaniem bezpośredniej ochrony granicy państwowej[10].

W 1932 roku obsada strażnicy zakwaterowana była w budynku prywatnym[5]. Strażnicę z macierzystą kompanią łączyła droga polna długości 27,5 km[7].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[11].

Strażnica KOP „Brzoza” w 1932 roku ochraniała pododcinek granicy państwowej szerokości 5 kilometrów 485 metrów od słupa granicznego nr 1184 do 1188[5], a w 1938 roku pododcinek szerokości 9 kilometrów 560 metrów od słupa granicznego nr 1178 do 1187[7].

Sąsiednie strażnice:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]