Kompania graniczna KOP „Ostki”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kompania graniczna KOP „Ostki”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1925
Rozformowanie 1939
Organizacja
Dyslokacja Ostki[a]
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość batalion KOP „Rokitno”
Rozmieszczenie batalionu KOP „Rokitno” w 1931
Kompania KOP Ostki w 1934.png

Kompania graniczna KOP „Ostki”pododdział graniczny Korpusu Ochrony Pogranicza pełniący służbę ochronną na granicy polsko-radzieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych nr 1600/tjn./O.de B/25, w drugim etapie organizacji Korpusu Ochrony Pogranicza, w terminie do 1 marca 1925 roku sformowano 18 batalion graniczny [1], a w jego składzie 1 kompanię graniczną KOP. W listopadzie 1936 roku kompania liczyła 2 oficerów, 10 podoficerów, 6 nadterminowych i 119 żołnierzy służby zasadniczej[b].

W 1939 roku 1 kompania graniczna KOP „Ostki” podlegała dowódcy batalionu KOP „Rokitno”[2].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej i tyłowej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[3]. Miejscowość, w którym stacjonowała kompania graniczna, posiadała status garnizonu Korpusu Ochrony Pogranicza[4].

1 kompania graniczna „Ostki” w 1934 roku ochraniała odcinek granicy państwowej szerokości 31 kilometrów 300 metrów[5]. Po stronie sowieckiej granicę ochraniały zastawy „Laskowice”, „Strachów” „Budki Snowidowickie” i „Kresy” z komendantury „Budki Snowidowickie”[6].

Kompanie sąsiednie:

Działania kompanii we wrześniu 1939[edytuj | edytuj kod]

17 września 1939 batalion graniczny „Rokitno” mjr. Wojciechowskiego zaatakowany został przez pododdziały 15 Korpusu Strzeleckiego komdiwa Piotra Fiłatowa. Zadaniem korpusu było zdobycie Sameńskiego Odcinka Umocnionego na Słuczy. Na linii strażnic uderzyły pododdziały 18. i 19 Oddziału Wojsk Pogranicznych NKWD[12].

1 kompanię graniczną „Ostki” zaatakowały pododdziały z 60 DS i 19 Oddziału Wojsk Pogranicznych. Strażnice „Dubno”, „Budki Snowidowskie” i „Ostrówek” zostały zdobyte. Strażnica „Serebranka” wycofała się. O strażnicy „Jamcowa Niwa” nie ma informacji[13].

Pododdziały zgrupowane w Rokitnie w godzinach południowych 17 września rozpoczęły wycofywanie się w kierunku Sarn. W godzinach popołudniowych zostały zaatakowane przez batalion rozpoznawczy 60 Dywizji Strzeleckiej. Po krótkiej potyczce sowieci nie podjęli pościgu[13]. W godzinach wieczornych do miasta wkroczyły oddziały Armii Czerwonej uwalniając 64 jeńców niemieckich[14].

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Strażnice kompanii w latach 1928 – 1929[7][8]

Strażnice kompanii w latach 1931 – 1938[6][15][10][11]

Organizacja kompanii 17 września 1939[16]:

Dowódcy kompanii[edytuj | edytuj kod]

  • kpt. Mieczysław Sokołowski (był IX 1928 – 30 III 1930)[17]
  • kpt. Stanisław Piela (28 III 1930 – 17 III 1933 → przeniesiony do 69 pp)[17]
  • kpt. Stefan Bojakowski (28 III 1933 – )[17]
  • kpt. Alfred Szmidt[h] (− 1939 )

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. futor Ostki, gmina Kisorycze, powiat sarneński, województwo wołyńskie → Baza miejscowości kresowych
  2. Wykaz stanów etatowych oficerów, podoficerów i żołnierzy KOP przesłanych przez ppłk. dypl. Franciszka Węgrzyna ze sztabu KOP do I oficera do zleceń GISZ płk. dypl. Kazimierza Glabisza. → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 368
  3. Srebranka, Gmina Kisorycze, powiat sarneński, województwo wołyńskie → Baza miejscowości kresowych
  4. futor Dubno, Gmina Kisorycze, powiat sarneński, województwo wołyńskie → Baza miejscowości kresowych
  5. wieś Budki Snowidowickie, gmina Kisoryczne, powiat sarneński, województwo wołyńskie → Baza miejscowości kresowych
  6. futor Ostrów, gmina Kisorycze, powiat sarneński, województwo wołyńskie → Baza miejscowości kresowych
  7. leśniczówka Ostrów Dobry, gmina Kisorycze, powiat sarneński, województwo wołyńskie → Baza miejscowości kresowych
  8. Szmidt Alfred Jan, kpt. piech., w KOP od 1938. Do mobilizacji dca 1 kompanii granicznej „Ostki”. We wrześniu 1939 dowódca 4 kompani piechoty II/97 pułku piechoty. Ciężko ranny podczas walk z Niemcami 16 września pod Bratkowicami[18].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]