Inspektor Północnej Grupy Szwadronów KOP

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Inspektor Północnej Grupy Szwadronów KOP
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1929
Rozformowanie 1939
Dowódcy
Pierwszy ppłk Adam Radomyski
Ostatni ppłk Feliks Kopeć
Organizacja
Dyslokacja garnizon Wilno
Rodzaj wojsk kawalerii
Podległość Dowództwo Korpusu Ochrony Pogranicza

Inspektor Północnej Grupy Szwadronów KOP – stanowisko służbowe w dowództwie Korpusu Ochrony Pogranicza.

Inspektor Północnej Grupy Szwadronów KOP został powołany rozkazem L.dz. 3349/Tj./Og.Org. z 9 grudnia 1929 roku w celu zunifikowania systemu organizacyjno-szkoleniowego oddziałów kawalerii Korpusu Ochrony Pogranicza i wojska, a tym samym przygotowania ich do realizacji zadań przewidzianych na wypadek „R” - wojny z ZSRR[1]. 23 grudnia 1929 roku na stanowisko inspektora został wyznaczony major Adam Radomyski, dotychczasowy zastępca dowódcy 15 Pułku Ułanów Poznańskich[2].

Inspektorowi podporządkowano, wyłącznie pod względem wyszkolenia, dwanaście z dwudziestu istniejących szwadronów kawalerii, a mianowicie:

W 1932 roku powołano Inspektora Środkowej Grupy Szwadronów KOP i dokonano zmian w dotychczasowym podziale szwadronów pomiędzy inspektorami grup szwadronów KOP (północnej i południowej). Od tego roku Inspektorowi Północnej Grupy Szwadronów KOP podlegały, pod względem wyszkolenia:

11 kwietnia 1933 roku podpułkownik Adam Radomyski został przeniesiony z KOP na stanowisko rejonowego inspektora koni w Gródku Jagiellońskim, a jego miejsce zajął podpułkownik Bohdan Stachlewski, dotychczasowy Inspektor Południowej Grupy Szwadronów KOP[4].

31 sierpnia 1935 roku podpułkownik Bohdan Stachlewski otrzymał przeniesienie do Komendy Straży Granicznej w Warszawie na stanowisko II zastępcy komendanta[5].

W 1938 roku podpułkownika Władysława Mączewskiego na stanowisku inspektora zastąpił podpułkownik Feliks Kopeć.

Skład osobowy Inspektora Północnej Grupy Szwadronów KOP był jednostką funkcjonującą wyłącznie w czasu pokoju. Podczas mobilizacji był likwidowany[6]).

23 marca 1939 roku „Druja”, „Łużki”, „Podświle”, „Budsław” zostały zmobilizowane, a trzy dni później przetransportowane w rejon Wielunia i włączone w skład ćwiczebnego pułku kawalerii KOP. Dowódcą pułku został podpułkownik Feliks Kopeć[7][8].

W skład ćwiczebnego pułku kawalerii KOP nie został wcielony Szwadron Kawalerii KOP „Olkieniki” ponieważ był jednostką mobilizującą szwadron kawalerii dywizyjnej nr 44 dla 33 Dywizji Piechoty[9]). W czerwcu 1939 roku zdecydowano, że Szwadron Kawalerii KOP „Nowe Święciany” będzie mobilizował szwadron kawalerii dywizyjnej dla 35 Dywizji Piechoty[10]).

Na granicy z ZSRR pozostał Szwadron Kawalerii KOP „Krasne”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Prochwicz 3/1994 ↓, s. 154.
  2. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 407.
  3. Prochwicz 3/1994 ↓, s. 156.
  4. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 11 kwietnia 1933 roku, s. 96.
  5. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 117.
  6. Rybka i Stepan 2010 ↓, s. 930.
  7. Rybka i Stepan 2010 ↓, s. CXXVIII-CXXIX.
  8. Wróblewski 1975 ↓, s. 27, 30-31.
  9. Rybka i Stepan 2010 ↓, s. 240.
  10. Rybka i Stepan 2010 ↓, s. CXXXIX, 922.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]