Kompania graniczna KOP „Hołny Wolmera”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kompania graniczna KOP „Hołny Wolmera”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Rozformowanie 1939
Organizacja
Dyslokacja Hołny Wolmera
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość batalion KOP „Sejny”
Obiekty KOP w Hołnach Wolmera; stan w 2011 roku

Kompania graniczna KOP „Hołny Wolmera”pododdział graniczny Korpusu Ochrony Pogranicza pełniący służbę ochronną na granicy polsko-litewskiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych nr 1099 ze stycznia 1926 roku, w trzecim etapie organizacji Korpusu Ochrony Pogranicza, sformowano 23 batalion graniczny[1], a w jego składzie 2 kompanię graniczną KOP. W listopadzie 1936 roku kompania etatowo liczyła 2 oficerów, 6 podoficerów, 3 nadterminowych i 62 żołnierzy służby zasadniczej[a]. W 1939 roku 2 kompania graniczna KOP „Hołny” podlegała dowódcy batalionu KOP „Sejny”[2].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej i tyłowej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[3]. Miejscowość, w którym stacjonowała kompania graniczna, posiadała status garnizonu Korpusu Ochrony Pogranicza[4].

2 kompania graniczna „Hołny Wolmera” w 1934 roku ochraniała odcinek granicy państwowej szerokości 26 kilometrów 700 metrów[5].

Sąsiednie kompanie graniczne:

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Baon KOP Sejny.png

Strażnice kompanii w 1928[8]

Strażnice kompanii w 1929[9]

Strażnice kompanii w latach 1932 – 1939[10][11][7][2]

Dowódcy kompanii[edytuj | edytuj kod]

  • kpt. piech. Zenon Jabłoński[g] (– 1939)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz stanów etatowych oficerów, podoficerów i żołnierzy KOP przesłanych przez ppłk. dypl. Franciszka Węgrzyna ze sztabu KOP do I oficera do zleceń GISZ płk. dypl. Kazimierza Glabisza. → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 364
  2. W komunikatach dyslokacyjnych występuje jako Hołny Majera → Komunikaty dyslokacyjne ↓
  3. folwark Hołny Mejera, gminie Berżniki, powiat suwalski, województwo białostockie
  4. folwark Hołny Wolmera, gmina Berżniki, powiat suwalski, województwo białostockie
  5. W komunikatach dyslokacyjnych występuje jako Budwieć → Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓
  6. wieś Budwieś, gmina Giby, powiat suwalski, województwo białostockie
  7. kpt. piech. Jabłoński Zenon ur. 22 grudnia 1904 roku. Podporucznik ze starszeństwem z 15 sierpnia 1927 roku w korpusie oficerów piechoty. Porucznik ze starszeństwem z 15 sierpnia 1929 roku. Oficer 7 pułku piechoty Legionów w Chełmie, a następnie 21 pułku piechoty w Warszawie. W KOP od 1937 roku. Do mobilizacji dowódca 2 kompanii granicznej „Hołny Wolmera”. We wrześniu 1939 roku na dotychczasowym stanowisku. Internowany na Litwie. → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 721. Rocznik Oficerski 1928 s. 23, 284. Rocznik Oficerski 1932 s. 115, 537.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]