Kompania graniczna KOP „Olhomel”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kompania graniczna KOP „Olhomel”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Rozformowanie 1939
Organizacja
Dyslokacja Olhomel[a]
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość batalion KOP „Dawidgródek”
Rozmieszczenie batalionu KOP „Dawidgródek” w 1931
Kompania KOP Olhomel w 1934.png

Kompania graniczna KOP „Olhomel”pododdział graniczny Korpusu Ochrony Pogranicza pełniący służbę ochronną na granicy polsko-radzieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych nr 1600/tjn./O.de B/25, w drugim etapie organizacji Korpusu Ochrony Pogranicza, w terminie do 1 marca 1925 roku sformowano 17 batalion graniczny [1], a w jego składzie 1 kompanię graniczną KOP. W listopadzie 1936 roku kompania liczyła 2 oficerów, 10 podoficerów, 6 nadterminowych i 120 żołnierzy służby zasadniczej[b]. W 1939 roku 1 kompania graniczna KOP „Olhomel” podlegała dowódcy batalionu KOP „Dawidgródek”[2].

Budynek dowództwa i odwodu kompanii[edytuj | edytuj kod]

Budynek odwodu kompanijnego wybudowany został przez spółkę „Skę Inżynierów Kijowskich” i przekazany w użytkowanie KOP 20 kwietnia 1926 roku. Osadzony był na zrębie fundamentowym z kamienia, ściany z beli sosnowych bez tynków i malowania. Dach pokryty był blachą żelazną ocynkowaną. Podłogi wykonane z desek oheblowanych i pogruntowanych. Okna z okuciami, oszklone, z ramami zimowymi i letnimi. Kominy murowane i otynkowane, ogrzewanie piecowe[3].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej i tyłowej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[4]. Miejscowość, w którym stacjonowała kompania graniczna, posiadała status garnizonu Korpusu Ochrony Pogranicza[5].

1 kompania graniczna „Olhomel” w 1934 roku ochraniała odcinek granicy państwowej szerokości 23 kilometrów 040 metrów[6]. Po stronie sowieckiej granicę ochraniały zastawy „Maleszewo” i „Chylczyce” z komendantury „Turów”[7].

Kompanie sąsiednie:

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Strażnice kompanii w latach 1928 – 1934[8][9][7][13][11][c]

Strażnice kompanii w 1938[12] i 17 września 1939[14]

Dowódcy kompanii[edytuj | edytuj kod]

  • kpt. Kazimierz Zaborszczyk (do IX 1939[15] → dowódca 1/97 pp)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. wieś Olhomel, gmina Chorsk, powiat stoliński, województwo poleskie → Baza miejscowości kresowych
  2. Wykaz stanów etatowych oficerów, podoficerów i żołnierzy KOP przesłanych przez ppłk. dypl. Franciszka Węgrzyna ze sztabu KOP do I oficera do zleceń GISZ płk. dypl. Kazimierza Glabisza. → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 367
  3. W 2000 roku Rajmund Szubański napisał, że sformułowania zawarte w artykule „Bataliony, kompanie, strażnice KOP” z 1993 roku, odnoszą się do stanu sprzed 1937 roku → Szubański 2000 ↓, s. 87. Wymienił następujące strażnice: „Jezioro”, „Maleszno”, „Tołmaczewo”, „Lutki” (dwór), „Lutki” (wieś) → Szubański 1993 ↓, s. 277
  4. wieś Maleszewo Wielkie, gmina Chorsk, powiat stoliński, województwo poleskieBaza miejscowości kresowych
  5. wieś Tołmaczewo, gmina Chorsk, powiat stoliński, województwo poleskie → Baza miejscowości kresowych
  6. wieś Łutki, gmina Chorsk, powiat stoliński, województwo poleskie → Baza miejscowości kresowych

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]