Kompania graniczna KOP „Grabów”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kompania graniczna KOP „Grabów”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Rozformowanie 1939
Organizacja
Dyslokacja Grabów[a]
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość batalion KOP „Sienkiewicze”
Rozmieszczenie batalionu KOP „Sienkiewicze” w 1931
Kompania KOP Grbów w 1934.png

Kompania graniczna KOP „Grabów”pododdział graniczny Korpusu Ochrony Pogranicza pełniący służbę ochronną na granicy polsko-radzieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych nr 1600/tjn./O.de B/25, w drugim etapie organizacji Korpusu Ochrony Pogranicza, w terminie do 1 marca 1925 roku sformowano 16 batalion graniczny [1], a w jego składzie 2 kompanię graniczną KOP. W listopadzie 1936 roku kompania liczyła 2 oficerów, 9 podoficerów, 5 nadterminowych i 98 żołnierzy służby zasadniczej[b].

W 1939 roku 2 kompania graniczna KOP „Grabów” podlegała dowódcy batalionu KOP „Sienkiewicze”[2].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej i tyłowej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[3]. Miejscowość, w którym stacjonowała kompania graniczna, posiadała status garnizonu Korpusu Ochrony Pogranicza[4].

2 kompania graniczna „Grabów” w 1934 roku ochraniała odcinek granicy państwowej szerokości 30 kilometrów 660 metrów[5]. Po stronie sowieckiej granicę ochraniały zastawy „Czaban”, „Olnańczyce” i „Milewicze” z komendantury „Jurkiewicze”[6].

Strażnice kompanii granicznej „Grabów”
1928-1929[7][8] 1931-1934[6][9][10] 1938[11] 17 IX 1939[12]
dowództwo kompanii dowództwo kompanii dowództwo kompanii dowództwo kompanii
strażnica KOP „Jaśkowicze” - strażnica KOP „Jaśkowicze” 1 strażnica KOP „Jaśkowicze”
strażnica KOP „Morocz” strażnica KOP „Morocz”[c] strażnica KOP „Morocz” 2 strażnica KOP „Morocz”
strażnica KOP „Chutor Morockie” strażnica KOP „Chutor Morockie” - -
strażnica KOP „Grabów” strażnica KOP „Grabów”[d] strażnica KOP „Grabów” 3 strażnica KOP „Grabów”
strażnica KOP „Milewicze” strażnica KOP „Milewicze”[e] - -
- strażnica KOP „Riasło”[f] - pluton odwodowy

Kompanie sąsiednie:

Dowódcy kompanii[edytuj | edytuj kod]

  • kpt. Michał Przybysz (był X 1928 – 28 II 1933 → przeniesiony w stan spoczynku)[13]
  • kpt. Ludwik Szymański (28 II 1933 – )[13]
  • kpt. Jan Połowińczak[g] (- 1939)
  • kpt. Kazimierz Tomasz Grabowski[h] (IX 1939)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. wieś Grabów, gmina Lenin, powiat łuniniecki, województwo poleskie
  2. Wykaz stanów etatowych oficerów, podoficerów i żołnierzy KOP przesłanych przez ppłk. dypl. Franciszka Węgrzyna ze sztabu KOP do I oficera do zleceń GISZ płk. dypl. Kazimierza Glabisza. → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 367
  3. wieś Morocz, gmina Lenin, powiat łuniniecki, województwo poleskie
  4. wieś Grabów, gmina Lenin, powiat łuniniecki, województwo poleskie
  5. wieś Milewicze, gmina Lenin, powiat łuniniecki, województwo poleskie
  6. futor Raśno, gmina Lenin, powiat łuniniecki, województwo poleskie
  7. Jan Połowińczak, kpt. piech., w KOP od 1936 roku. Do mobilizacji dowódca 2 kompanii granicznej „Grabów” baonu KOP „Sienkiewicze”. Przydział mobilizacyjny nieznany. → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 742
  8. Kazimierz Tomasz Grabowski, kpt. piech., w KOP od 1935 roku. Do mobilizacji adiutant baonu KOP „Orany". We wrześniu 1939 roku dowódca 2 kompanii granicznej „Grabów”. Wzięty do niewoli przez Armię Czerwoną. → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 719

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]