Batalion KOP „Skole”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Batalion KOP „Skole”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Organizacja
Kryptonim 178[a]
Dyslokacja Skole
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość 1 pp KOP „Karpaty”
Szkic rozmieszczenia batalionu KOP Sokole
Batalion walczył w składzie armii

Batalion Korpusu Ochrony Pogranicza „Skole”oddział piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Batalion został sformowany w roku 1939, po przejęciu przez KOP ochrony dawnej granicy z Czechosłowacją od Straży Granicznej. Wchodził w skład 1 Pułku Piechoty KOP „Karpaty"”[2] jako I batalion. Nazwa jednostki pochodzi od leżącego w Bieszczadach miasta Skole znajdującego się wówczas na obszarze województwa stanisławowskiego i będącego macierzystym garnizonem batalionu.

Z dniem 15 maja 1939 roku batalion stał się oddziałem gospodarczym. Stanowisko kwatermistrza batalionu przemianowane zostało na stanowisko zastępcy dowódcy batalionu do spraw gospodarczych, płatnika na stanowisko oficera gospodarczego, zastępcy oficera materiałowego dla spraw uzbrojenia na zbrojmistrza, zastępcy oficera materiałowego dla spraw żywnościowych na oficera żywnościowego[3].

W wojnie obronnej 1939 roku włączony w struktury 3 Brygady Górskiej podzielił los innych jednostek Armii Karpaty.

Obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna baonu KOP „Skole” w marcu 1939 roku[4]

  • dowódca batalionu – mjr Jerzy Stanisław Dembowski
  • adiutant – kpt. piech. Florian Franciszek Wawrykiewicz †15 IX 1939
  • kwatermistrz – kpt. piech. Zygmunt Matwijewicz[b]
  • oficer materiałowy – wakat
  • oficer płatnik – por. int. Józef Hała
  • lekarz medycyny – mjr lek. Stanisław Otfinowski
  • dowódca 1 kompanii granicznej – kpt. piech. Tadeusz Gawdzik

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarządzenie szefa sztabu KOP ppłk. dypl. Franciszka Węgrzyna w sprawie używania w dowództwie KOP kryptonimów zamiast nazw jednostek KOP[1].
  2. Kpt. piech. Zygmunt Matwijewicz (ur. 20 września 1900 roku) był odznaczony Krzyżem Niepodległości i Srebrnym Krzyżem Zasługi[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Prochwicz, Andrzej Konstankiewicz, Jan Rutkiewicz: Korpus Ochrony Pogranicza 1924-1939. Barwa i Broń, 2003. ISBN 83-900217-9-4.
  • Jerzy Prochwicz. Korpus Ochrony Pogranicza w przededniu wojny, Część I. Powstanie i przemiany organizacyjne KOP do 1939 r. „Wojskowy Przegląd Historyczny”. 3 (149), s. 148-160, 1994. Warszawa: Wydawnictwo „Czasopisma Wojskowe”. ISSN 0043-7182. 
  • Jerzy Prochwicz. Korpus Ochrony Pogranicza w przededniu wojny, Część II. Przemiany organizacyjne i przygotowania wojenne KOP w 1939 roku. „Wojskowy Przegląd Historyczny”. 4 (150), s. 148-160, 1994. Warszawa: Wydawnictwo „Czasopisma Wojskowe”. ISSN 0043-7182. 
  • Jerzy Prochwicz: Formacje Korpusu Ochrony Pogranicza w 1939 roku. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2003. ISBN 83-88973-58-4.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik Oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
  • Iwona Wiśniewska, Katarzyna Promińska. Wstęp do inwentarza zespołu archiwalnego „Brygada Korpusu Ochrony Pogranicza «Podole»”. , 2013. Szczecin: Archiwum Straży Granicznej. 
  • Marek Jabłonowski, Włodzimierz Jankowski, Bogusław Polak, Jerzy Prochwicz: O niepodległą i granice. Korpus Ochrony Pogranicza 1924-1939. Wybór dokumentów. Warszawa-Pułtusk: Wyższa Szkoła Humanistyczna w Pułtusku. Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, 2001. ISBN 83-88067-48-8.