Kompania graniczna KOP „Szrubiszki”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kompania graniczna KOP „Szrubiszki”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Organizacja
Dyslokacja Szrubiszki[a]
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość batalion KOP „Niemenczyn”
Batalion KOP Niemenczyn.png

Kompania graniczna KOP „Szrubiszki”pododdział graniczny Korpusu Ochrony Pogranicza pełniący służbę ochronną na granicy polsko-litewskiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych nr 1099 ze stycznia 1926 roku, w trzecim etapie organizacji Korpusu Ochrony Pogranicza, sformowano 21 batalion graniczny [1], a w jego składzie 3 kompanię graniczną KOP. W listopadzie 1936 roku kompania liczyła 2 oficerów, 9 podoficerów, 5 nadterminowych i 78 żołnierzy służby zasadniczej[b]. W 1934 roku 3 kompania graniczna KOP „Szrubiszki” podlegała dowódcy batalionu KOP „Niemenczyn”[2]. W 1939 roku 2 kompania graniczna KOP „Szrubiszki” podlegała dowódcy batalionu KOP „Niemenczyn”[3].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej i tyłowej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[4]. Miejscowość, w którym stacjonowała kompania graniczna, posiadała status garnizonu Korpusu Ochrony Pogranicza[5].

2 kompania graniczna „Szrubiszki” w 1934 roku ochraniała odcinek granicy państwowej szerokości 43 kilometrów 380 metrów[2].

Sąsiednie kompanie graniczne:

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Wiktor Jedynakiewicz

Strażnice kompanii w latach 1929[6]

Strażnice kompanii w latach 1932 – 1939[7][8][9][3]

Dowódcy kompanii[edytuj | edytuj kod]

  • kpt. Henryk König[h] (był 31 X 1929 − 17 IV 1930 → przeniesiony do 29 pp[10][11])
  • kpt. Wiktor Jedynakiewicz (31 III 1930 − 13 III 1934 → przeniesiony do PKU Piotrków)[11]
  • kpt. Roman Wójcicki (5 VII 1934 −)[11]
  • kpt. Florian Domżała[i] (- 1939)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. dwór Szrubiszki, gmina Podbrzezie, powiat wileńsko–trocki, województwo wołyńskie
  2. Wykaz stanów etatowych oficerów, podoficerów i żołnierzy KOP przesłanych przez ppłk. dypl. Franciszka Węgrzyna ze sztabu KOP do I oficera do zleceń GISZ płk. dypl. Kazimierza Glabisza. → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 365
  3. wieś Romeszkańce, gmina Mejszagoła, powiat wileńsko–trocki, województwo wołyńskie
  4. kolonia Olany, gmina Podbrzezie, powiat wileńsko–trocki, województwo wołyńskie
  5. wieś Pustyłki, gmina Podbrzezie, powiat wileńsko–trocki, województwo wołyńskie
  6. Gawejki, gmina Podbrzezie, powiat wileńsko–trocki, województwo wołyńskie
  7. zaścianek Unkszta, gmina Podbrzezie, powiat wileńsko–trocki, województwo wołyńskie
  8. Dane biograficzne Henryka Königa zobacz w haśle KRU Płońsk
  9. Domżała Florian, kpt. piech., w KOP od 1938. Do mobilizacji dca 2 kompanii granicznej „Szrubiszki”. We wrześniu 1939 na dotychczas zajmowanym stanowisku. Wraz z baonem 17 września 1939 przybył do Wilna. Dalsze losy nieznane. → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 715

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]