Strażnica KOP „Stójło”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica KOP „Stójło”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1925
Rozformowanie ~ 1938
Organizacja
Dyslokacja Stójło[a]
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość Kompania graniczna KOP „Nowomalin”

Strażnica KOP „Stójło”[b][c] – zasadnicza jednostka organizacyjna Korpusu Ochrony Pogranicza pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

W 1924 roku, w składzie 1 Brygady Ochrony Pogranicza, został sformowany 11 batalion graniczny. W 1928 roku w skład batalionu wchodziło 13 strażnic[1], w tym 114 strażnica KOP „Stójło”[2]. W latach 1928 – 1934 w strukturze organizacyjnej 3 kompanii granicznej KOP „Nowomalin” funkcjonowała strażnica KOP „Stójło”[3][4][5][6][7]. W komunikacie dyslokacyjnym z 1938 roku nie występuje[8]. Strażnica liczyła około 18 żołnierzy i rozmieszczona była przy linii granicznej z zadaniem bezpośredniej ochrony granicy państwowej [9].

W 1932 roku obsada strażnicy zakwaterowana była w budynku popolicyjnym[6].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Rozmieszczenie batalionu KOP „Ostróg” w 1931

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[10].

Strażnica KOP „Stójło” w 1932 roku ochraniała pododcinek granicy państwowej szerokości 4 kilometrów 900 metrów od słupa granicznego nr 1738 do 1742[6].

Sąsiednie strażnice:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. wieś Stojło, gmina Nowomalin, powiat zdołbunowski, województwo wołyńskie → Baza miejscowości kresowych
  2. Pierwotnie nosiła numer 114.
  3. W dokumentach występuje też pod nazwą Stujło → Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 6/1928

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]