Batalion KOP „Wilejka”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Batalion KOP Wilejka
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1937
Rozformowanie 1939
Organizacja
Numer kryptonimowy: 115[a]
Dyslokacja Wilejka
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość pułk KOP „Wilejka”
KOP 1938.png

Batalion KOP „Wilejka”pododdział piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Rozkazem dowódcy KOP z 23 lutego 1937 roku została zapoczątkowana pierwsza faza reorganizacji Korpusu Ochrony Pogranicza „R.3”[2]. Jej wynikiem było między innymi utworzenie batalionu odwodowego KOP „Wilejka”[3]. Batalion wszedł w skład pułku KOP „Wilejka”. Zarządzeniem dowódcy KOP gen. bryg. Jana Kruszewskiego w sprawie zmian w kwatermistrzostwie KOP, dniem 1 kwietnia 1939 roku utworzone zostało podkwatermistrzostwo batalionu[4]. Pod względem gospodarczym przydzielony został do batalionu KOP „Krasne”[4]. Tym samym zarządzeniem, z dniem 1 kwietnia 1939 roku utworzono w batalionie etat adiutanta w stopniu kapitana[5].

Zmobilizowany w kwietniu 1939 roku batalion, został skierowany w rejon Żywca[6]. Batalion został włączony w struktury 1 Brygady Górskiej jako II batalion 2 pułku piechoty KOP, dzieląc losy innych jednostek Armii „Kraków”.

Po odejściu batalionu włączonego do 1 Brygady Górskiej, garnizon i kadra jednostki w Wilejce nie odtworzyła batalionu i skoncentrowała się na wsparciu organizacyjnym dla odtwarzanych batalionów "Budsław" i "Krasne".

Struktura organizacyjna batalionu[edytuj | edytuj kod]

Wilejka na mapie województwa wileńskiego z 1937

Dowództwo batalionu[7]:

  • 1 kompania szkolna[b]
    • drużyna gospodarcza
    • dwa szkolne plutony strzeleckie
    • szkolny pluton ckm
    • obsługa działek ppanc.
  • 2 kompania strzelecka[c]
    • drużyna gospodarcza
    • dwa plutony po trzy drużyny

Stan osobowy[7]

  • oficerów – 9
  • podoficerów zawodowych – 21
  • podoficerów nadterminowych – 9
  • podoficerów i szeregowców służby zasadniczej – 294

Razem – 333 żołnierzy

Żołnierze batalionu[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy batalionu:

  • mjr Wacław Kuferski (22 X 1938 – 1939)[9]

Obsada personalna batalionu w czerwcu 1939[10]:

  • dowódca batalionu – mjr piech. Wacław Paweł Kuferski[d]
  • dowódca 1 kompanii szkolnej – kpt. piech. Ludwik Skoczkowski[e]
  • dowódca 2 kompanii strzelców – por. piech. Józef Pawlak[f]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarządzenie szefa sztabu KOP ppłk. dypl. Franciszka Węgrzyna w sprawie używania w dowództwie KOP kryptonimów zamiast nazw jednostek KOP[1].
  2. Przemianowana z dotychczasowej kompanii szkolnej pułku KOP „Wilejka”[8].
  3. Przemianowana z dotychczasowej kompanii odwodowej pułku KOP „Wilejka”[8].
  4. Wacław Paweł Kuferski, mjr piech., w KOP od 1936 roku. Do mobilizacji dowódca baonu odwodowego KOP „Wilejka”. We wrześniu 1939 roku dowódca II baonu piechoty (baon odwodowy KOP „Wilejka”) 2 pułku piechoty KOP[11].
  5. Ludwik Skoczowski, kpt. piech., w KOP od 1935 roku. Do mobilizacji dowódca 1 kompanii szkolnej strzeleckiej baonu odwodowego KOP „Wilejka”. Przydział mobilizacyjny nieznany[12].
  6. Józef Pawlak, kpt. piech., w KOP od 1935 roku. Do mobilizacji dowódca 2 kompanii strzeleckiej baonu odwodowego KOP „Wilejka”. We wrześniu 1939 roku w III batalionie piechoty 2 pułku piechoty KOP[13].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marek Jabłonowski, Włodzimierz Jankowski, Bogusław Polak, Jerzy Prochwicz: O niepodległą i granice. Korpus Ochrony Pogranicza 1924-1939. Wybór dokumentów. Warszawa-Pułkusk: Wyższa Szkoła Humanistyczna w Pułtusku. Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, 2001. ISBN 83-88067-48-8.
  • Jerzy Prochwicz, Andrzej Konstankiewicz, Jan Rutkiewicz: Korpus Ochrony Pogranicza 1924-1939. Barwa i Broń, 2003. ISBN 978-83-900217-9-9. OCLC 864242470.
  • Jerzy Prochwicz. Korpus Ochrony Pogranicza w przededniu wojny, Część I. Powstanie i przemiany organizacyjne KOP do 1939 r. „Wojskowy Przegląd Historyczny”. 3 (149), s. 148-160, 1994. Warszawa: Wydawnictwo „Czasopisma Wojskowe”. ISSN 0043-7182. 
  • Jerzy Prochwicz. Korpus Ochrony Pogranicza w przededniu wojny, Część II. Przemiany organizacyjne i przygotowania wojenne KOP w 1939 roku. „Wojskowy Przegląd Historyczny”. 4 (150), s. 148-160, 1994. Warszawa: Wydawnictwo „Czasopisma Wojskowe”. ISSN 0043-7182. 
  • Jerzy Prochwicz: Formacje Korpusu Ochrony Pogranicza w 1939 roku. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2003. ISBN 83-88973-58-4.
  • Jerzy Prochwicz. Walki oddziałów KOP na obszarach północno-wschodniej Polski. „Białoruskie Zeszyty Historyczne”. 13, 2000. Białystok. ISSN 1232-7468. 
  • Zarządzenie dowódcy KOP w sprawie reorganizacji Korpusu Ochrony Pogranicza („R.3” I Faza) nr L.500/Tjn.Og.Org/37 z 23 lutego 1937 roku.