Strażnica KOP „Morocz”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica KOP „Morocz”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1925
Rozformowanie 1939
Organizacja
Dyslokacja Morocz
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość Kompania graniczna KOP „Grabów”
Rozmieszczenie batalionu KOP „Sienkiewicze” w 1931
Kompania KOP Grbów w 1934.png

Strażnica KOP „Morocz” – zasadnicza jednostka organizacyjna Korpusu Ochrony Pogranicza pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

W 1925 roku, w składzie 5 Brygady Ochrony Pogranicza, został sformowany 16 batalion graniczny. W 1928 roku w skład batalionu wchodziło 16 strażnic[1]. 135 strażnica KOP „Morocz”[2] w latach 1928 – 1939 znajdowała się w strukturze 2 kompanii KOP ”Grabów”[3][4][5][6][7][8][9] batalionu KOP „Sienkiewicze”[10]. Strażnica liczyła około 18 żołnierzy i rozmieszczona była przy linii granicznej z zadaniem bezpośredniej ochrony granicy państwowej[11].

W 1932 roku obsada strażnicy zakwaterowana była w budynku popolicyjnym[6]. Strażnicę z macierzystą kompanią łączył trakt długości 10 km[8].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[12]. Strażnice KOP stanowiły pierwszy rzut ugrupowania kordonowego Korpusu Ochrony Pogranicza[11].

Strażnica KOP „Morocz” w 1932 roku ochraniała pododcinek granicy państwowej szerokości 6 kilometrów 610 metrów od słupa granicznego nr 1045 do 1051[6], a w 1938 roku pododcinek szerokości 13 kilometrów 300 metrów od słupa granicznego nr 1044 do 1056[8].

Sąsiednie strażnice:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]