Strażnica KOP „Turmont”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica KOP „Turmont”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1926
Rozformowanie 1939
Organizacja
Dyslokacja Turmont
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość Kompania graniczna KOP „Mieżany”
Rozmieszczenie batalionu KOP „Słobódka” w 1931
Kompania KOP Mieżany w 1934.png

Strażnica KOP „Turmont” – zasadnicza jednostka organizacyjna Korpusu Ochrony Pogranicza pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-łotewskiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

W 1926 roku, w składzie 6 Brygady Ochrony Pogranicza, został sformowany 19 batalion graniczny. W 1928 roku w skład batalionu wchodziło 12 strażnic[1]. Strażnica KOP „Turmont” w latach 1929 – 1939 znajdowała się w strukturze 2 kompanii KOP „Mieżany”[2][3][4][5][6] batalionu KOP „Słobódka”[7]. Strażnica liczyła około 18 żołnierzy i rozmieszczona była przy linii granicznej z zadaniem bezpośredniej ochrony granicy państwowej[8].

W 1932 roku obsada strażnicy zakwaterowana była w budynku popolicyjnym[4]. Strażnicę z macierzystą kompanią łączył trakt długości 23 km[6].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[9]. Strażnice KOP stanowiły pierwszy rzut ugrupowania kordonowego Korpusu Ochrony Pogranicza[8].

Strażnica KOP „Turmont” w 1932 roku ochraniała pododcinek granicy państwowej szerokości 6 kilometrów 600 metrów[4], a w 1938 roku pododcinek szerokości 10 kilometrów 80 metrów od słupa granicznego nr 111 do 122[6].

Sąsiednie strażnice:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]