Strażnica KOP „Marjanówka”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica KOP „Marjanówka”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1925
Rozformowanie 1932
Organizacja
Dyslokacja Marjanówka[a]
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość Kompania graniczna KOP „Hłuboczek”

Strażnica KOP „Marjanówka”[b] – zasadnicza jednostka organizacyjna Korpusu Ochrony Pogranicza pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

W 1924 roku, w składzie 1 Brygady Ochrony Pogranicza, został sformowany 11 batalion graniczny. W 1928 roku w skład batalionu wchodziło 13 strażnic[1], w tym 109a strażnica KOP „Marjanówka”[2]. W 1928 i 1931 roku strażnica funkcjonowała w strukturze organizacyjnej 1 kompanii granicznej KOP „Kurhany”[3][4], a w 1929 roku w 2 kompanii granicznej KOP „Hłuboczek”[5]. W komunikacie dyslokacyjnym z 1932 roku nie występuje[6]. Strażnica liczyła około 18 żołnierzy i rozmieszczona była przy linii granicznej z zadaniem bezpośredniej ochrony granicy państwowej [7].

 Osobny artykuł: strażnica KOP.

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Rozmieszczenie batalionu KOP „Ostróg” w 1931

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[8].

Sąsiednie strażnice:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. wieś Marjanówka, gmina Sijańce, powiat zdołbunowski, województwo wołyńskie
  2. Pierwotnie nosiła numer 109a.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]