Kompania graniczna KOP „Borowe”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kompania graniczna KOP „Borowe”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Rozformowanie 1939
Organizacja
Dyslokacja Borowe
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość batalion KOP „Bereźne”
Kompania KOP Borowe w 1934.png

Kompania graniczna KOP „Borowe”pododdział graniczny Korpusu Ochrony Pogranicza pełniący służbę ochronną na granicy polsko-radzieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie rozkazu szefa Sztabu Generalnego L. dz. 12044/O.de B./24 z 27 września 1924 roku, w pierwszym etapie organizacji Korpusu Ochrony Pogranicza, sformowano 2 batalion graniczny [1][2], a w jego składzie 1 kompanię graniczną KOP. W listopadzie 1936 roku kompania liczyła 2 oficerów, 7 podoficerów, 4 nadterminowych i 86 żołnierzy służby zasadniczej[a].

W 1939 roku 1 kompania graniczna KOP „Borowe” podlegała nadal dowódcy batalionu KOP „Bereźne”[3].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej i tyłowej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[4]. Miejscowość, w którym stacjonowała kompania graniczna, posiadała status garnizonu Korpusu Ochrony Pogranicza[5].

1 kompania graniczna „Borowe” w 1934 roku ochraniała odcinek granicy państwowej szerokości 26 kilometrów 700 metrów[6]. Po stronie sowieckiej granicę ochraniały zastawy „Piaskowacha”, „Wasilewo”, „Zaderewje” i „Żydówki” z komendantury „Bronnica”[7].

Kompanie sąsiednie:

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Struktura organizacyjna kompanii granicznej KOP „Borowe”
Lata 1928[8] 1929[9] 1930 - 1939[7][10][11][12][b][13]
Strażnice strażnica KOP „Jamcowa Niwa”[c] strażnica KOP „Jamcowa Niwa” -
strażnica KOP „Chutor Stefana” strażnica KOP „Chutor Zachara” strażnica KOP „Chutor Zachara”[d]
strażnica KOP „Chutor Krzyżowa” strażnica KOP „Dermanka” strażnica KOP „Dermanka”
strażnica KOP „Chutor Chwalisów”[e] strażnica KOP „Chutor Chwalisów” strażnica KOP „Chutor Chwalisów”
strażnica KOP „Krzemień” strażnica KOP „Krzemień” strażnica KOP „Krzemień”
Inne pluton odwodowy

Dowódcy kompanii[edytuj | edytuj kod]

  • kpt. Piotr Bednawski (był 1 X 1928 − 26 III 1931 → przeniesiony do 6 ppLeg)[14]
  • kpt. Henryk Ihnatowicz ( był 1 V 1931 − )[14]
  • kpt. Antoni Żurowski (− 1939)
  • por. Mieczysława Matyjasek (X 1939)[15]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz stanów etatowych oficerów, podoficerów i żołnierzy KOP przesłanych przez ppłk. dypl. Franciszka Węgrzyna ze sztabu KOP do I oficera do zleceń GISZ płk. dypl. Kazimierza Glabisza. → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 368
  2. W 2000 roku Rajmund Szubański napisał, że sformułowania zawarte w artykule „Bataliony, kompanie, strażnice KOP” z 1993 roku odnoszą się do stanu sprzed 1937 roku → Szubański 2000 ↓, s. 87. Wymienił następujące strażnice: „Nietrzeba”, „Zachara”, „Dermanka”, „Chwaliszów” → Szubański 1993 ↓, s. 277
  3. W dokumentach występuje też pod nazwą Jansowa Niwa[8][9].
  4. W dokumentach występuje też pod nazwą Chutor Lahacze[7].
  5. W dokumentach występuje też pod nazwą Kwalisów[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]