Kompania graniczna KOP „Rykonty”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kompania graniczna KOP „Rykonty”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Rozformowanie 1939
Organizacja
Dyslokacja Rykonty[a]
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość batalion KOP „Troki”
Kompania KOP Rykonty w 1934.png
Batalion KOP Troki w 1930.png

Kompania graniczna KOP „Rykonty”pododdział graniczny Korpusu Ochrony Pogranicza pełniący służbę ochronną na granicy polsko-litewskiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych nr 1099 ze stycznia 1926 roku, w trzecim etapie organizacji Korpusu Ochrony Pogranicza, sformowano 22 batalion graniczny [1], a w jego składzie 2 kompanię graniczną KOP. W listopadzie 1936 roku kompania liczyła 2 oficerów, 9 podoficerów, 5 nadterminowych i 94 żołnierzy służby zasadniczej[b]. W 1939 roku 1 kompania graniczna KOP „Rykonty” podlegała dowódcy batalionu KOP „Troki”[2].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej i tyłowej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[3]. Miejscowość, w którym stacjonowała kompania graniczna, posiadała status garnizonu Korpusu Ochrony Pogranicza[4].

2 kompania graniczna „Rykonty” w 1934 roku ochraniała odcinek granicy państwowej szerokości 24 kilometrów 870 metrów[5].

Sąsiednie kompanie graniczne:

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Strażnice kompanii w latach 1928 – 1929[6][7]

Strażnice kompanii w latach 1932 – 1934[8][9][c]

Strażnice kompanii w latach 1938 – 1939[10][2]

Dowódcy kompanii[edytuj | edytuj kod]

  • p.o. por. Jerzy Kuszelewski (był 31 VII 1928 − 21 X 1928)[11]
  • p.o. por. Narcyz Misiewicz (21 X 1928 − )[12]
  • p.o. por. Stanisław VIII Sokołowski (27 III 1930 − 14 I 1931)[13]
  • kpt. Walerian Tumanowicz (12 III 1931 − 14 VI 1934) → kwatermistrz batalionu[14]
  • kpt. Edmund Mieczysław Strużanowski (22 III 1934 − )[15]
  • kpt. Bronisław Nykiel[k] (- 1939)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. wieś Rykonty, gmina Troki, powiat wileńsko–trocki, województwo wileńskie
  2. Wykaz stanów etatowych oficerów, podoficerów i żołnierzy KOP przesłanych przez ppłk. dypl. Franciszka Węgrzyna ze sztabu KOP do I oficera do zleceń GISZ płk. dypl. Kazimierza Glabisza. → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 364
  3. W 2000 roku Rajmund Szubański napisał, że sformułowania zawarte w artykule „Bataliony, kompanie, strażnice KOP” z 1993 roku odnoszą się do stanu sprzed 1937 roku → Szubański 2000 ↓, s. 87. Wymienił następujące strażnice: „Podumble”, „Poniewieżka”, „Kudruny”, „Józefowo”, „Zawiasy”, „Jateluny” → Szubański 1993 ↓, s. 277
  4. W komunikatach dyslokacyjnych występuje również jako Okmiana → Komunikaty dyslokacyjne ↓
  5. Po 1934 strażnicę „Miciuny” przeniesiono do Józefowa
  6. kolonia Okmiana, gmina Troki, powiat wileńsko–trocki, województwo wileńskie
  7. wieś Józefowo, gmina Troki, powiat wileńsko–trocki, województwo wileńskie
  8. zaścianek Zawiasy, gmina Troki, powiat wileńsko–trocki, województwo wileńskie
  9. wieś Sjurmańce, gmina Mejszagoła, powiat wileńsko–trocki, województwo wileńskie
  10. zaścianek Karmazyny I, gmina Mejszagoła, powiat wileńsko–trocki, województwo wileńskie
  11. Bolesław Nykiel , kpt. piech., w KOP od 1938 roku. Do mobilizacji dowódca 2 kompanii granicznej „Rykonty”. We wrześniu 1939 roku w składzie odtworzonego baonu KOP „Troki”. → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 737

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]