Strażnica KOP „Pohulanka”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica KOP „Pohulanka”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1925
Rozformowanie 1939
Organizacja
Dyslokacja Pohulanka[a]
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość Kompania graniczna KOP „Dokszyce”
Rozmieszczeniebatalionu KOP „Budsław” w 1931
Kompania KOP Dokszyce w 1934.png

Strażnica KOP „Pohulanka”[b] – zasadnicza jednostka organizacyjna Korpusu Ochrony Pogranicza pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

W 1924 roku, w składzie 3 Brygady Ochrony Pogranicza, został sformowany 1 batalion graniczny. W 1928 roku w skład batalionu wchodziło 18 strażnic[1]. Strażnica KOP „Pohulanka” w latach 1928 – 1939 znajdowała się w strukturze 4 kompanii KOP „Dokszyce”[2][3][4][5][6][7][8] batalionu KOP „Budsław”[9]. Strażnica liczyła około 18 żołnierzy i rozmieszczona była przy linii granicznej z zadaniem bezpośredniej ochrony granicy państwowej[10].

W 1932 roku obsada strażnicy zakwaterowana była w budynku KOP[5]. Strażnicę z macierzystą kompanią łączył trakt długości 9 km[7].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[11]. Strażnice KOP stanowiły pierwszy rzut ugrupowania kordonowego Korpusu Ochrony Pogranicza[10].

Strażnica KOP „Pohulanka” w 1932 i 1938 roku ochraniała pododcinek granicy państwowej szerokości 4 kilometrów 200 metrów od słupa granicznego nr 316 do 322[5][7].

Wydarzenia:

  • W meldunku sytuacyjnym z 23 stycznia 1925 roku napisano: 21 stycznia 1925 roku o godz. 21.00 skradających się pod oknami dowódcy plutonu 2 osobników spłoszył nasz posterunek. Osobnicy w kierunku posterunku oddali kilka strzałów, a korzystając z ciemności zbiegli[12].

Sąsiednie strażnice:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. zaścianek Pohulanka, gmina Dokszyce, powiat dziśnieński, województwo wileńskie
  2. W 1925 roku strażnica „Pohulanka” nosiła numer 23 → Meldunki sytuacyjne KOP ↓, s. 13/25

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]