Strażnica KOP „Trójca”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Strażnica KOP „Trójca”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1926
Rozformowanie ~ 1938
Organizacja
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość Kompania graniczna KOP „Skała”

Strażnica KOP „Trójca” – zasadnicza jednostka organizacyjna Korpusu Ochrony Pogranicza pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

W 1925 roku, w składzie 4 Brygady Ochrony Pogranicza, został sformowany 13 batalion graniczny. W 1928 roku w skład batalionu wchodziło 13 strażnic[1]. W latach 1928 – 1934 w strukturze organizacyjnej 4 kompanii granicznej KOP „Skała” funkcjonowała strażnica KOP „Trójca”[2][3][4][5][6]. W komunikacie dyslokacyjnym z 1938 roku nie występuje[7]. Strażnica liczyła około 18 żołnierzy i rozmieszczona była przy linii granicznej z zadaniem bezpośredniej ochrony granicy państwowej[8].

W 1932 roku obsada strażnicy zakwaterowana była w budynku popolicyjnym[5].

 Osobny artykuł: strażnica KOP.

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Rozmieszczenie batalionu KOP „Kopyczyńce” w 1931

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[9].

Strażnica KOP „Trójca” w 1932 roku ochraniała pododcinek granicy państwowej szerokości 5 kilometrów 890 metrów od słupa granicznego nr 2137 do 2148[5].

Sąsiednie strażnice:

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]