Batalion KOP „Komańcza”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Batalion KOP „Komańcza”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Nazwa wyróżniająca Komańcza
Dowódcy
Pierwszy mjr Karol Józef Piłat
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Kryptonim 205[a]
Dyslokacja Komańcza
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 2 pp KOP „Karpaty”
Armia karpaty 1939.png

Batalion KOP „Komańcza”pododdział piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza.

Batalion KOP „Komańcza” został sformowany w drugiej połowie lipca 1939 roku, w Komańczy (Okręg Korpusu Nr X), w składzie 2 pułku KOP „Karpaty”[2]. W kampanii wrześniowej walczył w składzie 3 Brygady Górskiej.

Struktura organizacyjna i obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

Struktura podana na podstawie rozkazu organizacyjnego w sprawie utworzenia 2 p KOP „Karpaty[3]:

  • dowództwo batalionu – mjr Karol Józef Piłat[b]
  • pluton łączności batalionu
  • 1 kompania strzelecka – kpt. Stefan Bieganowski[c]
  • 2 kompania strzelecka – kpt. Szczepan Madej
    • dowódca I plutonu – por. Paweł Łazarewicz († 5/6 września 1939)
  • 3 kompania strzelecka – kpt. Kazimierz Maciejewicz
  • 2 kompania ckm
  • posterunek żandarmerii KOP „Komańcza”[d]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarządzenie szefa sztabu KOP ppłk. dypl. Franciszka Węgrzyna w sprawie używania w dowództwie KOP kryptonimów zamiast nazw jednostek KOP[1].
  2. >Piłat Karol, ppłk. piech., żołnierz Legionów. Służył w II Brygadzie Legionów od 1 maja 1916. W KOP od 1935. Do maja 1939 zastępca dcy baonu KOP „Ludwikowo”. Od lipca 1939 dowódca baonu KOP „Komańcza”. We wrześniu 1939 dowódca II batalionu piechoty 2 pp KOP „Karpaty”. W PSZ, m.in. dowódca 5 batalionu piechoty 3 DSK.[4].
  3. Bieganowski Stefan, kpt. piech., w KOP od 1933. Do lipca 1939 dca 3 kompanii granicznej „Kołki”. W lipcu 1939 mianowany dcą 1 kompanii piechoty baonu „Komańcza" → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 710.
  4. Posterunek żandarmerii KOP „Komańcza” zorganizowany miał być z dniem 18 lipca 1939. Wchodził w skład plutonu żandarmerii KOP „Karpaty”. Etat przewidywał 1 podoficera zawodowego, 1 podoficera nadterminowego i szeregowego zasadniczej służby wojskowej[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Prochwicz, Andrzej Konstankiewicz, Jan Rutkiewicz: Korpus Ochrony Pogranicza 1924-1939. Barwa i Broń, 2003. ISBN 83-900217-9-4.
  • Jerzy Prochwicz. Korpus Ochrony Pogranicza w przededniu wojny, Część I. Powstanie i przemiany organizacyjne KOP do 1939 r. „Wojskowy Przegląd Historyczny”. 3 (149), s. 148-160, 1994. Warszawa: Wydawnictwo „Czasopisma Wojskowe”. ISSN 0043-7182. 
  • Jerzy Prochwicz. Korpus Ochrony Pogranicza w przededniu wojny, Część II. Przemiany organizacyjne i przygotowania wojenne KOP w 1939 roku. „Wojskowy Przegląd Historyczny”. 4 (150), s. 148-160, 1994. Warszawa: Wydawnictwo „Czasopisma Wojskowe”. ISSN 0043-7182. 
  • Jerzy Prochwicz: Formacje Korpusu Ochrony Pogranicza w 1939 roku. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2003. ISBN 83-88973-58-4.
  • Marek Jabłonowski, Włodzimierz Jankowski, Bogusław Polak, Jerzy Prochwicz: O niepodległą i granice. Korpus Ochrony Pogranicza 1924-1939. Wybór dokumentów. Warszawa-Pułtusk: Wyższa Szkoła Humanistyczna w Pułtusku. Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, 2001. ISBN 83-88067-48-8.
  • Rozkaz organizacyjny w sprawie utworzenia 2 Pułku Korpus Ochrony Pogranicza „Karpaty” → Archiwum Straży Granicznej. Szczecin.