Batalion KOP „Dukla”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Batalion KOP „Dukla”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Nazwa wyróżniająca Dukla
Dowódcy
Pierwszy mjr Wacław Majchrowski
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Kryptonim 188[a]
Dyslokacja Dukla
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość 2 p KOP „Karpaty”

Batalion KOP „Dukla”pododdział piechoty, podstawowa jednostka taktyczna[2] Korpusu Ochrony Pogranicza.

Formowanie batalionu[edytuj | edytuj kod]

Batalion KOP „Dukla” został sformowany w drugiej połowie lipca 1939 roku, w Dukli (Okręg Korpusu Nr X), w składzie 2 pułku KOP „Karpaty”[3][4].

Działania batalionu[edytuj | edytuj kod]

1 kompania pod dowództwem porucznika Stefana Kazimierczaka, po zakończeniu organizacji, została skierowana do wsi Jaśliska z zadaniem „bardzo dyskretnego rozpoznania przedpola Przełęczy Dukielskiej, zaplanowania stanowisk obrony broni ciężkiej i plutonów strzeleckich”. Obrona przełęczy miała być zorganizowana w rejonie wsi Barwinek. „Przerzut kompanii z Jaślisk na właściwy kierunek do Barwinka miał nastąpić na specjalny rozkaz”[5]. 20 sierpnia 1939 roku porucznik Kazimierczak otrzymał rozkaz przesunięcia kompanii do Barwinka z zadaniem: „zaryglować kierunek ze Słowacji. Przewidzieć obronę przeciwko broni pancernej lub zmotoryzowanej. Do umocnień ziemnych przystąpić natychmiast (...)”. Kompania została wzmocniona II plutonem 1 kompanii ciężkich karabinów maszynowych, plutonem 81 mm moździerzy i dwoma 37 mm armatami przeciwpancernymi wz. 36[6].

W kampanii wrześniowej walczył w składzie 3 Brygady Górskiej.

Armia karpaty 1939.png

Struktura organizacyjna i obsada personalna baonu[edytuj | edytuj kod]

Organizacja pokojowa batalionu[4]:

  • dowództwo batalionu z kwatermistrzostwem
  • pluton łączności batalionu
  • 1 kompania strzelecka
  • 2 kompania strzelecka
  • 3 kompania strzelecka
  • kompania ckm
  • posterunek żandarmerii KOP „Dukla”[b]

Organizacja wojenna i obsada personalna I/2 pp „Karpaty” (baonu KOP „Dukla”)[8][9]
dowództwo

  • dowódca batalionu - mjr Wacław Wawrzyniec Majchrowski[c]
  • zastępca - kpt. Michał Fijałek
  • adiutant - por. Stefan Lebelt
  • dowódca plutonu łączności - kpt. Ignacy Witkowski

1 kompania strzelecka

  • dowódca kompanii - kpt. Stefan Kazimierczak
  • dowódca I plutonu - por. Rajmund Świętochowski († 2 IX 1939)
  • dowódca II plutonu - por. Stanisław Kowalski
  • dowódca III plutonu - st. sierż. Wojciech Eliasz

2 kompania strzelecka

  • dowódca kompanii - kpt. Tadeusz Pściuk
  • dowódca II plutonu - por. Zdzisław Dubicki

3 kompania strzelecka

  • dowódca kompanii - por. Władysław Ostrowski
  • dowódca I plutonu -
  • dowódca II plutonu - por. Tadeusz Gryglaszewski
  • dowódca III plutonu - sierż. Władysław Kupliński

1 kompania ckm

  • dowódca kompanii - kpt. Artur Mazurek
  • dowódca I plutonu -
  • dowódca II pluton - por. Tadeusz Ossowski
  • dowódca III plutonu -

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarządzenie szefa sztabu KOP ppłk. dypl. Franciszka Węgrzyna w sprawie używania w dowództwie KOP kryptonimów zamiast nazw jednostek KOP[1].
  2. Posterunek żandarmerii KOP „Dukla” zorganizowany miał być z dniem 18 lipca 1939. Wchodził w skład plutonu żandarmerii KOP „Karpaty”. Etat przewidywał 1 podoficera zawodowego, 1 podoficera nadterminowego i szeregowego zasadniczej służby wojskowej[7].
  3. Majchrowski Wacław Wawrzyniec, mjr piech., w KOP od 1933. Do lipca 1939 zastępca dcy baonu KOP „Budsław”. Potem mianowany dcą baonu KOP „Dukla”. We wrześniu 1939 początkowo dca I baonu 2 pułku piechoty KOP „Karpaty”, a od 14 września dca 3 pułku strzelców górskich, z którym po walkach w rejonie Starego Sambora 19 września przeszedł granicę z Węgrami[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marek Jabłonowski, Włodzimierz Jankowski, Bogusław Polak, Jerzy Prochwicz: O niepodległą i granice. Korpus Ochrony Pogranicza 1924-1939. Wybór dokumentów. Warszawa-Pułkusk: Wyższa Szkoła Humanistyczna w Pułtusku. Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, 2001. ISBN 83-88067-48-8.
  • Stefan Kazimierczak: Żołnierz losu nie wybierał. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982. ISBN 83-11-06697-3.
  • Jerzy Prochwicz, Andrzej Konstankiewicz, Jan Rutkiewicz: Korpus Ochrony Pogranicza 1924-1939. Barwa i Broń, 2003. ISBN 83-900217-9-4.
  • Jerzy Prochwicz. Korpus Ochrony Pogranicza w przededniu wojny, Część I. Powstanie i przemiany organizacyjne KOP do 1939 r. „Wojskowy Przegląd Historyczny”. 3 (149), s. 148-160, 1994. Warszawa: Wydawnictwo „Czasopisma Wojskowe”. ISSN 0043-7182. 
  • Jerzy Prochwicz. Korpus Ochrony Pogranicza w przededniu wojny, Część II. Przemiany organizacyjne i przygotowania wojenne KOP w 1939 roku. „Wojskowy Przegląd Historyczny”. 4 (150), s. 148-160, 1994. Warszawa: Wydawnictwo „Czasopisma Wojskowe”. ISSN 0043-7182. 
  • Jerzy Prochwicz: Formacje Korpusu Ochrony Pogranicza w 1939 roku. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2003. ISBN 83-88973-58-4.
  • Rozkaz organizacyjny w sprawie utworzenia 2 Pułku Korpus Ochrony Pogranicza „Karpaty” → Archiwum Straży Granicznej. Szczecin.