Strażnica KOP „Zagajno”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica KOP „Zagajno”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1925
Rozformowanie 1939
Organizacja
Dyslokacja Zagajno[a]
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość Kompania graniczna KOP „Żebrowszczyzna”
Rozmieszczenie batalionu KOP „Iwieniec” w 1931
Kompania KOP Wołma w 1934.png

Strażnica KOP „Zagajno” – zasadnicza jednostka organizacyjna Korpusu Ochrony Pogranicza pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

W 1924 roku, w składzie 3 Brygady Ochrony Pogranicza, został sformowany 6 batalion graniczny. W 1928 roku w skład batalionu wchodziło 12 strażnic[1]. 53 strażnica KOP „Zagajno” w latach 1928 – 1939 znajdowała się w strukturze 1 kompanii KOP „Żebrowszczyzna”[2][3][4][5][6][7][8] batalionu KOP „Iwieniec”[9]. Strażnica liczyła około 18 żołnierzy i rozmieszczona była przy linii granicznej z zadaniem bezpośredniej ochrony granicy państwowej[10].

W 1932 roku obsada strażnicy zakwaterowana była w budynku KOP[5]. Strażnicę z macierzystą kompanią łączył trakt długości 8,4 km[7].

 Osobny artykuł: strażnica KOP.

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[11]. Strażnice KOP stanowiły pierwszy rzut ugrupowania kordonowego Korpusu Ochrony Pogranicza[10].

Strażnica KOP „Zagajno” w 1932 roku ochraniała pododcinek granicy państwowej szerokości 4 kilometrów 497 metrów od słupa granicznego nr 670 do 679[5], a w 1938 roku pododcinek szerokości 4 kilometrów 929 metrów od słupa granicznego nr 668 do 678[7].

Sąsiednie strażnice:

Walki o strażnicę w 1939[edytuj | edytuj kod]

17 września 1939 od 3:30 do 4:30 trwała walka o strażnicę „Zagajno”. Poległo 2 Polaków, 2 odniosło rany, 8 dostało się do niewoli. Atakujący pogranicznicy stracili 6 rannych[12].

Dowódcy strażnicy[edytuj | edytuj kod]

  • sierż. Jan Witkowicz (był 30 VII 1936)[13]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. zaścianek Zahajno, gmina Wołma, powiat wołożyński, województwo nowogródzkie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]