Kompania graniczna KOP „Rachowicze”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kompania graniczna KOP „Rachowicze”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Rozformowanie 1937
Organizacja
Dyslokacja Rachowicze
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość batalion KOP „Ludwikowo”
Kompania KOP Rachowicze w 1934.png

Kompania graniczna KOP „Rachowicze”pododdział graniczny Korpusu Ochrony Pogranicza pełniący służbę ochronną na granicy polsko-radzieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych nr 1600/tjn./O.de B/25, w drugim etapie organizacji Korpusu Ochrony Pogranicza, w terminie do 1 marca 1925 roku sformowano 15 batalion graniczny [1], a w jego składzie 1 kompanię graniczną KOP. W listopadzie 1936 roku kompania liczyła 2 oficerów, 8 podoficerów, 4 nadterminowych i 82 żołnierzy służby zasadniczej[a]. W 1937 roku 3 (1)? kompania graniczna KOP „Rachowicze” podlegała dowódcy batalionu KOP „Ludwikowo”[2]. Zgodnie z założeniami planu reorganizacji KOP "R3 II faza" kompania została zlikwidowana.

 Osobny artykuł: kompania graniczna KOP.

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej i tyłowej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[3]. Miejscowość, w którym stacjonowała kompania graniczna, posiadała status garnizonu Korpusu Ochrony Pogranicza[4].

1 kompania graniczna „Rachowicze” w 1934 roku ochraniała odcinek granicy państwowej szerokości 24 kilometrów 200 metrów[5]. Po stronie sowieckiej granicę ochraniały zastawy „Kopacewicze” i „Chutor Bronowicki” z komendantury „Starobin”[6].

Kompanie sąsiednie:

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Strażnice kompanii w 1928[7]

Strażnice kompanii w 1929[8]

Strażnice kompanii w 1931[6]

Strażnice kompanii w latach 1932 – 1934[9][10][f]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz stanów etatowych oficerów, podoficerów i żołnierzy KOP przesłanych przez ppłk. dypl. Franciszka Węgrzyna ze sztabu KOP do I oficera do zleceń GISZ płk. dypl. Kazimierza Glabisza. → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 367
  2. kolonia Wielki Las, gmina Lenin, powiat łuniniecki, województwo poleskie
  3. Zagórze II, gmina Lenin, powiat łuniniecki, województwo poleskie
  4. kolonia Rachowicze, gmina Lenin, powiat łuniniecki, województwo poleskie
  5. wieś Jaśkowicze, gmina Lenin, powiat łuniniecki, województwo poleskie
  6. W 2000 roku Rajmund Szubański napisał, że sformułowania zawarte w artykule „Bataliony, kompanie, strażnice KOP” z 1993 roku odnoszą się do stanu sprzed 1937 roku → Szubański 2000 ↓, s. 87. Wymienił następujące strażnice: „Zagorie”, „Wielki Las”, „Jaśkowicze” → Szubański 1993 ↓, s. 277

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]