Strażnica KOP „Dusznica”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica KOP „Dusznica”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1928
Rozformowanie 1932
Organizacja
Dyslokacja Dusznica[a]
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość Kompania graniczna KOP „Hołny Wolmera”

Strażnica KOP „Dusznica” – zasadnicza jednostka organizacyjna Korpusu Ochrony Pogranicza pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-litewskiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

W lutym 1926 roku, w składzie 6 Brygady Ochrony Pogranicza, został sformowany 24 batalion graniczny. W 1928 roku w skład batalionu wchodziło 12 strażnic[1]. W 1928 roku strażnica znajdowała się w strukturze 2 kompanii granicznej KOP „Hołny Wolmera”[2][b]. Strażnica liczyła około 18 żołnierzy i rozmieszczona była przy linii granicznej z zadaniem bezpośredniej ochrony granicy państwowej. W komunikacie dyslokacyjnym z 1932 roku kompania nie występuje.

 Osobny artykuł: strażnica KOP.

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[3]. Strażnice KOP stanowiły pierwszy rzut ugrupowania kordonowego Korpusu Ochrony Pogranicza[4].

Sąsiednie strażnice:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. wieś Dusznica, gmina Krasnowo, powiat suwalski, województwo białostockie
  2. W komunikacie dyslokacyjnym z 1929 roku strażnica nie występuje → Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 7/1929

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]