Damianowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Damianowo
wieś
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat średzki
Gmina Udanin
Liczba ludności (III 2011) 336[1]
Strefa numeracyjna 76
SIMC 0367806
Położenie na mapie gminy Udanin
Mapa lokalizacyjna gminy Udanin
Damianowo
Damianowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Damianowo
Damianowo
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Damianowo
Damianowo
Położenie na mapie powiatu średzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu średzkiego
Damianowo
Damianowo
Ziemia51°03′09″N 16°21′59″E/51,052500 16,366389

Damianowowieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie średzkim, w gminie Udanin.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W kronice łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Damiani villa czyli Wieś Damiana[2][3].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[4]:

  • kościół pw. św. Michała Archanioła, wzmiankowany w 1318 r. - XIV w., obecny gotycki wzniesiono około 1500 r., powiększony o zakrystię i przebudowany w drugiej połowie XVII w., restaurowany w XIX w., orientowany, murowany, jednonawowy, z węższym prezbiterium nakrytym sklepieniem krzyżowo-żebrowym wspartym na dekoracyjnych konsolach. We wnętrzu barokowy ołtarz oraz szereg płyt nagrobnych z XVI-XVIII w. Mury wzniesione z łupków kamiennych, w latach 90. XX wieku wzmocnione (skręcone) śrubami z powodu powiększających się spękań. W ostatnich latach remontowany
  • cmentarz przykościelny
  • cmentarz parafialny, z 1888 r.
  • zespół dworski:
    • Dwór w Damianowie, obecnie ruina, z XVIII w. wznosił się na górce, jeszcze za czasów Damianowa Wielkiego
    • owczarnia, obecnie obora, z 1823 r.
    • park krajobrazowy, z początku XIX w.
  • zadrzewienie dębowe, okalające teren dawnych łąk dworskich, z drugiej połowy XVIII w.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis. dokumentyslaska.pl. [dostęp 2012-10-24].
  3. H. Markgraf, J. W. Schulte, Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis, Breslau 1889.
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 157. [dostęp 7.10.2012].