Przeździedza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przeździedza
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat lwówecki
Gmina Wleń
Liczba ludności (III 2011) 75[1]
Strefa numeracyjna (+48) 75
Tablice rejestracyjne DLW
SIMC 0193163
Położenie na mapie gminy Wleń
Mapa lokalizacyjna gminy Wleń
Przeździedza
Przeździedza
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Przeździedza
Przeździedza
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Przeździedza
Przeździedza
Położenie na mapie powiatu lwóweckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lwóweckiego
Przeździedza
Przeździedza
Ziemia51°03′13″N 15°41′15″E/51,053611 15,687500

Przeździedzawieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Wleń, na Pogórzu Kaczawskim w Sudetach.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Niewielka wieś położona na Pogórzu Kaczawskim, u podnóża gór: Folwarcznej (347 m n.p.m.) i Grodziny (372 m n.p.m.).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki datowane są na 1308 r. Rozgłosu osadzie nadali ówcześni Walonowie, odkrywając złotonośne pola zwane Alte Goldgruben oraz na zboczach góry Folwarcznej pokłady agatów. Od złotonośnych miejsc pochodzi nazwa strumienia przepływającego przez wieś – Złoty Potok. Prawdopodobnie do 1810 r. osada była własnością klasztoru Benedyktynek z Lubomierza.

Stan obecny[edytuj | edytuj kod]

Do niedawna w Przeździedzy działała kopalnia melafiru, jednak po utworzeniu, 16 listopada 1989, Parku Krajobrazowego Doliny Bobru wstrzymano wydobycie surowców. W kamieniołomie melafirów występują, jedyne w swoim rodzaju, agaty wstęgowe (szczelinowe)[2].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Obecnie wieś zajmuje powierzchnię około 5,2 km² i liczy, według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) 75 mieszkańców[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Po czasach świetności zachowały się wpisane do rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa zabytki[3]:

inne obiekty:

  • zabudowania w stylu łużyckim i przydrożne kapliczki
  • liczne sztolnie i wyrobiska są pozostałością po eksploatacji bogactw naturalnych, chętnie odwiedzane przez poszukiwaczy skarbów i kolekcjonerów

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 7 Pogórze Kaczawskie, red. Marek Staffa, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 2002, ​ISBN 83-85773-47-9
  • Góry i Pogórze Kaczawskie. Skala 1:40.000. Jelenia Góra: Wydawnictwo Turystyczne Plan, 2004. wyd. II. ISBN 83-88049-02-X.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. J. Bogdański. Agaty Gór Kaczawskich. Multico Oficyna Wydawnicza. Warszawa, 2001. ​ISBN 83-7073-307-7
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 122. [dostęp 17.9.2012].