Strażnica WOP Zieleniec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica WOP/SG Zieleniec
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
od 1991 strażnica SG
Organizacja
Dyslokacja Zieleniec[1]
Formacja Wojska Ochrony Pogranicza
Straż Graniczna
Podległość 51 komenda odcinka
53 batalion WOP
Sudecka Brygada WOP
Sudecki Oddział SG
Dysl wop 1945 11.png

Strażnica w Zieleńcu:

  1. podstawowy pododdział graniczny Wojsk Ochrony Pogranicza.
  2. graniczna jednostka organizacyjna polskiej straży granicznej realizująca zadania bezpośrednio w ochronie granicy państwowej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Strażnica została sformowana w 1945 roku w strukturze 51 komendy odcinka jako 239 strażnica WOP[1] (Grunwald)[2] o stanie 56 żołnierzy. Kierownictwo strażnicy stanowili: komendant strażnicy, zastępca komendanta do spraw polityczno-wychowawczych i zastępca do spraw zwiadu. Strażnica składała się z dwóch drużyn strzeleckich, drużyny fizylierów, drużyny łączności i gospodarczej. Etat przewidywał także instruktora do tresury psów służbowych oraz instruktora sanitarnego[3]. W marcu 1946 roku wydzielono ze strażnicy placówkę w Podgórzu[4].

W 1954 roku wprowadzono nową numerację strażnic, a strażnica WOP Zieleniec otrzymała nr 248[5]. W 1956 roku rozpoczęto numerowanie strażnic na poziomie brygady. Strażnica II kategorii Zieleniec była 12. w 5 Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza[5]. W 1956 była nr 14. W 1960 roku, po kolejnej zmianie numeracji, strażnica posiadała numer 15 i zakwalifikowana była do kategorii IV w 5 Sudeckiej Brygadzie WOP[5]. W 1964 roku strażnica WOP nr 14 Zieleniec uzyskała status strażnicy lądowej i zaliczona została do III kategorii[5].

Rozkazem organizacyjnym dowódcy WOP nr 088 z 9.07.1964 rozformowano strażnicę WOP III kategorii Zieleniec o stanach 48 wojskowych. W jej miejscu sformowano placówkę WOP II kategorii Zieleniec o stanie 6 wojskowych.

Po rozwiązaniu w 1991 roku Wojsk Ochrony Pogranicza, strażnica w Zieleńcu weszła w podporządkowanie Sudeckiego Oddziału Straży Granicznej[6].

Ochrona granicy[edytuj | edytuj kod]

Strażnice sąsiednie:

Dowódcy strażnicy[edytuj | edytuj kod]

  • st. sierż Józef Ślęzak (?-1951)
  • ppor. Jan Stefaniak (?-1952)
  • Stanisław Solarz (1952-?)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Dominiczak: Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945-1985. Warszawa: Wojskowa drukarnia w Łodzi, 1985.
  • Jerzy Prochwicz: Wojska Ochrony Pogranicza 1945-1965. Piotrków Trybunalski: Naukowe Wydawnictwo Piotrkowskie, 2011. ISBN 978-83-7726-027-2.
  • Halina Łach: System ochrony polskiej granicy państwowej. Olsztyn: Instytut Historii i Stosunków Międzynarodowych. Wydział Humanistyczny UWM, 2013. ISBN 978-83-935593-8-1.
  • Wiesław Ziemianek. Proces powstania, organizacji i rozwoju Wojsk Ochrony Pogranicza w latach 1945-1948 na przykładzie jednostki w Kłodzku. „Biuletyn Centralnego Ośrodka Straży Granicznej”. 23/2003, 2003. Koszalin: Centralny Ośrodek Straży Granicznej. ISSN 1429-2505. 
  • Archiwum Straży Granicznej, Wykazy dyslokacyjne jednostek i pododdziałów Wojsk Ochrony Pogranicza.