Linia kolejowa nr 611

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia nr 611
Rzeszów Zachodni – Rzeszów Staroniwa
Dane podstawowe
Zarządca

PKP PLK

Numer linii

611

Długość

0,866 km

Rozstaw szyn

1435 mm

Sieć trakcyjna

3 kV DC

Prędkość maksymalna

40[1] (Vk = 40) km/h

Historia
Lata budowy

1970

Rok elektryfikacji

1972

Portal Transport szynowy

Linia kolejowa nr 611 – pierwszorzędna, jednotorowa, zelektryfikowana linia kolejowa, łącząca rozjazd obok przystanku Rzeszów Zachodni ze stacją Rzeszów Staroniwa[2][3][4]. Linia ta umożliwia bezpośredni przejazd z kierunku Dębicy w kierunku Jasła, bez zmiany czoła pociągu na stacji Rzeszów Główny[5].

Linię kolejową otwarto w 1970 roku pierwotnie dla ruchu towarowego, a dwa lata później zelektryfikowano[6].

Charakterystyka techniczna[edytuj | edytuj kod]

Linia w całości jest klasy C3; maksymalny nacisk osi wynosi 221 kN dla lokomotyw oraz 196 kN wagonów, a maksymalny nacisk liniowy wynosi 71 kN (na 1 metr bieżący toru). Sieć trakcyjna jest typu C95-C oraz SKB70-C; jest przystosowana do maksymalnej prędkości do 110 km/h; obciążalność prądowa wynosi 1150/1010 A, a minimalna odległość między odbierakami prądu wynosi 20 m. Linia wyposażona jest w elektromagnesy samoczynnego hamowania pociągów[7]. Zarówno prędkość konstrukcyjna, jak i maksymalna, wynosi 40 km/h.

Na linii zostały wprowadzone ograniczenia w związku z niezachowaniem skrajni – nieodpowiednia odległość słupa trakcyjnego od osi toru[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]