Linia kolejowa nr 99

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia kolejowa nr 99
Chabówka - Zakopane
Mapa przebiegu linii kolejowej 99
Dane podstawowe
Zarządca PKP PLK
Numer linii 99
Tabela SRJP 135
Długość 43,334 km
Rozstaw szyn 1435 mm
Sieć trakcyjna 3000 V DC
Prędkość maksymalna 100[1] km/h
Zdjęcie LK99
Stacja Poronin
Portal Portal Transport szynowy

Linia kolejowa nr 99 ChabówkaZakopanelinia kolejowa w województwie małopolskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

  • 10 października 1899 - otwarcie linii torów 1435 mm: Chabówka - Zakopane
  • 1944 - wybudowanie nowej parowozowni w Chabówce
  • 3 grudnia 1975 - elektryfikacja: Chabówka - Zakopane
  • 1993 - otwarcie skansenu lokomotyw na terenie parowozowni Chabówka

19 marca 2018 PKP PLK podpisały z przedsiębiorstwem ZUE na remont całej linii nr 99 wraz z budową łącznicy pomiędzy liniami nr 98 i 99 pozwalającą ominąć stacje Chabówka oraz dodatkowym przystankiem w Chabówce[2].

Własności trakcyjne[edytuj | edytuj kod]

Linię zbudowano w 1899 roku w celu połączenia Zakopanego z siecią kolejową w Galicji, w szczególności połączenia Krakowa z gwałtownie rozbudowującym się ośrodkiem uzdrowiskowym i wypoczynkowym jakim stawało się wówczas Zakopane. Mimo trudnych warunków terenowych linia zbudowana została niewielkim stosunkowo kosztem, co odbiło się wyraźnie na jej jakości. Budowa odbywała się przy oporze miejscowej ludności, zwłaszcza we wsi Raba Wyżna. Budową linii miał kierować inż. Zepter, rzekomo stąd górale zwali przyjeżdżających turystów 'ceprami'. Jednak brak na to dowodów[3].

Linia na całym odcinku jest jednotorowa. Od grudnia 1975 roku cała linia jest zelektryfikowana.

Linię budowano w trudnych, górskich warunkach terenowych. W celu zmniejszenia kosztów linię wytrasowano po stokach wzniesień, z licznymi ostrymi, często przeciwnie skierowanymi łukami. Z powodu oszczędności unikano nasypów prostujących, estakad, zaniechano budowy planowanego tunelu w obrębie Przełęczy Sieniawskiej. Zastosowano też duże nachylenia toru, przekraczające niekiedy 28 promili. W rezultacie warunki trakcyjne na linii są niemal ekstremalne. Powoduje to trudności w prowadzeniu pociągów i w radykalny sposób wymusza ograniczenie ich prędkości.

W przeszłości prowadzić pociągi na linii mogły jedynie nieliczne typy parowozów przystosowane do trudnych, górskich warunków. W okresie międzywojennym pociągi prowadziły tu niemieckie parowozy TKt1. Były one jednak konstrukcyjnie niezbyt udane, powolne, a do tego dość awaryjne. Dlatego też na początku lat trzydziestych zarząd PKP zdecydował się zamówić w Zakładach Hipolita Cegielskiego w Poznaniu nową lokomotywę, przeznaczoną specjalnie na linię Kraków - Zakopane. Skonstruowany wówczas polski parowóz OKz32 okazał się, mimo nie najlepszej wydajności kotła, dobrze dostosowany do trudnych warunków linii. Jak wykazały testy próbne był on w stanie pokonać on trasę Kraków-Zakopane z osobowym składem wagonów pół godziny szybciej niż TKt1. Lokomotywy OKz32 prowadziły pociągi osobowe i pośpieszne na trasie zakopiańskiej aż do jej elektryfikacji w 1975 roku. Czasami lokomotywy OKz32 zastępowane były przez TKt48 - bardzo udany polski parowóz skonstruowany już po wojnie. Natomiast do prowadzenia pociągów towarowych na trasie zakopiańskiej po II wojnie światowej bardzo przydatne okazały się niemieckie parowozy okresu wojennego Ty2/Ty42.

Stare parowozy używane zarówno na linii zakopiańskiej jak i na innych trasach można podziwiać w Skansenie Taboru Kolejowego w Chabówce. Niektóre z nich są jeszcze okresowo rozpalane i uczestniczą w tzw. parowozjadach oraz prowadzą pociągi 'retro' złożone ze starych, historycznych wagonów.


Wykaz maksymalnych prędkości[1]
(km/h)
Tor 1
odcinek linii pociągi
pasażerskie
szynobusy pociągi
towarowe
km pocz. km końcowy
-0,334 6,500 60
6,500 11,950 50
11,950 23,100 60
23,100 34,950 100 70
34,950 40,000 90
40,000 43,451 60

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Wykazy prędkości na liniach kolejowych zarządzanych przez PKP PLK: pociągi pasażerskie, autobusy szynowe, pociągi towarowe
  2. Kurier Kolejowy, Prace za 330 mln zł skrócą podróż do Zakopanego, kurierkolejowy.eu [dostęp 2018-03-23].
  3. B. Stanisławczyk, Ostatni krzyk. Od Katynia do Smoleńska historie dramatów i miłości, Poznań 2011, s. 249, wspomina o inżynierze o nazwisku Cepr.