Linia kolejowa nr 361

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia kolejowa nr 361
PuszczykówkoOsowa Góra
Dane podstawowe
Numer linii 361
Tabela SRJP 399
Długość 5,424 km
Rozstaw szyn 1435 mm
Sieć trakcyjna 3000 V DC (rozebrana w 2002)
Zdjęcie LK361
stacja początkowa – Puszczykówko
Historia
Rok otwarcia
Rok elektryfikacji 1969
Rok zawieszenia ruchu
  • 1999 (ruch pasażerski)
  • 2001 (ruch towarowy)
Portal Portal Transport szynowy

Linia kolejowa nr 361 – nieczynna obecnie i częściowo rozebrana linia kolejowa w Wielkopolsce, pierwotnie o długości 5 km. Budowę linii rozpoczęto w 1910, całą linię otwarto 1 listopada 1912[1]. Celem budowy linii była obsługa ruchu pasażerskiego dla mieszkańców Poznania, którzy chcieli wypocząć w okolicy Jeziora Budzyńskiego[2]. Pobliskie Ludwikowo funkcjonowało wtedy jako kurort co jest widoczne na widokówkach[3][4] z początku XX wieku.

W roku 1969 linia została zelektryfikowana (3000 V) a pierwszy skład elektryczny wyruszył na tę trasę z Poznania w dniu 31 maja 1969. Największą popularnością cieszyły się kursy w wakacje, w szczytowym okresie kursowało nawet 7 pociągów dziennie. Trasa popularna była także zimą - niedaleko końcowej stacji w Osowej Górze funkcjonował wyciąg narciarski[2].

Rozwój transportu samochodowego w latach 90. XX wieku spowodował spadek zainteresowania przewozami kolejowymi na tej trasie[1]. 30 września 1999 do Osowej Góry dojechał ostatni pociąg pasażerski[5]. Od 1 stycznia 2001 linia była nieczynna także dla ruchu towarowego. Mimo pomysłów na reaktywację połączeń kolejowych ostatecznie ich nie uruchomiono. Nieużywana infrastruktura linii stopniowo ulegała dewastacji. W 2002 zdemontowano resztki trakcji elektrycznej. W roku 2006 linia została usunięta z ewidencji PKP PLK[6]. W trakcie modernizacji linii kolejowej numer 271 Wrocław GłównyPoznań Główny zdemontowano około 1,5-kilometrowy fragment torowiska biegnący bezpośrednio wzdłuż remontowanego odcinka.

Dawniej na stacji Osowa Góra znajdowały się dwa tory, obecnie na całej pozostałej linii (ok. 3,5 kilometra) do kozła oporowego w Osowej Górze składa się z jednego toru bez rozjazdów i odgałęzień.

dawny układ stacji Osowa Góra

Na części trasy (w stronę Osowej Góry) linia przebiega przez tereny Wielkopolskiego Parku Narodowego

Kolej drezynowa[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec 2007 roku Stowarzyszenie Miłośników Kolejnictwa "S2" z Poznania rozpoczęło działanie mające na celu rewitalizację linii przez uruchomienie na niej kolei drezynowej[7].

23 lipca 2013 roku Członkowie Stowarzyszenia Grodziska Kolej Drezynowa rozpoczęli pracę nad udrożnieniem linii kolejowej. Pracę zakończono 12 sierpnia 2013 roku. Trasa znów stała się przejezdna i gotowa do wprowadzenia drezynowego ruchu turystycznego.

 Osobny artykuł: Mosińska Kolej Drezynowa.

Obecnie (rok 2017) przy bezdeszczowej pogodzie odbywają się kursy drezyn w weekendy po wcześniejszym uzgodnieniu z organizatorem przejazdów[8]. Start i koniec kursu znajduje się na przystanku Mosina Pożegowo.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Szczegóły-Szczegóły, www.wielkopolskipn.pl [dostęp 2017-07-21].
  2. a b Zolnierze, Zolnierze, www.zolnierzewolnosci.pl [dostęp 2017-07-21].
  3. Luftkurort Ludwigshöhe b.Posen Kurhaus Postkarte 1916 | eBay, eBay [dostęp 2017-07-21].
  4. 86061 AK Ludwigshöhe bei Posen Bahnhof Haltestelle 1918 | eBay, eBay [dostęp 2017-07-21].
  5. Hubert Waguła, Sławomir Fedorowicz, t, Osowa Góra (po) • Województwo wielkopolskie (PL) / © Atlas Kolejowy Polski i Czech, pl.atlaskolejowy.net [dostęp 2017-07-21].
  6. Linia kolejowa nr 361 w Ogólnopolskiej Bazie Kolejowej – bazakolejowa.pl.
  7. Drezyną po Wielkopolskim Parku Narodowym.
  8. Super User, Mosińska Kolej Drezynowa - MKD [dostęp 2017-07-21] (pol.).